Kimseye söylemedim tabi, hala kimsenin haberi yok. Söylemeyi düşünmüyorum. Ben bilmiyorum onu görmek istedim. İnanamıyodum çünkü bana bunları yaşatan adamın o olduguna. Hepte yazıyordum ya sankı o degılde baskası gıbı gelıyor dıye. Ya bir görmek istedim. Yuzyuze de benı aynı sekılde suclayacak mı? yuzume de utanmadan bakacak mı?
Bulustuk. Ben cok kotu olacagımı dusunuyordum gorunce hemen, olmadım. Aksıne gayet ıyıydım. Karsı karsıya gelınce ben bı tokat attım. Icımde kalmıstı. Ben tokat atınca o basladı aglamaya. Sonra bende basladım tabı. Bir sure aglastık. Sonra ne hıssedıyorsam ne dusunuyorsam ne hıssettıysem ne uzulduysem soyledım.O her zamanki gibi sustu sustu dınledı. Bana yazarken benı suclarken ne dusunuyorsun dedım. Ben miyim yani. yok dedi ben yediğim boktan kurtulamıyorum kafayı yıyecek gıbı oluyorum. Baya konuştum,ben konuştum zaten hep. Hiç bana sevgılın su bu muhabbetı yapmadı.Ayrılırken dedım hakkım helal degıl, yaptıklarının sıkıntısını daha çok cekıceksın.
Öyle ayrıldık.Ruyalarımda hep böyle hesap sorardım. Artık sormam herhalde :)