Ben 7 8 yasimdan beri evden dışarıya adımımı attığım anda tamamen bir farkındalık alemine girmek zorundayım. Baktığım yere, üstüme başıma, sokağın tenha olup olmadığına, oturacağım koltukta yanda kimin oturduğuna, kime ne mesafede konuşacağıma, kime gülümseyip kiminle mesafe kuracağıma her şeye ama her şeye dikkat etmek zorundayım. Ben kadın olarak bu kadar huzursuz, dikkatli isem o adam da olacak. Bu yaşına kadar öğrenmediyse bu yasinda biri öğretmiş iyi olmus. Benim yolda g.tümü avuçladilar ben sokak tenha diye korktum ama kalp krizi geçirmedim o adam da o kadar şeye kalp krizi geçirmez. Geciriyorsa da onun problemi. Telefonu elinden zorla almamışsınız, sormuşsunuz o da isin polise gideceğini düşünmüş, muhtemelen de sizin rahatsızlığınızı fark da ettigi icin uzamasın diye çıkarmış vermiş. Kendine de ders olsun bi daha dikkat eder. Kendini çekecekse elini kolunu dogru kullansın ya da evinde çeksin.
Bak ek yapmaya geldim sinir oldum. Bu dünyanın yükünü kadinlar olarak biz mi çekmek zorundayız yahu? Rahatsiz olur üzülürmüş. Her gün rahatsiz olmayan kaç kadin var ya biraz da erkekler üzülsün bir sey olmaz. Ne ılık g.tleri var paşaların.