Mevlam, biliyorum yüreğimde açılan yaralar sende derman bulur. ne olur senden başka kimseye muhtaç etme beni.
Sensiz çaresiz kalırım,yok olurum Rabbim sen çekersen merhametini üzerimden.
öyle kötüyüm ki bu gece, kıyamet kopsa umurumda değil. tadım yok, yemek yemeye halim yok,mecalim yok...
yarın bayram diyorlar, inanasım yok, Allah'ım sen affet ama elimde değil...
neden yüzün gülmüyor diyorlar, gülüyorum bu seferde gülüşlerin sahte diyorlar...
gözlerimdeki buğuları nasıl kaldırırım? neden kimse düşünmüyor?
herkesi mutlu edeceğim diye kendimi paralarken,ben neden düştüğüm bu durumdan kurtulamıyorum...
korkuyorum bu hayattan, sevmiyorum da zaten...
korkum ölmek değil Rabbim hergün diğer günden daha kötü sanki,kalbim parçalanıyor her saniye...
ölmek sadece kurtuluş olur...
gözyaşlarım ateştenmi Allah'ım neden aktıkça yakıyor heryerimi?
peki ben affedermiyim beni bu hale sokanı Allah'ım affedermiyim!!!!!!
afettmem, sende affetme Allah'ım afettme, yalvarırım....
yarın herkes mutlu olsun, ben içimde bir alev topuyla yürürken sahilin en ücra köşelerinde,yine umut doldurmaya çalışacağım...
ama iki adım yürüyeceğim ve sona erecek gidecek hepsi anlık avuntular...
hadi söyle sessiz arkadaşım, sence bir çaresi varmı benim derdimin?
ben gidip biraz daha ağlayayım, belki içim açılır (YALANNNN) için parçalanıyor iyice...
gün olur, geçer belki, unuturum herşeyi ama izi kalır, Rabbim senden başka sığınağım yok...
ADALETİNDEN HİÇ AMA HİÇ ŞÜPHEM YOK...
Herkesin bayramı mübarek olsun...