1 yıl dolmadan boşanmak zorunda bırakılıyorum

yesmiko

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
12 Ağustos 2014
1.169
999
34
Merhabalar,
6 aylık evliyim. Eşimle sürekli ailesi ve özellikle annesi yüzünden kavga ediyorduk. Annesi beni hiç istemiyor, bana sürekli laf sokuyordu. İlk başlarda bunların oğlunu paylaşamamasının bir sonucu olduğunu düşünerek hiç sesimi çıkarmadım. Bana söylediklerini ya da yaptıklarını ta nişanlılık döneminden itibaren eşime anlattım. Eşim annesinin patavatsız, laftan sözden anlamayan bir kadın olduğunu, kendisinin de bu durumdan rahatsız olduğunu söyleyerek beni hep sakinleştirdi, benden annesinin düzeleceğini bunun zamana bağlı olduğunu bilmemi ve sabretmemi istedi. Evlendikten bir ay sonra eşimin ailesini eve yemeğe çağırdım. Annesi yemek yenildikten sonra mutfakta yaptığım yemekleri benim yaptığıma inanmadığını ima ederek bunları sen mi yaptın dışarıdan mı söyledin şeklinde sözler söyledi bana. Eşime bu durumu anlattığımda sinirlendi. Ancak annesine herhangi bir şey demedi. Bir süre sonra annesine kahvaltıya gittik. Kahvaltı masasını hazırlamak için kalktığımda çay bardaklarını tepsiye koyarken bana oğlunun koyduğum bardakta içmeyeceğini söyledi. Ben de bunda içsin ne olmuş dedim. Bardakları alıp başka bardak koydu ben de bu duruma sinirlenip tekrar aynı bardakları tepsiye koydum. Annesi bu tepkim karşılığında o kadar altına yatıp kalkıyorsun oğlumun hala huyunu öğrenemedin mi dedi. Sorun çıkmasın diye hep sustum. Bu son yaşadığım olayı eşime anlatmadım. Bunun gibi daha pek çok sorun yaşadım. Annesi sürekli olarak eşimi arıyor benim annemin babamın hatta akrabalarımın hakkında konuşuyor oğlunu dolduruyor ağza alınmayacak sözler söylüyordu. Anneme orspu babama şerfsz vs. Eşimle yine böyle bir konuşma yaptıktan sonra kavga ettik. O gün ilk kez dayanamayıp anneme söyledim yaşadıklarımı annesinin sürekli küfür ettiğini eşimin bu durum karşısında sessiz her zaman sessiz kaldığını çoğu zaman eşimin bana inanmadığını vs. Ailem evime geldi ve eşimle bu durumun kötüye gittiğini artık buna bi son verilmesini ve eşimin ailesiyle konuşması gerektiğini söylediler. Eşim aileme hak verdi. Bu arada son konuşmada annesi beni döveceğini saçımı başımı yolacağını söyledi. Ertesi gün eşime oturduğumuz yerden taşınmak istediğimi aileme çok uzak olduğunu annesinin böyle bir davranışı karşısında yalnız olduğumu ailemin yanıma çok geç geleceğini söyledim. Eşim ise bu duruma çok sinirlendi ve bana evden gitmemi nerede oturursam oturacağımı söyledi. Kısacası beni kovdu. Ben de gururuma yediremeyip ailemin evine döndüm. Eşim ben evden çıkar çıkmaz ailesini aramış evi terk ettiğimi vs söylemiş. Ben ailemin evine geldikten sonra sinirim geçince yuvam yıkılmasın diye gelip beni almasını istedim. Bana karımsan evine dönersin ben gelip seni almayacağım herkese sordum seni almam gerekmezmiş bu eve dönersen bir daha ailenle görüşmeyeceğini de kabullen gibi sözler söyledi. Ben gelip almasını söyledikçe o gelmeyeceğini söyledi. İki gün sonra elinde bir kağıtla çıkıp babamın evinin önüne geldi. Arabada konuşurken boşanma davası açacağını söyledi. Elindeki kağıdı imzalamamı ve ondan nafaka istemememi söyledi. Kağıdı imzalamadım ve bu duruma sinirlenip gitti. Bir ay boyunca her gün beni arayıp aileme boşanmak istediğini söylememi istedi. Benim yüzümü görmek istemediğini, annemden babamdan nefret ettiğini söyledi. Telefon konuşmalarında annemi öldürmekle tehdit etti. Bir ayın sonunda boşanma davasını açmış. Üstelik yalanlarla dolu bir dilekçe. Evi keyfi olarak terk ettiğimi yemek yapmadığımı bulaşık temizlik vs hiçbir şeyle ilgilenmediğimi yazmış. Hiçbir malımın mülkümün olmadığını bile bile bana 300 bin tllik tazminat davası da açmış. Birkaç gün önce aradı beni çok sevdiğini çok özlediğini bensiz yaşayabileceğinden emin olmadığını, bir ay boyunca neden eve dönmediğimi vs söyledi. Bu süreçte annesinin bana hiçbir şey yapmadığını annesinin melek olduğunu benim onu ailesine karşı kışkırttığımı, yalanlar söylediğimi ileri sürdü. Son aramasında da yine aynı şeyleri söyledi yapacak bir şey yok dedi. Dilekçede yazanları kafana takma yazmak zorunda olduğumuz için yazdık vs dedi.
Hem davayı açmasına hem de bu yaptıklarına anlam veremiyorum. Annesi bana kendisinin yanında dahi kötü davranıyordu hepsini görüp sesini çıkarmıyordu. Şimdi yalancı konumuna düşen ben oldum. Eşimi çok sevdiğim için boşanmak istemiyorum ama beni boşanmaya mecbur bıraktı. Dengesiz davranışları beni çok üzüyor. Ailem arkamda fakat boşanma konusunda çok huzursuzum. Henüz 25 yaşındayım. Hayatımın bu derece sarsılması ve sonrasında yaşayacağım zorlukları düşünmekten kafayı yedim. Çekişmeli boşanma süreci de gözümü çok korkutuyor.
Üzgünüm eşiniz ruh hastası. İşine gelmeyince tu kaka işine gelmeyince özleme. Özlemi de yalan.Çünkü size istediğini yaptıramadı.Narsitin teki.Annene afedersin o.... diyen insan seni özlese ne?
 

elifabeth

Guru
Kayıtlı Üye
30 Aralık 2010
98
173
Pardon nesini seviyorsunuz eşinizin? iftira atmasını mı? Size küfür etmesini ve edilmesine izin vermesini mi? Sizi tehtid edip ailenizden uzaklaştırmak istemesini mi? Ayrıca bizim hukukumuzda o şekilde bir tazminat yok, insanları zenginleştiren yada fakirleştiren. Üstelik eşiniz kusurlu, sizi evden kovan o, o dilekçeye istediğini yazsın, onun yazdıkları mı kabul oluyor ? Şahit göstermesi lazım, sizin şahidiniz var üstelik. O da kusurlu olduğunun farkında o yüzden dönüş yapmaya çalışıyordur. Muhtemelen eziyet edecek siz de hiç bir şey almadan anlaşmalı boşanmaya ikna olacaksınız.
 

nscckts

Her insan yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur.
Pro Üye
Anneler Kulübü
28 Nisan 2014
42.396
104.421
35
arkadaslar konu sahıbı burada yoğğgh :KK57:
gıtmıs
hatta konusu nıye acık onu anlamadım kendı kendımıze sinirlenıp konusuyoruz
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2324 gün geçti.

Louder

Popüler Üye
Pro Üye
3 Ağustos 2012
2.345
3.594
Ayyy atın şu leş kadını ve oğlunu başınızdan. Yazık değil mi size? 6 ayda bunları yaşadıysanız 20 sene sonra akıl hastanesinde demirbaş olursunuz. Kurtarın yakanızı. Güzelinden de bir dava dilekçesi yazsın avukatınız. Anasını emmeye devam etsin eşiniz olacak kişi.
 

H3RA_

İnsan söyleyemediklerinde
Pro Üye
Kayıtlı Üye
19 Mart 2019
7.452
31.805
Olay örgüsünün içinde ki hiç kimse normal değil.
Bu kadar iğrenç sözler söyleyen bir kv yi oğluna şikayet etmek yerine olay anında tepkimi gösterirdim.
Hak ettiğiniz saygıyı görmediğinizde, bu hakkı bir başkasının sağlamasını beklemeniz yaşınıza yakışır bir tavır değil.
Misal "oğlumun altına yatıyorsun" dediğinde "bu ne seviyesizlik" diyerek o evi terketmeniz gerekmezmiydi?
Bir kaç defa bu şekilde tepkiler verseniz karşı taraf sizden çekinmese bile gelebilecek tepkilerden dolayı daha temkinli olurdu.
Ertesi gün eşime oturduğumuz yerden taşınmak istediğimi aileme çok uzak olduğunu annesinin böyle bir davranışı karşısında yalnız olduğumu ailemin yanıma çok geç geleceğini söyledim.
Bu 25 yaşında bir kadının çözüm şekli olmamalı.
Kv size fiziksel şiddet uygulamaya kalkışırsa neden polis yerine anne/babanıza haber veresiniz?
Kv bana 1 patlatırsa annem ona 2 patlatsın diye mi?
Anladığım kadarıyla ailenize yakın oturmak istiyorsunuz, bu olayı taşınma isteğinizin nedeni olarak göstermişsiniz.
Eşime bu kadar güçsüz bir kadın imajı vermek istemezdim sanırım.
Kv beni saçımı başımı yolmakla tehdit etse "dene istersen, bir daha evimin 1 km yakınına bile yaklaştırmam seni" der bir daha da görüşmezdim.

Eşiniz eyleme geçirmese de aynı evi paylaştığınız sürece yanınızda olduğunu söylemiş. Kendinizi savunabilmeniz için bu yeterliydi bence. Siz kv nizin yaptıklarına karşı cevap verdiğinizde annesinin lehine davranırsa o zaman evinizi terketmeli yada boşanmayı düşünmeliydiniz. Bu yazdığım baba evine dönmenizden önceki yaşananlar için geçerli.

Evi terkettiniz, beklediğiniz gibi eşiniz sorunları halledeceği tarzında bir yaklaşım göstermek yerine boşanmayı, ailenize hakaret etmeyi seçtiyse geri dönmeyi düşünmenizde şu durumda çok saçma. Tüm önceki yaşadıklarınızı ve baba evine döndükten sonra ki yaşananları kabul etmiş sayılacaksınız.

Evliliğinize devam edecekseniz eşinizin ve sizin kişisel gelişim, evlilik ve ilişkiler ile ilgili eğitimler, kitaplar, terapiler ile kendinizi geliştirmeniz şart. Asıl sorununuz bu bence bunu çözmediğiniz sürece yine benzer problemler yaşarsınız.

Son olarak 25 yaşında bir kadın olarak yaşadığınız sorunları eş/anne/baba gibi kişilerin değil kendiniz çözmeyi öğrenmelisiniz. Siz istikrarlı ve güçlü olursanız karşı tarafa kırmızı çizgilerinizi gösterebilirsiniz.
 


Pinhan

Kendinsin geç kaldığın
Kayıtlı Üye
24 Ekim 2019
2.521
9.318
35
Ben çok sakin bir insanım ama bana böyle muhabbetler eden, anneme babama küfür eden kayınvalidemin üzerine yürürdüm sanırım. Duramazdım, ya döver ya söverdim.
İğrenç bir mahluk olan oğlunu da boşar, 25 yaşında küllerimden yeniden doğardım.
Evet bu kadar kolay.
Bir ana-oğul benim hayatımın içine ediyorsa ben de hayatımı kurtarmaya bakarım.
Ne iyiymiş öyle, "git, gel, özür dile, anneni babanı sil, boşan, nafaka isteme, yok dön özledim" .... Defolsun.
 

yalova77

Guru
Kayıtlı Üye
29 Ocak 2010
185
242
Anneme babama o lafları edecek kadının saçlarını yolar eline veririm.gerekirse hapis yatarım ama net olarak canını yakarım.
 

Etkisiz Eleman

Aktif Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
14 Nisan 2019
745
1.691
Madem eve gitmek istiyorsunuz niye gel beni al diyorsunuz, siz evin yolunu bilmiyor musunuz? Adam pişman olsa kendi kendine gelir özür diler yalvarır. Hem küsüp gidip hem de gel benden özür dile der gibi gel beni al ne demek ya. Değerinizi düşürüyorsunuz
 

Papatyamveben-Mavi

Pamuk ellerine dokunacağım günü bekliyorum♥️
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Ağustos 2021
8.535
7.807
Merhabalar,
6 aylık evliyim. Eşimle sürekli ailesi ve özellikle annesi yüzünden kavga ediyorduk. Annesi beni hiç istemiyor, bana sürekli laf sokuyordu. İlk başlarda bunların oğlunu paylaşamamasının bir sonucu olduğunu düşünerek hiç sesimi çıkarmadım. Bana söylediklerini ya da yaptıklarını ta nişanlılık döneminden itibaren eşime anlattım. Eşim annesinin patavatsız, laftan sözden anlamayan bir kadın olduğunu, kendisinin de bu durumdan rahatsız olduğunu söyleyerek beni hep sakinleştirdi, benden annesinin düzeleceğini bunun zamana bağlı olduğunu bilmemi ve sabretmemi istedi. Evlendikten bir ay sonra eşimin ailesini eve yemeğe çağırdım. Annesi yemek yenildikten sonra mutfakta yaptığım yemekleri benim yaptığıma inanmadığını ima ederek bunları sen mi yaptın dışarıdan mı söyledin şeklinde sözler söyledi bana. Eşime bu durumu anlattığımda sinirlendi. Ancak annesine herhangi bir şey demedi. Bir süre sonra annesine kahvaltıya gittik. Kahvaltı masasını hazırlamak için kalktığımda çay bardaklarını tepsiye koyarken bana oğlunun koyduğum bardakta içmeyeceğini söyledi. Ben de bunda içsin ne olmuş dedim. Bardakları alıp başka bardak koydu ben de bu duruma sinirlenip tekrar aynı bardakları tepsiye koydum. Annesi bu tepkim karşılığında o kadar altına yatıp kalkıyorsun oğlumun hala huyunu öğrenemedin mi dedi. Sorun çıkmasın diye hep sustum. Bu son yaşadığım olayı eşime anlatmadım. Bunun gibi daha pek çok sorun yaşadım. Annesi sürekli olarak eşimi arıyor benim annemin babamın hatta akrabalarımın hakkında konuşuyor oğlunu dolduruyor ağza alınmayacak sözler söylüyordu. Anneme orspu babama şerfsz vs. Eşimle yine böyle bir konuşma yaptıktan sonra kavga ettik. O gün ilk kez dayanamayıp anneme söyledim yaşadıklarımı annesinin sürekli küfür ettiğini eşimin bu durum karşısında sessiz her zaman sessiz kaldığını çoğu zaman eşimin bana inanmadığını vs. Ailem evime geldi ve eşimle bu durumun kötüye gittiğini artık buna bi son verilmesini ve eşimin ailesiyle konuşması gerektiğini söylediler. Eşim aileme hak verdi. Bu arada son konuşmada annesi beni döveceğini saçımı başımı yolacağını söyledi. Ertesi gün eşime oturduğumuz yerden taşınmak istediğimi aileme çok uzak olduğunu annesinin böyle bir davranışı karşısında yalnız olduğumu ailemin yanıma çok geç geleceğini söyledim. Eşim ise bu duruma çok sinirlendi ve bana evden gitmemi nerede oturursam oturacağımı söyledi. Kısacası beni kovdu. Ben de gururuma yediremeyip ailemin evine döndüm. Eşim ben evden çıkar çıkmaz ailesini aramış evi terk ettiğimi vs söylemiş. Ben ailemin evine geldikten sonra sinirim geçince yuvam yıkılmasın diye gelip beni almasını istedim. Bana karımsan evine dönersin ben gelip seni almayacağım herkese sordum seni almam gerekmezmiş bu eve dönersen bir daha ailenle görüşmeyeceğini de kabullen gibi sözler söyledi. Ben gelip almasını söyledikçe o gelmeyeceğini söyledi. İki gün sonra elinde bir kağıtla çıkıp babamın evinin önüne geldi. Arabada konuşurken boşanma davası açacağını söyledi. Elindeki kağıdı imzalamamı ve ondan nafaka istemememi söyledi. Kağıdı imzalamadım ve bu duruma sinirlenip gitti. Bir ay boyunca her gün beni arayıp aileme boşanmak istediğini söylememi istedi. Benim yüzümü görmek istemediğini, annemden babamdan nefret ettiğini söyledi. Telefon konuşmalarında annemi öldürmekle tehdit etti. Bir ayın sonunda boşanma davasını açmış. Üstelik yalanlarla dolu bir dilekçe. Evi keyfi olarak terk ettiğimi yemek yapmadığımı bulaşık temizlik vs hiçbir şeyle ilgilenmediğimi yazmış. Hiçbir malımın mülkümün olmadığını bile bile bana 300 bin tllik tazminat davası da açmış. Birkaç gün önce aradı beni çok sevdiğini çok özlediğini bensiz yaşayabileceğinden emin olmadığını, bir ay boyunca neden eve dönmediğimi vs söyledi. Bu süreçte annesinin bana hiçbir şey yapmadığını annesinin melek olduğunu benim onu ailesine karşı kışkırttığımı, yalanlar söylediğimi ileri sürdü. Son aramasında da yine aynı şeyleri söyledi yapacak bir şey yok dedi. Dilekçede yazanları kafana takma yazmak zorunda olduğumuz için yazdık vs dedi.
Hem davayı açmasına hem de bu yaptıklarına anlam veremiyorum. Annesi bana kendisinin yanında dahi kötü davranıyordu hepsini görüp sesini çıkarmıyordu. Şimdi yalancı konumuna düşen ben oldum. Eşimi çok sevdiğim için boşanmak istemiyorum ama beni boşanmaya mecbur bıraktı. Dengesiz davranışları beni çok üzüyor. Ailem arkamda fakat boşanma konusunda çok huzursuzum. Henüz 25 yaşındayım. Hayatımın bu derece sarsılması ve sonrasında yaşayacağım zorlukları düşünmekten kafayı yedim. Çekişmeli boşanma süreci de gözümü çok korkutuyor.
kusura bakmayın ama boyle bır adamın nesını sevıyorsunuz, sıze destek cıkmayan yanınızda olmayan. cok tuhaf geldı bana. aılesı desenız uslupsuz konusmaları cok ahlaksızca. bana dava acacakta ben esımı cok sevıyorum dıyecegım onu piişman ederim. bıraz aklı basında dusunun
 

LaranjaLima

Goodness is godness.
Pro Üye
11 Haziran 2020
266
698
34
Eşinizin annesini siz idare etmek zorunda değilsiniz.
Ve esas suçlu sizi bu duruma bile isteye maruz bırakıp sonrasında da ölü taklidi yaparak idare etmenizi daha da kötüsü normalleştirmenizi bekleyen eşiniz.
Yani sorun kaynana sorunundan daha büyük.
 

kafamdakisorular

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
30 Aralık 2021
5
0
Size bu kadar edepsizlik yapıp kocanızı bu kadar dolduruyorsa bunun devamı gelir maalesef düzelmez. En başta bu annenin anneliğini sorgulamak lazım her şey hoş güzel yuva kurmuşsunuz mutlusunuz diye sizi sevmese bile saygılı olmak zorundadır . Sizin özelinize mahreminize bu kadar kolayca dahil olmasına size konuştuğu kötü sözleri ve ailenize karşı annesinin yaptığı saygısızlık ve eşinizin sessiz kalıp aynılarını yapması hiç hoş değil. Annesinin doldurmasına gelip bu kadar kolay yuva yıkıyorsa üzgünüm ama sizi haketmiyor demektir.
 

kafamdakisorular

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
30 Aralık 2021
5
0
Sizin muhatabınız ailesi değil eşiniz olmalıydı ilk siz kendinizi savunup eşinizinde sizin yanında olması gerekiyordu , siz bunları yaşamak zorunda değilsiniz ve kendinizi huzursuz hissetmeyin evet çok zorluklar çekilip yuva kuruluyor ama eğer karşında olan kişi bunu haketmiyorsa o zaman yapacak bir şey yok :KK43: unutmayın sadece bu durumları yaşıyan siz değilsiniz ve daha çıktık gençsiniz bunun bir son olduğunu düşünmek yerine kendiniz için iyi bir başlangıç olacağını düşünün derim 🌹
 

redvelvetcake

Ne mutlu Türk'üm diyene!
Pro Üye
3 Temmuz 2010
10.095
9.583
Cok uzucu böyle bir duruma gelmeniz, baştan ne hayallerle evleniyor insan sonuc bu. Kocamı sevıyorum boşanmak ıstemiyorum demenizi kınamıyorum cunku esınız de belli ki bayağı bir doldurulmuş, cunku gerçekten kötu biri olsa baştan belli ederdi sizin yanınızda durmaz annesini desteklerdi. Yazık günah ya. Ne bıcım anneler var.