- Katılım
- 9 Haziran 2021
- Mesajlar
- 515
- Emoji Skoru
- 173
- Puanlar
- 53
Diyorum zaten
Diyorum zatenKadının çocuk istememe gibi bir hakkı olduğu gibi erkeğinde isteme hakkı vardır
İstemiyorsanız ki istememek en doğal hakkınız adama istemiyorum deyin adam belki baba olmak istiyor ki istiyor
İnanin bu yasananlar bana cok farkettiriyor zaten. Bu sebeplerle bu kadar uzak oldugumu dusunuyorum bu fikreGören gözler için çok şey anlatıyor yaşananlar.
Kocanızın bu konudaki tavrı bile onu baba yapmamak için yeterli.
Bedeninize saygı duymuyor.
Ruh sağlığınızı dolayısıyla bebeğin sağlığını düşünmüyor.
Sizi damızlık olarak görüyor.
İstediği olmayınca da çocuk gibi küsüyor.
Bu adamın gebelik ihtiyaçlarınızı, lohusa depresyonuzu kaldırabileceğini düşünüyor musunuz?
Bu sorunun cevabına göre korunma konusunu ele alın ve sorumluluğu kimin alacağını düşünün.
KOnu sahibi çocuk istemiyor adam istiyor bu durumda ya zoraki annenin istemediği bir çocuk doğacak yada yollar ayrılacakDemiş ya, küsüyormuş adam.
Eee adam çocuk istiyor ki hakkı da varDiyorum zaten
O tasiyacaksa bacaksa hemen yapayimEee adam çocuk istiyor ki hakkı da var
Eşinizin bu kadsr ısrarlı çocuk isteme sebebi ne peki sordunuz mu hiç? Toplum baskısı evlendim arktık çocuğum olmalı mı diye istiyor(ki muhtemelen öyle) mesela sordunuz mı geceleri uyanınca kalkıcak mı altını değiştirecek mi onu sürekli parka götürecek mi oyunlar oynayacak mı kursları eğitimleri ders çalıştırmaları bunlarla birebir ilgilecek mi eşiniz? Biz mesela konuştuk ikimize de öok ağır geldi bütün bu sorumluluklar çocuk istemiyoruz. arkadaşım 15 yıllık evli daha 2. 3. Aydan eşi çocuk niye olmuyor demeye başlamış 4. Ayda hamile kalıyor ve çocukla sıfır iletişim ilgi alaka aldatmalar şiddet çocuğa bile nitekim boşanıyorlar çocupun bütün sorumluluğu annede maddi manevi kadın aşırı yıpranıyor. neden ısrarla çocuk istemişti peki eşin diye sordum cevap yok. Evlendik ya çocuk olması gerekiyor hiç düşünmedik konuşmadık dedi. Yani ısrarla öocuk isteyen insanları hiç anlayamıyorum ben evlendik hemen ürememiz lazım kafasında çoğu kişi dünyaya bir öocuk getirmek olmamalı sadece amaçMerhaba bende icime dert olan konuda fikrinizi almak istedim. 2 senelik evliyim yasim 27 esimde 29. Evlenmeden once bir sene sonra cocuk isterim diye dusunuyordum. Ancak evlendikten sonra cocuk fikrine o kadar uzaklastim ki anlatamam. Yani hic olmamali degil ama erteleyebildikce ertelemek istiyorum. Cocuk konusu aklima gelince icimi korku kapliyor resmen. Aslinda bunun sebebinide esimin bu konuda baskisina ve zorlamalarina bagliyorum. İlk evlendigimizde de cocuk konusunda cok zorluyordu beni. Daha hazir olmadigimi soyledigim zamanlarda küsüp konusmuyordu resmen. Korunmasini istedigimde iliski aninda korunmayi reddediyordu vs. Ve sanirim bu tavirlar beni git gide bu dusunceden uzaklastirdi. Bu konu hakkinda psikologada gitmek istiyorum aslinda ama artik cevredende hadi cocuk ne zaman vs duyumlar baslayinca ben dahada kotu hissediyorum kendimi. Yani yasim gecmedigini dusunerek avutuyorum kendimi ama insan bazen gercekten sorun bende mi diye dusunuyor. İcini dokmek istedim sadece fikirlerinizi paylasirsaniz sevinirim yaksamlar
Biraz ego savaşına benim istediğim olacak durumuna dönmüşMerhaba bende icime dert olan konuda fikrinizi almak istedim. 2 senelik evliyim yasim 27 esimde 29. Evlenmeden once bir sene sonra cocuk isterim diye dusunuyordum. Ancak evlendikten sonra cocuk fikrine o kadar uzaklastim ki anlatamam. Yani hic olmamali degil ama erteleyebildikce ertelemek istiyorum. Cocuk konusu aklima gelince icimi korku kapliyor resmen. Aslinda bunun sebebinide esimin bu konuda baskisina ve zorlamalarina bagliyorum. İlk evlendigimizde de cocuk konusunda cok zorluyordu beni. Daha hazir olmadigimi soyledigim zamanlarda küsüp konusmuyordu resmen. Korunmasini istedigimde iliski aninda korunmayi reddediyordu vs. Ve sanirim bu tavirlar beni git gide bu dusunceden uzaklastirdi. Bu konu hakkinda psikologada gitmek istiyorum aslinda ama artik cevredende hadi cocuk ne zaman vs duyumlar baslayinca ben dahada kotu hissediyorum kendimi. Yani yasim gecmedigini dusunerek avutuyorum kendimi ama insan bazen gercekten sorun bende mi diye dusunuyor. İcini dokmek istedim sadece fikirlerinizi paylasirsaniz sevinirim yaksamlar
ya gerçekten inanılmazsınız ..iki insanın hayatını boydan boya değiştirecek, dünyaya bir çocuk getirmenin onu büyütmenin zorlukları yerine ego savaşı ya da ipler bende olayına nasıl indirgeyebiliyorsunuz konuyu? Bakış açısı işte ne desek anlamazsınız.Biraz ego savaşına benim istediğim olacak durumuna dönmüş
İstememek değil
Savaşı kazanmak isteği sizinki
Al bak ipler bende dıye göstermek istiyorsunuz
İnatlaşmak
Sordum tabi cocuklari sevmesi, 2 sene oldu geciyor olmali artik vs gibi klasik dusunceler. Bakarimda diyor ama bu lafta olmuyorki bende onun farkindayim butun is kadinda bitiyor. Bakarim falan diyor ama zaten cok yogun calisan biri sabah 9 aksam 9 calisiyor. Babasinin isini yapiyor yani zaten tatil gunu bile yok adamin. E ben neyine guvenip suan kendim bile hazir degilken yapayim cocugu, ben kendim ne zaman tam olarak hayatimi cocuga adayacak kivama gelirsem o zaman olsun diye istiyorum. Oda diyorki olduktan sonra bakariz tabi vs ama oyle degil o isler yaEşinizin bu kadsr ısrarlı çocuk isteme sebebi ne peki sordunuz mu hiç? Toplum baskısı evlendim arktık çocuğum olmalı mı diye istiyor(ki muhtemelen öyle) mesela sordunuz mı geceleri uyanınca kalkıcak mı altını değiştirecek mi onu sürekli parka götürecek mi oyunlar oynayacak mı kursları eğitimleri ders çalıştırmaları bunlarla birebir ilgilecek mi eşiniz? Biz mesela konuştuk ikimize de öok ağır geldi bütün bu sorumluluklar çocuk istemiyoruz. arkadaşım 15 yıllık evli daha 2. 3. Aydan eşi çocuk niye olmuyor demeye başlamış 4. Ayda hamile kalıyor ve çocukla sıfır iletişim ilgi alaka aldatmalar şiddet çocuğa bile nitekim boşanıyorlar çocupun bütün sorumluluğu annede maddi manevi kadın aşırı yıpranıyor. neden ısrarla çocuk istemişti peki eşin diye sordum cevap yok. Evlendik ya çocuk olması gerekiyor hiç düşünmedik konuşmadık dedi. Yani ısrarla öocuk isteyen insanları hiç anlayamıyorum ben evlendik hemen ürememiz lazım kafasında çoğu kişi dünyaya bir öocuk getirmek olmamalı sadece amaç
Yok hayir ben bu konuyu boyle oyun gibi gormem ki oyle gorseydim coktan yapmistim o cocugu bu kadar tribi tavri cekmeyipBiraz ego savaşına benim istediğim olacak durumuna dönmüş
İstememek değil
Savaşı kazanmak isteği sizinki
Al bak ipler bende dıye göstermek istiyorsunuz
İnatlaşmak
Hmm eşiniz şu belli bi yaş üstü teyzelerin kafasında aman dünyaya gelen büyür işte ,doğur bir tane kafasında yani yeter ki çocuk olsun. Bütün sorumluluk siz de olacak o da baba olmuş olacak.Sordum tabi cocuklari sevmesi, 2 sene oldu geciyor olmali artik vs gibi klasik dusunceler. Bakarimda diyor ama bu lafta olmuyorki bende onun farkindayim butun is kadinda bitiyor. Bakarim falan diyor ama zaten cok yogun calisan biri sabah 9 aksam 9 calisiyor. Babasinin isini yapiyor yani zaten tatil gunu bile yok adamin. E ben neyine guvenip suan kendim bile hazir degilken yapayim cocugu, ben kendim ne zaman tam olarak hayatimi cocuga adayacak kivama gelirsem o zaman olsun diye istiyorum. Oda diyorki olduktan sonra bakariz tabi vs ama oyle degil o isler ya
Aaynen oyle, annesi cok simartmis zaten belli, tabi keske daha once belli etseydi kendiniHmm eşiniz şu belli bi yaş üstü teyzelerin kafasında aman dünyaya gelen büyür işte ,doğur bir tane kafasında yani yeter ki çocuk olsun. Bütün sorumluluk siz de olacak o da baba olmuş olacak.
Hazır hissedene kadar bekleyin anormal bir durum yok. Psikologluk vs. Siz korunun eşinize güven olmazMerhaba bende icime dert olan konuda fikrinizi almak istedim. 2 senelik evliyim yasim 27 esimde 29. Evlenmeden once bir sene sonra cocuk isterim diye dusunuyordum. Ancak evlendikten sonra cocuk fikrine o kadar uzaklastim ki anlatamam. Yani hic olmamali degil ama erteleyebildikce ertelemek istiyorum. Cocuk konusu aklima gelince icimi korku kapliyor resmen. Aslinda bunun sebebinide esimin bu konuda baskisina ve zorlamalarina bagliyorum. İlk evlendigimizde de cocuk konusunda cok zorluyordu beni. Daha hazir olmadigimi soyledigim zamanlarda küsüp konusmuyordu resmen. Korunmasini istedigimde iliski aninda korunmayi reddediyordu vs. Ve sanirim bu tavirlar beni git gide bu dusunceden uzaklastirdi. Bu konu hakkinda psikologada gitmek istiyorum aslinda ama artik cevredende hadi cocuk ne zaman vs duyumlar baslayinca ben dahada kotu hissediyorum kendimi. Yani yasim gecmedigini dusunerek avutuyorum kendimi ama insan bazen gercekten sorun bende mi diye dusunuyor. İcini dokmek istedim sadece fikirlerinizi paylasirsaniz sevinirim yaksamlar
Konuşmalısınız eşinizle. Hayat böyle geçmez.İnanin bu yasananlar bana cok farkettiriyor zaten. Bu sebeplerle bu kadar uzak oldugumu dusunuyorum bu fikre
Boş boş hakkı olmuyor kimsenin. Haklar ve sorumluluklar paralel. Adama hak verilecek ne durum var burada?Eee adam çocuk istiyor ki hakkı da var
Ay yeni gordum duzeltmenizi, korunuyoruz biz yani benim zorumla, bir kac kez korunmak istemedi ve korunmadigi oldu ve tabiki sonrasinda buyuk tartismalar yasadik. Suandada benim zorunla korunuyor ama tabi binbir surat tabiiBen de senin gibi düşünüyorum
35 olmadan bir tane yapmalıyım diyor beynim ama gel gör ki asla ısınamıyorum bu fikre
Çocuk diyince sanki daha yolun başındaymışım
Daha 20 yaşındaymışım gibi geliyor
Düzeltme: Saftirik gibi yorum yapmışım ben
Siz korunmuyormuşsunuz ki zaten
Çocuk olunca da aa yanlışlıkla oldu dersiniz bu gidişle
Çift yöntem korunan biri olarak dertleşemedik üzgünüm
Bende 26 yaşında evlendim aynı sizin yaşadıklarınızı yaşadım diyebilirim sonunda pes ettim tamam çocuk olsun dedim 31 yaşındayım çocuğumuz olmuyor ve 2 ameliyat 11 kere anestezi aldım. Ve pişman oldum korunduğum için. İnşallah sizde öyle olmaz.Merhaba bende icime dert olan konuda fikrinizi almak istedim. 2 senelik evliyim yasim 27 esimde 29. Evlenmeden once bir sene sonra cocuk isterim diye dusunuyordum. Ancak evlendikten sonra cocuk fikrine o kadar uzaklastim ki anlatamam. Yani hic olmamali degil ama erteleyebildikce ertelemek istiyorum. Cocuk konusu aklima gelince icimi korku kapliyor resmen. Aslinda bunun sebebinide esimin bu konuda baskisina ve zorlamalarina bagliyorum. İlk evlendigimizde de cocuk konusunda cok zorluyordu beni. Daha hazir olmadigimi soyledigim zamanlarda küsüp konusmuyordu resmen. Korunmasini istedigimde iliski aninda korunmayi reddediyordu vs. Ve sanirim bu tavirlar beni git gide bu dusunceden uzaklastirdi. Bu konu hakkinda psikologada gitmek istiyorum aslinda ama artik cevredende hadi cocuk ne zaman vs duyumlar baslayinca ben dahada kotu hissediyorum kendimi. Yani yasim gecmedigini dusunerek avutuyorum kendimi ama insan bazen gercekten sorun bende mi diye dusunuyor. İcini dokmek istedim sadece fikirlerinizi paylasirsaniz sevinirim yaksamlar