• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Annemi kaybettim...

Annecinize allah rahmet eğlesin, acılarının dindiğini,huzura erdiğini düşünerek belki biraz olsun telkin edebilirsiniz kendinizi belki. aynı hastalıkla boğuşuyoruz ve çok korkuyorum bir gün bizede yapacak bir şey kalmadı diyecekler diye.
Amin
Evet annem cektigi acilar aklima geldikce huzura kavustu diyorum
Rabbim temiz olum nasip etti elden ayakdan dusmeden yanina aldi diyorum
Imani butun bi kadindi onun icin icim huzurlu
Ona karsi pismanliklarimda yok her aninda yaninda oldum
Ama onu cok ozluyorum
Pamuk ellerini gulusunu sesini
Evine gittigimdeki o huzuru
Herseyde heryerde aklima geliyo
Rabbim sizinde yardimciniz olsun
 
Başınız sağolsun. Ebeveyn kaybı her yaşta çok zor. Sabır diliyorum. 1,5 sene önce teyzemi kaybettik aynı hastalıktan tek kızı vardı onun da. O bekar ve çocuksuz. Tutanacak dal bulamaz diye korkmuştuk biz ama hayat kalanlar için de devam ediyor. Bir yıl içinde daha iyi hissetmeye başladı o. Zaman ilacı ne yazık ki.
Sagolun sizinde basiniz sagolsun
Cok sukur cocuklarim esim var ama icimde buyuk bi bosluk var
Ve boyle nasil ifade etsem icim yaniyor
Eski nesemi bulamiyorum
Hic bir seye hevesim kalmadi
 
Merhaba kizlar

Uzun suredir buraya gelmiyordum. Bi cok seyden koptum. 6 aya yakin bi zamanda annemi kaybettim kanserden.
Cok uzun ve zorlu bi surec yasadim. Agir lohusalik depresyonu ve major depresyonla bogustum
Suan tedavi goruyorum ama hic bir hayat sevincim yok. Hic bir hayalim yok, bir ot gibi yasiyorum.
3 cocugum var onlarda olmasa ne icin yasadigimi sorgulayacak durumdayim.
Benim durumumda olan oldumu
Zamanla gecermi
Hergun annemi ruyamda yasiyor goruyorum. Cok uzun bitmeyen ruyalar. Kullandigim antidepresanin yan etkisi oluyormus buda.
Öncelikle başınız sağolsun ve geçmiş olsun ❤️‍🩹 bende annemi 1.5 sene önce kaybettim böbrek ve kalp hastasıydı son aşamada da kanser olmuş ve yanlış teşhis konulmuş ani bir ölüm oldu haliyle. Annemle aram çok iyi olmamasına geçmişte çok problemlerimiz olmasına rağmen yıkıldım. Öldüğünde bana dargındı çok vicdan azabı çektim üstüne bir bebeğimi de kaybedince majör depresyona girdim. Aylarca bir değişiklik olmayınca ilaçsız kendime gelemeyeceğimi düşündüm ve psikiyatriye gittim. 3 4 gün kullanabildim antidepresanları yan etki yaptı bende az daha kalp krizi geçiriyordum ve beni daha da depresifleştirdi. Bıraktım ilacı ve bu süreçte yaşadığım zor şeyler de oldu. Ama anladım ki insana ne ilaç ne tedavi ne seveceği şeyler iyi geliyor bu süreçte sen kendini iyileşmeye ve o yataktan çıkmaya hazır hissettiğinde çıkabiliyorsun depresyondan. Ben şahsen bana çok zor gelen bir şey yaşadıktan sonra şok etkisiyle de kendime geldim. Bunun bir süreç olduğunu bir gün biteceğini mutlaka bilmelisin, sonsuza kadar böyle gitmeyecek. Kendini zorlamadan sadece seni iyi hissettirecek şeylere odaklan. Tedaviyi bırak diyemem herkesin bünyesi farklı sana iyi geldiğini ve bununla başka şekilde başa çıkamayacağını düşünüyorsan devam et. Ben daha önce 2 3 kere daha depresyondan çıktığım için kendimi tanıyordum. Kaybınızın acısı da mutlaka hafifleyecek tabiki aklımızdan asla çıkmıyor özellikle özel günlerde daha da çok hüzünleniyoruz ama daha normal bir seviyeye inecek. Herşeyden önce siz, 3 çocuğunuz ve bir aileniz var. Ailenizle daha çok vakit geçirin sizi üzücek şeyleri hatırladığınızda kendinizi meşgul etmeye çalışın. Biliyorum depresyon günlük işleri bile yapamama durumu ama karmanızı kırabilirsiniz. Zamanla üstesinden geleceğinize güçlü duracağınıza eminim çok geçmiş olsun ❤️🙏
 
Lohusa depresyonu ve majör depresyon tedavisi görüyorum . Tam 3 yıldır. Çok travmatik bi sürecim oldu benim de.

Tamamen kurtuldum diyemem. Majör depresyon bence insanın hayatından mutlaka bir şeyleri alıp gidiyor. Mutluyum diyemem asla öyle yuvarlanıyorum. Isimde gücümdeyim ama boşum yani. Bomboş
Tam olarak ifade edemediğim bir şey.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Keşke bunları hiç yaşamamış olsaydık. Ama ne yapalım ki her şey bizim için.

Tedaviye devam et. İlaçlarını asla kontrolsuz bırakma ve yalnız olmadığını bil. Bu dünyada bizim yaşadığımız acıdan çok daha büyükleri var. Dua etmeye çalış. Sana kocaman sarılıyorum.
 
Merhaba kizlar

Uzun suredir buraya gelmiyordum. Bi cok seyden koptum. 6 aya yakin bi zamanda annemi kaybettim kanserden.
Cok uzun ve zorlu bi surec yasadim. Agir lohusalik depresyonu ve major depresyonla bogustum
Suan tedavi goruyorum ama hic bir hayat sevincim yok. Hic bir hayalim yok, bir ot gibi yasiyorum.
3 cocugum var onlarda olmasa ne icin yasadigimi sorgulayacak durumdayim.
Benim durumumda olan oldumu
Zamanla gecermi
Hergun annemi ruyamda yasiyor goruyorum. Cok uzun bitmeyen ruyalar. Kullandigim antidepresanin yan etkisi oluyormus buda.
 
Zaman ihtiyacıniz var ölüm acısı gercekten cok zaman istiyor .Toparlanmaniz zaman alacaktir .Arada hatıralarla depreşir de üstelik Belli bi zaman sonra ki bunun kisiye özgü oldugunu düşünüyorum .Yarasi bir nebze kabul baglıyor insanin.Yasama sevinciniz belli bi zaman olmayacaktir.Gecenlerde ben de babam öleli uzun zamandır hic mutlu olamadigimı hissettim.Bu farkindalik beni şasırtti biraz da üzdü.Umarim daha güzel günlere cikariz konu sahibi.
 
Öncelikle başınız sağolsun ve geçmiş olsun ❤️‍🩹 bende annemi 1.5 sene önce kaybettim böbrek ve kalp hastasıydı son aşamada da kanser olmuş ve yanlış teşhis konulmuş ani bir ölüm oldu haliyle. Annemle aram çok iyi olmamasına geçmişte çok problemlerimiz olmasına rağmen yıkıldım. Öldüğünde bana dargındı çok vicdan azabı çektim üstüne bir bebeğimi de kaybedince majör depresyona girdim. Aylarca bir değişiklik olmayınca ilaçsız kendime gelemeyeceğimi düşündüm ve psikiyatriye gittim. 3 4 gün kullanabildim antidepresanları yan etki yaptı bende az daha kalp krizi geçiriyordum ve beni daha da depresifleştirdi. Bıraktım ilacı ve bu süreçte yaşadığım zor şeyler de oldu. Ama anladım ki insana ne ilaç ne tedavi ne seveceği şeyler iyi geliyor bu süreçte sen kendini iyileşmeye ve o yataktan çıkmaya hazır hissettiğinde çıkabiliyorsun depresyondan. Ben şahsen bana çok zor gelen bir şey yaşadıktan sonra şok etkisiyle de kendime geldim. Bunun bir süreç olduğunu bir gün biteceğini mutlaka bilmelisin, sonsuza kadar böyle gitmeyecek. Kendini zorlamadan sadece seni iyi hissettirecek şeylere odaklan. Tedaviyi bırak diyemem herkesin bünyesi farklı sana iyi geldiğini ve bununla başka şekilde başa çıkamayacağını düşünüyorsan devam et. Ben daha önce 2 3 kere daha depresyondan çıktığım için kendimi tanıyordum. Kaybınızın acısı da mutlaka hafifleyecek tabiki aklımızdan asla çıkmıyor özellikle özel günlerde daha da çok hüzünleniyoruz ama daha normal bir seviyeye inecek. Herşeyden önce siz, 3 çocuğunuz ve bir aileniz var. Ailenizle daha çok vakit geçirin sizi üzücek şeyleri hatırladığınızda kendinizi meşgul etmeye çalışın. Biliyorum depresyon günlük işleri bile yapamama durumu ama karmanızı kırabilirsiniz. Zamanla üstesinden geleceğinize güçlü duracağınıza eminim çok geçmiş olsun ❤️🙏
Sizede cok gecmis olsun ve basiniz sagolsun
Cok zor seyler yasamisiniz
2 kayip ev insanin en yakinlari
Bazen okadar zorlaniyorumki dun bi hisimla burada paylasim yaptim yoksa ne yazmaya ne anlatmaya gucum yok zaten cok detaya girmiyorum sadece bigun iyilesecekmiyim benimle ayni durumu yasamis olan insanlar varmi... bunu bilmek bile bana belki ilham olur diye dusundum
Ve bugunde bol aglamali bi gun gecirdim. Ki hic planlamadigim sekilde gelisti
 
Lohusa depresyonu ve majör depresyon tedavisi görüyorum . Tam 3 yıldır. Çok travmatik bi sürecim oldu benim de.

Tamamen kurtuldum diyemem. Majör depresyon bence insanın hayatından mutlaka bir şeyleri alıp gidiyor. Mutluyum diyemem asla öyle yuvarlanıyorum. Isimde gücümdeyim ama boşum yani. Bomboş
Tam olarak ifade edemediğim bir şey.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Keşke bunları hiç yaşamamış olsaydık. Ama ne yapalım ki her şey bizim için.

Tedaviye devam et. İlaçlarını asla kontrolsuz bırakma ve yalnız olmadığını bil. Bu dünyada bizim yaşadığımız acıdan çok daha büyükleri var. Dua etmeye çalış. Sana kocaman sarılıyorum.
Cok tesekkur ediyorum motive dolu mesajiniz icin
Dua ediyorum hersey bi sinav biliyorum ama iste o boslukdan cikamiyorum bende
Boyle beynim durmus gibiyim bilmiyorum kelimelerimi bile bulamiyorum
 
Zaman ihtiyacıniz var ölüm acısı gercekten cok zaman istiyor .Toparlanmaniz zaman alacaktir .Arada hatıralarla depreşir de üstelik Belli bi zaman sonra ki bunun kisiye özgü oldugunu düşünüyorum .Yarasi bir nebze kabul baglıyor insanin.Yasama sevinciniz belli bi zaman olmayacaktir.Gecenlerde ben de babam öleli uzun zamandır hic mutlu olamadigimı hissettim.Bu farkindalik beni şasırtti biraz da üzdü.Umarim daha güzel günlere cikariz konu sahibi.
Umarim.... :(
Basiniz sagolsun sizinde
 
Başınız sağ olsun mekanı cennet olsun inşallah annenizin. Zamanla geçecek Allah ın izniyle evlatlarınıza sarılın en iyi ilaç…
 
Ben de bir yıl önce kanserden ablamı kaybettim.Evet gülüyorum, yiyorum, içiyorum ama yaşam şevkim kalmadı.Eskisi kadar hayattan zevk almıyorum.Bilmiyorum gecermi birgün.Sizin de başınız sağolsun Allah rahmet eylesin
 
Ben de bir yıl önce kanserden ablamı kaybettim.Evet gülüyorum, yiyorum, içiyorum ama yaşam şevkim kalmadı.Eskisi kadar hayattan zevk almıyorum.Bilmiyorum gecermi birgün.Sizin de başınız sağolsun Allah rahmet eylesin
Basiniz sagolsun Allah rahmet eylesin
Sanirim gecmeyecek ama alisacaz 😞
 
Başlığı görünce sanki birisi içeriden kalbimi söktü aldı. Başın sağolsun canım. Bugün tam 8 ay oldu annemi kaybedeli akciğer kanserinden ani ve hızlı bir şekilde kaybettik. Kanser beynine bile atmıştı ve belirti vermeden ya da doktorlar görmediler bilmiyorum çünkü annem bir kaç ay önce yaptırmıştı kontrollerini. Ve benim bu hayattaki tek varlığımdı babam yok kimsem yok bir kardeşim var o da benden 8 yaş küçük. Öyle düşkündük ki birbirimize bebek gibi baktım ona. 8 ayda vardığım sonuç şu oldu bu asla tam olarak geçebilecek bir travma değil. Ben 8 aydır hala her gün ağlıyorum ama aynı zamanda hayata tutunmaya çalışıyorum çünkü içgüdüsel olarak planlandık buna. Bu acıyı alıp eğip büküp yanımızda taşımayı öğreneceğiz canım. Özellikle yalnız kalmamaya çalışmak önemli acıyı içine atmadan yaşamak önemli bu süreçte. Şu zamana kadar ölüm kelimesinin çokta somut bir hali yoktu bizim için. Artık ölümün bir anlamı var bizler için canım. Acı çekmeden tamamladılar bu hayattaki zamanlarını öyle düşünelim onkoloji de yatarken gördüm bazen temiz bir ölüm insan için daha hayırlı olabiliyor.
 
Başlığı görünce sanki birisi içeriden kalbimi söktü aldı. Başın sağolsun canım. Bugün tam 8 ay oldu annemi kaybedeli akciğer kanserinden ani ve hızlı bir şekilde kaybettik. Kanser beynine bile atmıştı ve belirti vermeden ya da doktorlar görmediler bilmiyorum çünkü annem bir kaç ay önce yaptırmıştı kontrollerini. Ve benim bu hayattaki tek varlığımdı babam yok kimsem yok bir kardeşim var o da benden 8 yaş küçük. Öyle düşkündük ki birbirimize bebek gibi baktım ona. 8 ayda vardığım sonuç şu oldu bu asla tam olarak geçebilecek bir travma değil. Ben 8 aydır hala her gün ağlıyorum ama aynı zamanda hayata tutunmaya çalışıyorum çünkü içgüdüsel olarak planlandık buna. Bu acıyı alıp eğip büküp yanımızda taşımayı öğreneceğiz canım. Özellikle yalnız kalmamaya çalışmak önemli acıyı içine atmadan yaşamak önemli bu süreçte. Şu zamana kadar ölüm kelimesinin çokta somut bir hali yoktu bizim için. Artık ölümün bir anlamı var bizler için canım. Acı çekmeden tamamladılar bu hayattaki zamanlarını öyle düşünelim onkoloji de yatarken gördüm bazen temiz bir ölüm insan için daha hayırlı olabiliyor.
Sizinde basiniz sagolsun
Rabbim sizi annenizle cennette kavustursun
Bende dogumdan 1 hafta kalasiya kanser haberini aldim yikildim
Tam 20 ay hastanelerde gecti gunlerim
Oglumu hastane koselerinde buyuttum orada emzirdim emekledi yurudu
Her aninda onun yanindaydim
Basinda 3. Evreydi 20 ay sonra vefat etti
Ben hic bi cenazeye katilmadim genelde bassagligina giderdim ama ilk kez kendi annemin cenazesinde gordum herseyi
Artik yasli teyzeler gibi bende olumlu dunya diye dusuncelerle yasiyorum :(
 
Basinie saolsun canim😢 rabbim rahmet eylesin sizede bol sabir versin. Benim annemde 2 sene once meme kanserine yakalandi. Bugun buyuk kontrolu var yayilma varmi yokmj diye bakiyorlae 6 ayda bir. Cok korkuyorum bu aralar oksuruyor hirilti var akcigerlerinden supeleniyorum😔 birazdan annemle hastneye gidecem gitmek istemiyorum korkuyorum😢 lac gundur sifir uyku. 3 cocugum var. Yemeden icmeden kesildim. En kucukleri bebek daha. Sutum kesildi dusunmekten😔 insallah guzel sonuclar aliriz bugun😔
 
Basınız sağolsun.Allah rahmet eylesin.
Herkesin başında.bir ara hastanede çalışıyordum dahili yogunbakimda da bulundum.dinledigim cogu hikayede stres kaygı üzüntü yedi bitirdi hasta etti diyorlardı.siz evlenmiş coluk çocuğa karismissiniz kendinizi kurtarmissiniz ama sizin çocuklarınız daha küçük kendinizi hasta etmeyin.onlarin size daha çok ihtiyacı var.peygamber efendimize kalmamış dünya kime kalacak rabbim sıralı versin.Allahin emri.tabiki kolay değil dokuz ay önce babamı kaybettim bu iletten.hep diyorum insaAllah çok yaşlanana kadar uzun yasamam diye.kendinizi eve kapatmayın tek başınıza çıkın dışarı uzun uzun yürüyün ağlayın düşünün konuşun kendi kendinize eve yorulmuş olarak girip yemeğe başlayın iyi gelir
 
Evet psikolojik destek aliyorum. Annemin vefatindan 5 ay once basladim. Doktor artik yapilacak bise kalmadigini soylediginde basladim. Gundelik hayatimi surdurebiliyorum cocuklarimla ilgilenebiliyorum ama cok zorlaniyorum. Icimdeki yangin sonmuyo.
Başınız sağ olsun . Babamı kaybettiğimde yengem bana acın hiç geçmeyecek ama onunla yaşamayı öğreneceksin demişti. Maalesef yangınınız hiç sönmeyecek belki daha da büyüyecek sadece onunla yaşamayı öğreneceksiniz. Daha çok yeni bu duygularınız çok normal ağlamak istiyorsanız ağlayın acınızı yaşayın ama sonra mutlaka ayağa kalkmak için çaba sarf edin. Bir uğraş kafanızı dağıtacak acınızı hatırlatmayacak bir meşgaleye dönün. Annenizi yattığı yer incitmesin rabbim sizi cennetin de buluştursun. Babam öldükten sonra sık sık ettiğim dua budur.
 
Back
X