Ben de bir arkadaşım bana küsüp diğerleriyle resim atınca günlerce ağlardım, yediğimi içtiğimi bilemezdim. İstenmeyen, tercih edilmeyen, eğlencesiz, değersiz hissederdim. Bir spora yazıldım, orada 2 arkadaş edindim. Meğer ben aranan kişiymişim. Diğerleri delirdi, aradılar açmadım, çat kapı geldiler dışarı çıkıyordum dedim, şimdi nasıl güzel yorumlar yapar oldular fotoğraflarıma.. Düğünüme bile çağırmadan geldiler düşün. Onlara muhtaç hissettirme kendini. Hele ölüm falan yok yaaa bu kadar mı değerli iki tane tipsiz kız. Bıraksana ne dostlar var, onlara dost falan deme, seni gerçekten seven başkasının sözüyle sana mesafe koymaz. Takıntılı olmak karakter meselesidir. Çok çekeceksin ama sonra ne salakmışım diyeceksin. İnan değmiyor, şu anını en güzel yapan şeyi yap, onları da kıskançlıktan çatlat.