Aslında durum sızınkıne benzer Benım de fakat çalışan kesim ben oldum lise zamanlarımda fırında tezgahtarlıkla başladım 30 yaşındayım oğlum 15 aylık 2 senedır çalışmıyorum destek olan kesım hep bendım ablamın Benım ıcın aılemı esnettıgı durumlar var mıdır bilemem ama ben asırı ucuk bırısı de dağıldım klasık sakın standart hayatım oldu hep kıskançlık gözünde bakılırsa düğününde bilezik almıştım mesela o Benım dugunumde bısey takmadı yok paramız dedı tamam dedım sakın olmam benı ezık durumuna dusuruyor bazen ortalığı ayağa kaldırmak gerekıyor sanırım
Bu kadar az yüzyüze görüşebilirken tabiki denk gelince üstüne düşülür o çocuğun bundan doğal bişey yok. Siz ablanızla karşı karşıya gelmek istemiyorsunuz doğal olarak ailenize söyleyin. İnanırlar mı size? Yani ablanızı tutarlar mı? Ya gelince ben ablamı istemiyorum ya da hiç gelmem siz gelirsiniz diyebilir misiniz? Gerekirse gitmeyeceksiniz oraya bebeğinizi korumak içinBız ablamla aynı şehirde yaşamıyoruz üstelik ben esımın gorevı sebebıyle doğu da yaşıyorum yılda 3 hafta annemlerin yanına kalmaya gelıyorum o da Kasım ayında oluyor bız sık gorusemıyoruz zaten ancak telefonda görüntülü konuşuyoruz bızımkıler ablamın cocugunu hemen hemen her hafta görüp severken Benım oğlumu senede 3 hafta görüyorlar yazın annem babam yanıma gelır ıkı hafta durup gıder yanı senede toplam 5-6 hafta görüyorlar dıyelım buna rağmen bu durum bu sekılde tabı daha az gördükleri ıcınde bız gelınce oğlumu sevmek öpmek ıstıyorlar bır araya gelınce kızım sen hep yanımızdasın kardesın Erzurum’a donecek denılıyor bu bıle sorun oluyo bi de
Ben esımın görev sebebıyle Erzurum da yaşıyorum sene de 3 hafta o da Kasım ayında aılemın yanına gelıyorum yazın annemler 2 haftalığına gelıyo yanıma aslında oğlumu bızımkıler senede 5-6 hafta gorebılıyor onun harıcınde görüntülü konuşuyoruz bu kadar kısa süre bıle onun gözünde torun ayırıyorlar demeye yetıyor cunku bızımkıler benı ve oğlumu daha az görünce annem sevdıgım yemeklerı yapar ozenır ablamlar her hafta sonu annemler de e haylıyle bızımkıler bız gelınce oğlumu kucaktan ındırmez bir dedıgını ıkı etmez gezdırır falan mama sandalyesi almışlar 1 tane ben yokum zaten haylıyle ablamın cocugu daha cok kullanıyor o bıle sorun oldu onun cocugunun mama sandalyesiymıs ben Gelırken getırecekmısım falan bız kullanamazmısız valahı dısardan birine bizi tanıyan anlatmaya utanıyorum
Valla Ben de aynisini yasadim ceyiz bile yapmamalrini gec dügünümde kavga dövüsAilem ayirmiyor ablam öyle düsünüyoru gec bir kere.
Onu hisseden o abla, o aciyi hissetmiski bunu söylemis. Ailer gayette evlat ayiriyor, bunu yasayip hissetmeyen söylemez böyle bir seyi.
cocugunu yanina göturmezsin olur biter.
Yazik ya, yine ne iyi kalplisin sevinmissin. Aynen dolu böyle örnekler etrafta. Sorsan yok asla ayirmazlar.Valla Ben de aynisini yasadim ceyiz bile yapmamalrini gec dügünümde kavga dövüs
Sonra iki kiz kardesim de harika bir dügünle evlendiler kirginim ama kardeslerim icin sevinmisstim
Yegenlerime de dayanamam ama annem evlat ayirmada master yapiyor
Yapacak bir sey yok mesafem bana yeter
Onlar kücüktü Ben evlenirken 13 yaslarindaydilar onlarin sucu ne ki kurban olurum onlaraYazik ya, yine ne iyi kalplisin sevinmissin. Aynen dolu böyle örnekler etrafta. Sorsan yok asla ayirmazlar.
Hehee aynen öyledir
Kulüp üyelerinin travmalarını tetiklemişsiniz. Ablanızın çocuğunuzu hırpalaması tabii ki çok yanlış o yüzden mümkün olduğunca ayrı zamanlarda annenize gitmeniz herkes için çok daha iyi olur diye düşünüyorum. Ama şu gerçekle yüzleşin: Ablanızın en büyük travmasısınız. Aileniz gayet evlat ayırmış ve siz de bu ayrımı çok güzel bir şekilde içselleştirip sebepler bulmuşsunuz. “Ben hasta bir çocuktum, ben evlenirken ailemin durumu iyiydi o yüzden bana daha güzel kına yapabildiler, ben uzakta yaşıyorum… vs vs” Bakın çocuk sahibi olmayı bile önce kendi hakkınız olarak görüyorsunuz. Ablanız sizden beş yıl önce evlenmiş. Sizden kısa bir süre sonra hamile kalmasının bile sizinle ilgili olduğunu düşünüyorsunuz.Arkadaşlar çok üzüldüğüm bi konudur bu ablamla aramda 4 yaş var ben bebekliğimden beri hastaneler de buyumus çocuğum dizi dizi ameliyatlar rahatsızlıklarım vs olunca bızımkıler bır tık uzerıme düştü ama evlat ayrımı söz konusu bıle degıl unv zamanlarımda ben hep çalıştım aılemden para destegı almadım ablam hep aldı alıcakta tabıkı fakat ablam evlenırken durumumuz ıyı degıldı onun ıstedıgı sekılde mekanlarda kınası olmadı ben evlenirken ( ben ablamdan 5 sene sonra evlendım) durumumuz ıyıydı bende çalışıyordum ıstedıgım gibi oldu bu durumlar aramızda hep kıyaslamalara sebep oldu benı daha çok sevıyorlarmıs vs. Evlendım kısa süre sonra hamıle kaldım ablam çocuk ıstemıyordu eşiyle ben hamıle kalınca arkadan o da yaptı çocuklarımızın arasında 3 ay var ve sımdı çocuklarımızı çok kıyaslıyor annem ıle babam Benım çocuğumu daha çok sevıyormus onun cocugunu sevmıyormus çocuklarımız bır aradayken Benım çocuğumu kucaklarına bıle almıcaklarmıs Bu düşüncede son zamanlarda çocuğumu sevıyor gıbı yapıp hırpaladığını farkettim ve kavga çıkardım doldum bende ne yapacağımı nasıl davranacağımı şaşırmış haldeyim ne yapıcam ben bundan sonraki surecte
İçselleştirip sebep bulmuşsunuz kısmına katılmıyorum çünkü bana karşı öfkesi için başka sebep yok senelerdır uzaktayım unv evlılık görüşmüyoruz bıle yılda bırkac hafta hamıle kalma meselesine özel sektörde olduğu ıcın kesınlıkle ıstemıyordu ve hamıle kalınca da ıstemeden oldu muhabbetlerı dondu tesadüf mu onu 5 sene de durduran neydı? Sakınlık meselesı yapıyla alakalı annem de çok sakın bırısıdır ona cekmısım yoksa ses yükselmekle farkındalık olmaz içselleştirilen bir şey varsa oturulur konuşulur kafalar uyuşmuyorsa mesafe koyulur bagırıp çağırmak ses yükseltmek farkındalık yaratmak degıldır bu evreye gelmeden bır sürü yolu vardır aile ilişkilerinde fevrilik doğru bı şey mı benı gectım anne baba evlat nasıl evlatsa anne baba oyledır. Mısal çocuğunuz bu sekılde bagırdı çağırdı sıze nasıl çözüm bulacaksınız size hep bagırıp çağırınca ses yükselince iletişim kurabilecek misiniz? Yorumunuzu baştan asagı doğru bulmuyorum. Teşekkür ederım vaktinizi ayırdınız banaKulüp üyelerinin travmalarını tetiklemişsiniz. Ablanızın çocuğunuzu hırpalaması tabii ki çok yanlış o yüzden mümkün olduğunca ayrı zamanlarda annenize gitmeniz herkes için çok daha iyi olur diye düşünüyorum. Ama şu gerçekle yüzleşin: Ablanızın en büyük travmasısınız. Aileniz gayet evlat ayırmış ve siz de bu ayrımı çok güzel bir şekilde içselleştirip sebepler bulmuşsunuz. “Ben hasta bir çocuktum, ben evlenirken ailemin durumu iyiydi o yüzden bana daha güzel kına yapabildiler, ben uzakta yaşıyorum… vs vs” Bakın çocuk sahibi olmayı bile önce kendi hakkınız olarak görüyorsunuz. Ablanız sizden beş yıl önce evlenmiş. Sizden kısa bir süre sonra hamile kalmasının bile sizinle ilgili olduğunu düşünüyorsunuz.
Siz ve eşiniz çok sakin insanlarsınız. Ama ablanız hep bir şeyleri yüksek sesle söylüyor. Acaba çocukluğundan beri fark edilmek için hep sesini yükseltmesi gerektiği için olabilir mi?
Bence siz önce gerçeklerle yüzleşin, sonra da biraz ablanızı anlamaya çalışın. Belki ilişkiniz biraz toparlanır.
Sizin durumunuz beni de üzdü sabrınız bol olsunÇocuğa karşı olan davranışını asla doğru bulmamakla birlikte; evlat ayırımı yapmayan ailelerin sayısının çok çok az olduğunu düşünüyorum. Lafta tüm aileler olur mu öyle şey tüm evlatlarımı eşit seviyorum diyor ama dediğim gibi yalnızca lafta. Bizzat ben de aynı şeyi kendi ailemde yaşamış biri olarak söylüyorum. 3 kız kardeşiz ben en büyükleriyim, annem bariz bir biçimde ortanca kardeşimi daha çok ayırıp daha çok seviyor. Ki bunu yalnızca ben değil diğer kardeşlerim de aynı şekilde düşünüyor. Annem her zaman güzel ve bakımlı insanları çok sever. Kız kardeşim sarışın, yeşil gözlü güzel ve süslü biri. Biz annem gibi esmeriz. Ne zaman bir misafir gelse ya da bir yere gitsek insanlara direk kız kardeşimi tanıştırır bakın bu da benim kızım gibi. Hatta bir keresinde annem bir düğüne gidecekken kız kardeşime bir saat yalvardı sen de benimle gel diye kardeşim istemedi. Ben geleyeyim seninle dedim yok gerek yok dedi. Bir kere de hiç unutmuyorum bir pazar günü odama beni uyandırmaya geldiler kardeşimle o arada ben uyandım ama gözümü açmadım. Bana bakarak "Şu surata bak, hangi adam her sabah uyandığında bu yüzü görerek güne başlamak ister ki" dedi. O gün ben de çok büyük travmalar başlattı mesela. Aynaya bakmaktan, eve misafir gelmesinden, misafirliğe gitmekten hatta bir süre kız kardeşimi görmekten nefret eder oldum. Kardeşim evlendi, çocuğu oldu. Aynı sokakta oturuyoruz tüm hayatlarımız onların etrafında çevrili mesela. Ailece onların hayatını daha da kolaylaştırabilmek için elimizden geleni yapıyoruz. Tüm bunlar bizleri de kız kardeşimden uzaklaştırıyor onun bir suçu olmasa bile. Tekrar dediğim gibi şiddet olayı kabul edilemez ama ben ablanızın neler yaşadığını, hissettiğini anlayabiliyor ve tahmin edebiliyorum.
Ben sizi yargılamıyorum. Ya da bu yorum bir “ablanız haklı, siz haksızsınız.” yorumu değildi. Amacım da asla zorbalamak, kırıcı olmak değildi. Böyle hissetmenize neden olduysam kusura bakmayın lütfen. Ben sadece süreci bir de ablanızın gözünden göstermeye çalıştım. Umarım siz ve ablanız için her şey güzel olur. Sevgiler.İçselleştirip sebep bulmuşsunuz kısmına katılmıyorum çünkü bana karşı öfkesi için başka sebep yok senelerdır uzaktayım unv evlılık görüşmüyoruz bıle yılda bırkac hafta hamıle kalma meselesine özel sektörde olduğu ıcın kesınlıkle ıstemıyordu ve hamıle kalınca da ıstemeden oldu muhabbetlerı dondu tesadüf mu onu 5 sene de durduran neydı? Sakınlık meselesı yapıyla alakalı annem de çok sakın bırısıdır ona cekmısım yoksa ses yükselmekle farkındalık olmaz içselleştirilen bir şey varsa oturulur konuşulur kafalar uyuşmuyorsa mesafe koyulur bagırıp çağırmak ses yükseltmek farkındalık yaratmak degıldır bu evreye gelmeden bır sürü yolu vardır aile ilişkilerinde fevrilik doğru bı şey mı benı gectım anne baba evlat nasıl evlatsa anne baba oyledır. Mısal çocuğunuz bu sekılde bagırdı çağırdı sıze nasıl çözüm bulacaksınız size hep bagırıp çağırınca ses yükselince iletişim kurabilecek misiniz? Yorumunuzu baştan asagı doğru bulmuyorum. Teşekkür ederım vaktinizi ayırdınız bana
Ben de sizin. Gibi düşünüyorum. Keza bizde de böyle bir durum var kardeşim çok ciddi bir rahatsızlık geçirdi şükür şuan iyi.ama her zaman annem ve babam onu bizden ayırır. Bir noktaya kadar anlıyorum insan hasta evladının üzerine titrer ama bazen de bu kadar kenara itildigim için de üzülüyorum. Kardeşimle de konuştum bu konuyu ona göre biz abartiyoruz ama sevilmeyen yada sevilmek için sürekli biseyler yapmak zorunda olmanın farkında bile değil.Evlat ayirmiyorlar demek ne kolay. Ablaniz ayırdıklarını hissetmiş, onun hissini, hayır ayirmiyorlar demek size düşmez. Ve evet evlat ayirmislar. Şuan bebeğinize yaptığı tabiki doğru değil siz önleminizi alın.
Ama anne babamızı boşuna korumayin. Ayrıca bir insanın fuygusuna bu döktü değil yanlış hissediyorsun demek kadar bencilce birşey yok. Hayu o hissetmiş ayrımı işte. Ayrıca bu yaşıma kadar evlat ayrımı yapmayan bir tane aile bile görmedim. Net
Yapacağı birşey yoksa sussun otursun. Hayır abartmiyorsunuz demesi çok sinir bozucu, o hayatı kendi mi yaşamış da bu kadar peşin konuşabiliyor. Bizde de durum aynı. Tuzu kuru olan boş boş konuşuyorBen de sizin. Gibi düşünüyorum. Keza bizde de böyle bir durum var kardeşim çok ciddi bir rahatsızlık geçirdi şükür şuan iyi.ama her zaman annem ve babam onu bizden ayırır. Bir noktaya kadar anlıyorum insan hasta evladının üzerine titrer ama bazen de bu kadar kenara itildigim için de üzülüyorum. Kardeşimle de konuştum bu konuyu ona göre biz abartiyoruz ama sevilmeyen yada sevilmek için sürekli biseyler yapmak zorunda olmanın farkında bile değil.
Onun da yapacağı bir şey yok.
bızımkıler bır tık uzerıme düştü ama evlat ayrımı söz konusu bıle degıl
Anne babanız evlat ayrımı yapmış evet.ablam evlenırken durumumuz ıyı degıldı onun ıstedıgı sekılde mekanlarda kınası olmadı ben evlenirken ( ben ablamdan 5 sene sonra evlendım) durumumuz ıyıydı bende çalışıyordum ıstedıgım gibi oldu bu durumlar aramızda hep kıyaslamalara
Çocugunuzu koruyun. Mümkün oldukca az bir araya gelin sizdeson zamanlarda çocuğumu sevıyor gıbı yapıp hırpaladığını farkettim
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?