evet ben babamı küçük yaşta kaybettim annem birkaç yıl sonra evlenmeyi düşündüğünde hiç annem ile kalmak bile aklımızdan geçmedi ablalarımında benimde.
19 yaşındaki oğlunun bizimle kalmayı istemesi bile garip geliyordu düşününce . Ben kız olduğum halde hiç aklımdan geçirmedim. Tabi biz çalışıp okuyorduk hayata bir ucundan başlamıştık. şimdiki gençler maalesef bizler gibi değil. Baba anne baksın onlar hiç bir kayle taşımasınlar. Buradan çocuklarını böyle yetiştirenlere sesleniyorum. yanlış yapıyorlar. benimde bir kızım var evet şimdi 12 yaşında onun içinde aynı şeyleri düşünüyorum. liseyi bitirince üniversiteye gidecek ve kendi ayakları üzerinde durmak zorunda .. Yanında hep ben olmayacağımı birgün ölüp gideceğimi ben varken elinden geleni yapmasını , belli bir yaşa geldiğinde kendi ayakları üzerinde durmak zorunda olacağını her seferinde hatırlatırım.
ama bu çocuk sen çalışmasanda olur , baban sana iş güç , hatta gayrimenkul bırakır sen kiraya verir onunla geçinirsin diyerek yetiştirilmiş..
