Merhaba günlük
Papatya falı bakıp günlük hayatımın sıkıcı ayrıntılarıyla sayfalar dolduracak biri olmadığımı anlaman gerekirdi şimdiye kadar. Öyleyse neden soruyorsun nasılsın diye? Farklı bir gezegende yaşıyor gibiyim. Onların gördüğü dünya bana illüzyon gibi geliyor. Bayramlaşan eller, yarı gülümseyen yüzler,daha daha "nasılsın"dan ibaret hal hatır sormalar.Gerçekten bilmek istiyorlar mı nasılım? hayır onlar sadece tek cevabı bekliyorlar.Çağrı merkezlerinde ezberletilen standart cevaplardanbirini: "İyiyim teşekkür ederim siz nasılsınız?". Birer robot gibi o akrabadan bu akrabaya gitmemizi ya da tatil furyasına kapılıp deniz güneş avuntusuyla mutlu olmamızı bekleyen kim peki? Nasılsın dendiğinde :" Hiç iyi değilim.Özensiz, anlamsız ve samimiyetten uzak sohbetinizden sıkılıyorum.Hatta tiksiniyorum. Belki mutlu olmamak için sebebim yok. Ama mutlu olamayacak kadar farkındayım her şeyin!" desem deli muamelesi yaparlar. O yüzden copy paste.Rol yap gülümse!İçinkan ağlasın sen yine dişlerini sık rivera!!!