sen hiç yalnız kalmadın mı kalabalığın içinde
derman aramadın mı şişelerin dibinde
sözler sahteymiş çek kendini adım adım ...
işte aynen böyle kendimi çekmekten korkuyorum hayattan...
artık yalnızlık korkutuyor beni ; kendi kendime yetemiyorum... tek başıma bir yerden dönmekten korkuyorum ama inatlaşıyorum yine de vazgeçmiyorum... geçen gece tecavüze uğramaya çok yaklaşmış hissettim kendimi... gece 11de gittiğim konserden taksiyle evime dönmeye çalışırken... kapılar kitli ; bilmediğim yollar :18: inanılmaz bir korkuydu yaşadığım allaha çok şükür hiçbirşey olmadı ama ihtimali bile korkunçtu... niye yanımda biri yoktu ?
ya da keyifle izlediğim bir filmden çıkıp eve giderken yolda da kimseler yoksa o filmin tüm güzelliği yitiyor o an... gerçekten yalnızım ve direniyorum buna... eve mi kapatayım kendimi bu da yapamayacağım birşey evde duramam ben ; gezmeliyim... ama kimle ?
bu taksi olayını sadece sen biliyorsun çünkü o kadar da güçlüyüm ki anlatamam kimseye; üstelik de benimle konsere gelmeyen güya burdaki en yakın arkadaşlarıma bile... üstelik en sevdiğim grup olduğunu bildikleri halde ve de konserin haberini veren onlar olduğu halde... kırılıyor muyum ; kızıyor muyum bilmiyorum ama uzaklaşıyorum ben herkesten... huysuz ihtiyarlar gibi oldum sanki... ama çok şey istemiyorum ki... bir filmi izlemek istiyorum ya da çok sevdiğim bir grubun konserine gitmek... ama bana eşlik etmek isteyen yok... çok mu kötüyüm ben anlamıyorum yaa...
ya da nasıl olsa kendim de giderim imajım sarsılmaz durumda mı ? sürekli yanında birilerine ihtiyaç duyan biri gibi mi görünmeliyim yoksa ; 30 yaşımda nasıl davranmam gerektiğimi artık bilemeyen biri oldum...
yalnızlığımın suratıma tokat gibi çarptığı günlerin gecelerinde eski sevgilimi rüyamdan görmekten de bıktım artık... onu sevmiyorum artık ; sevgilisi de var biliyorum ; onu istemiyorum ama onu suçlamaktan da vazgeçemiyorum... herşeyimi götürdü çünkü giderken ve ben yeniden ekleyemiyorum hayatıma yitirdiğim umutlarımı; duygularımı ; neşemi... yapamadım işte...
off yeter tamam... gidip yemek yapayım annem gelmeden de bir işe yarasın pazar günü evde oturuşum...