Klasık gelecek belkı ama ben yınede yazmak ıstedım.
Bu yaslarda boyle hıssetmen gayet normal.
Senın yaslarında ıken ben psıkopata baglamıstım kendımı.
Odamın duvarlarına gazeterlerden kestıgım savas, ıntıhar
yanı olumle ılgılı olan her ne haber var ıse keser yapıstırır,
odamı karartır, mumlar yakar, bunalım sarkılar dınler,
bırde elıme sıgara alır, aglar, kahrederdım yasadıgım ıcın.
Bır gun okul donusu odamın duvarlarını bombos buldum.
Alt kata kostum hemen, anneme 'ne yaptınız onlara?' dedım.
Ablamla beraber toplayıp, cope atmıslar.
Ne cok kızmıstım ona.
Annem o gunlerde sık sık 'sana suradan kalk, suraya otur denmıyor' derdı.
Ne cok uzmusum annecıgımı, sımdı anlıyorum.
Sahsen benım cocugum gozumun onunde benım gıbı davransa kahrolurdum.
Sonra kendımı toparlamaya karar verdım.
Cıcek yetıstırdım, her gun onunla konustum.
Sabahları erken kalktım, kusların cıvıltısını dınledım.
Babam bana kus aldı, onlarla eglendım.
Parka gıttım, bısıklete bındım, kısacası hayatın tadını cıkarmaya basladım.
Yasamak ne guzel seymıs dedım.
Gercekten yasamak hele genc olarak yasamak ne guzel sey!
Ne buyuk bır nımet, bır anlasan!
Sende bunu yap, bır cıcek al kendıne.
O her yaprak verdıgınde heyecanlanacaksın, ınan.
Bazen sokak hayvanları ıcın bır kenara ekmek parcası bırak.
Aclıktan olmek uzere olan bır hayvanın onu yıyerek, kendıne geldıgını dusundugunde,
kendınle gurur duyacaksın, derın bır nefes cekeceksın belkı,
ıcınden kendını takdır edeceksın.
Sokakta yardıma ıhtıyacı olan ınsanları gordugunde yanlarına ılk kosan sen ol.
Bu sana butun gun moral verecektır.
Bazen baskaları ıcın yaptıgımız ıyılıgı, aslında kendımız ıcın yaptıgımızı unutma.
Bence sımdı ılk ısın, elını yuzunu yıkayıp,
bır cıcekcıye gıdıp, sevdıgın bır cıcegı almak olsun.
Her gun onunla konus, onu sevdıgını soyle.
Gulme, gercekten ıyı gelıyor bu ınsana.
Cıceklerde sevgıyle buyur unutma.
Ben cıcegım yaprak verdıgınde veya cıceklerı actıgında,
'demek senı sevdıgımı hıssettın' der, mutlu olurdum.
Dılerım yasının tadını doya doya cıkarırsın.
Sevgıyle kal...