Öyle yorgunum ki kolumu kipirtacak halim yok bir yere uzansam aninda uyuyacagim o derece yorgunum! Beynim, bedenim, ruhum öyle yorgunki bazen ne yedigimin ne yaptigimin farkina varmiyorum üstelik dinlenmeye firsatimda olmuyor!!! Bir yandan dersler, bir yandan universite öbür yandan is, isteki sorunlar, bir türlü yoluna girmeyen özel hayatim, icimdeki firtinalar...Nasil kalkacagim bu kadar sey altindan bilmiyorum!!! Cogu zaman kendime hakim olamiyourm bakmisim ki gözyasarim akiyor bir bir niye böyleyim bende anlamiyorum!! Yilbasindan önceki hafta isyerimiz tatildi yani bir hafta boyunca evde olmama ragmen dinlemenedim ders, ders, ders!!
Hocalardan fayda yok!! Herseyi tek basimiza ögrenmeliyiz!!! Anlayacagin su önümüzdeki 5 hafta bu böyle devam edecek uykusuzluk, yorgunluk, hircinlik, huysuzluk...Suanda beni tek mutlu eden sinavlardan 3 hafta sonra annem ve babamla Istanbul´a tatile gidecek olmam. Huzur veriyor bu sehir bana sanki tek orada dinlenebilecekmisim gibi geliyor!! Dayaniyorum! Sabrediyorum!!!
Tum bunlarin yaninda sürekli is yerimdeki huzursuzluk, mutsuzluk, haksizlik bunlar beni hepten hircin yapiyor. Stres zaten mideme vuruyor...Artik kurtulmak istiyorum burdan hasta olacaigm yoksa yakinda. Ama ne kadar ugrassamda, savassamda, didimsemde hep önüme bir engel cikiyor!! Hayirlisini dilliyorum rabbimden buradan tez zamanda kurtulmak dilegi ile!!
Anlatsamda anlamiyorlar...Bu konuda insanlarla ugrasmaktan onlara laf anlatmaktan biktim!! Cevap bile vermiyorum artik...
Ama en cok icimde yer eden, canimi en cok acitan sizimdan, acilarimdan hic bahsetmek istemiyorum...
Icim yaniyor icim öyle aciyorki kelimeler bunu anlatmaya yetmiyor, Suanda sana bunlari yazarken bile zor tutuyorum kendimi...Tüm acilarimi, icimdeki savasi, hayal kirikliklarimi bir kenara atip mutlu olmak istiyorum artik...Bana düsen aci cekme, olgunlasmak, yanilma, yara alma payini yeterince aldigmi düsünüyorum..Durulmak, icimdeki firtinayi sakinlestirip mutlu olmak istioyrum...Huzurumu bulmayi...
Hayirlisi..demek ki zamani daha gelmemis...diyerek avutuyorum kendimi...cünkü rabbim neylerse güzel eyler...
Biriyle konusmaya birinin beni dinlemesine öyle ihtiyacim varki...Yargilamadan, bana sana demistim, beni dibe cekerek degilde beni cesaretlendirecek birinin dinlemesine cok ihtiyacim var günlükcüm!!