aramadı hala,
ilk defa bu kadar çok dayanıyor bensizliğe, bense aramasını isteyip istemediğimi bilmiyorum.
onunda sabrı taştı heralde diye düşünüyorum, ama arıycak biliyorum.
uzun bir süredir hiçbir ayrılığımızda ağlamamış hatta üzülmemiştim bile.
bu sefer hem ağladım hemde üzülüyorum.
daha demin onun çok kızdığı ve yapmamam gereken birşeyi yaptım ://
seviyorum ben onu, onun beni sevmesini daha çok seviyorum.
ama her gün kavga etmekten, mutlu günlerimizinde 3 gün sürmesinden bıktım :/
aşk konusunda şanssız mıyım acaba ben ?
elimden geleni yapmaya çalışsamda ona yetmiyor bu, elimden başkada birşey gelmiyo zaten.
dün inadımı ve gururumu yenip arama tuşuna bastım, yapamadım sonra engel oldu birşeyler.
hiçbir zaman yapamadım zaten bunu. ilişkinin ilk başlarında gururumdan ve inadımdan o kadar çok ödün vermiştim ki bu sefer onları bir kenara bırakmadım, bırakamadım.
ağlayarak uyudum dün gece. uzun bi aradan sonra onun için ağladım ben.
en fazla 5 saat dayanabilmişti bensizliğe ama bu sefer 2 gün oldu herhangi bi atak yok.
dün fal baktırdım burda. benden bi adım beklediğini benim çabalamamı istediğini, söyledi.
biliyordum bende bunu zaten. elim telefona gitti o tuşada bastım ama olmadı.
elimden geleni yaptığıma inansamda gönlüm rahat değil.
hiç gülmüyor değilim ama sanki o gülüşler bana ait değiller.
nasılda her anıma işlemiş. aklımda yokken bile en ufacık şey onu hatırlatır oluyor.
sadece hayırlısını istiyorum.