Engelli kardeşi olanlar

sadece bu soruya cevap yazmak için bu siteye üye oldum. kafam dağılsın diye girer okurdum başlıkları hep... benim de erkek kardeşim var, benden 6 yaş küçük o da otizmli. o da atipik ve hafif otizmli. bir anda patlayan öfke nöbetleri vs. çok tanıdık. normal yapabildiği birçok şey var ama bir yandan da en basit şeyleri yapamıyor. 25 yaşında mesela giydiği ayakkabısının ters mi düz mü olduğunu anlayamıyor...

soru sahibi, seninle hikayelerimiz şu noktada ayrışıyor, bizim aramızda 6 yaş olduğu için ben bir bakıma annesiz büyüdüm. o doğduktan sonra annemin, doğal olarak tek derdi kardeşim oldu. benim yüzüme bakmaz, konuşmazdı bile. bütün maddi manevi enerjisini her şeyi ona harcadı. ben bu sebeple biraz daha bencil bakabiliyorum. bu benim hayatım yapacak bir şey yok, kendi hayatıma konsantre olmak zorundayım diyebiliyorum.

inanın size de aynısını tavsiye ederim. o daha yaralı olduğu için dünya onun etrafında dönüyor ama siz de aslında iyi durumda değilsiniz. ama sizin yaralarınızı gören, duyan, konuşan kimse yok maalesef. kendi kendinize sahip çıkmak zorundasınız.

yapacak bir şey yok, kendi ailenize bakacaksınız. önceliğiniz kendi eşiniz ve belki olursa çocuklarınız olacak. kardeşinizin sorumluluğu bir anne gibi almayı bir an önce bırakmanız gerekiyor. siz onun annesi değilsiniz. sizin yaşayacak bir hayatınız var. Allah gecinden versin, bir gün annenize babanıza bir şey olur, kardeşiniz ortada kalır falan o zaman düşünürsünüz. ama tekrar ediyorum, siz onun annesi değilsiniz. bu şekilde davranarak eşinize, ilerde belki doğacak çocuklarınıza ve en önemlisi kendinize büyük haksızlık ediyorsunuz...
 
İnan aklı başında hasta hiç değilse laftan anliyor.

Yazsam kahkaha atacağınız anılarım var benim, inan ki ben gülemiyorum.
Rabbim hepsine kolaylık versin ama sağlam evlatların da boynuna yük gibi yüklemeleri çok ayıp.
Sanki onun çocuğu.

Gelin gelir bak, damat gelir bak. Burası deneyim alemi, deneyimlerimize kimse müdahale edemez. Bu anne babanın deneyimi, sonra tekrar tekrar gel tekamülünü tamamlayamadığın için müdahalelerden dolayı bu kötü dünya gel git.
 
Teşekkür ederim kız kardeşim ❤ hepinizin desteği benim için çok önemli, ilk defa bu konuyu sanki sesli bir şekilde dile getirdim gibi, burada cevap yazarken ağladığım çok oldu, sanırım kafam biraz daha dinginleşti, birkaç gündür kardeşimin durumu da çok kötüydü başka ailevi sorunlar da birikince bugün kendimi kaybedecek gibi oldum ama sayenizde şimdi daha iyiyim teşekkür ederim sizlere kocaman sarılıyorum
 
Beni hiçbir zaman kimse kollamadı ki güzelim... Aman başımdan geçenleri anlatsam gülersiniz kızlar daha neler var neler
Diyetini ö demişimdir diye düşünüyorum bende, Rabbim bol kazanç versin brnde hepsine yardımcı olabileyim inşallah
 
Benim bir yakınımın çocuğunda ciddi psikiyatrik hastalık vardı. Anne baba hayattalar ama çok yaşlandıkları ve çocuk da yetişkin olup fiziksel şiddet uygulamaya başladığı için bir merkeze yatırdılar. Bildiğin kadarıyla aile sosyal politikaları bakanlığına bağlı. Yeri Ankara’da esenboğa tarafında.

Bunu başka yollar olduğunu da bilin diye yazıyorum. Benzer şeyleri yaşayan çok aile var, çözüm yolları da var. Allah bir yol açar size de inşallah. Şimdiden olmamış şeyler için dertlenmeyin. Hayatınızı da en baştan kısıtlamayın. Siz hayatı yaşayın, olaylar geliştikçe ne yapacağınızı düşünürsünüz. Anneniz de engelli çocuk annelerinin yaşadığı kaygıyı yaşıyor. Onun tavrı da çok doğal. Küçük bebeği olan bazı annelerde ölüm kaygısı başlar, bana bir şey olsa bebeğim ne olur diye. Anneniz doğal süreç nedeniyle bu kaygıyı daha yoğun yaşıyor.

Siz nişanlınıza açıkça durumu gösterin. Gizlemek haksızlık olur. Bunun dışında kariyeriniz için hafif bir antidepresan sıkıntı yaratmaz belki. Bunu bir araştırıp psikiyatrik destek alsanız aklınız biraz rahatlar. Olmazsa kendinize biraz daha bütçe ayırıp psikologla görüşmenizi şiddetle öneriyorum. Online nispeten uygun fiyatlı seçenekler de var. Kardeşinizin sağlığı kadar sizinki de önemli.
 
Önerim maalesef yok yorum olarak da bencil insan hiç sevmiyorum sırf anne baba olmayı o heyecanı tekrar istiyorlar diye böyle bilinçsiz üreyenleri sevmiyorum en iyi ihtimalle sağlıklı biri bile olsa yine ileride tüm yükü size kalacaktı ve bunun sizden iyi farkındalar bu resmen evlatlara haksızlık ya
 
Sizi çok iyi anlıyorum benimde özel gereksinimleri olan bir evladim var küçük daha abisiyle aralarinda 1.5 yas var herzaman şöyle dua ederim bu çok ama çok zor bi dua ama bir anne için ama benim arkama koymasin evladımı bana bişey olursa kimse sahip çıkamaz... Oğlum inşallah o günleri görürüzde evlenirse gelinim Kocasinin kardeşine bakmak zorunda değil bu meseleler çok zor cidden
 
Annenize çok sinir oldum. Kendisi kendi yaptığı çocuğa bakmaya bir tarafı yemiyor, sizin üzerinize yıkıyor. Ne güzel dünya. Çocuğu yaparken size sordular mi? Psikolojilerini düzeltip o cocuğa bakacaklar. Madem erkek diye tutturup o yaşta çocuk yaptılar, alsınlar sorumluluk.
Artık biraz uzaklaşın. Sizin cocugunuz değil, kardesiniz. Anne babası da sağ.
Allah yardımcınız olsun
 
Yazan herkese
Evet malesef tamamen 40 yaşında herşey oturmuşken bi oğlumuz olsun edasıyla yapıldı, ben kardeşimi çok seviyorum ama bir yandan da bize yazık olduğunu kabul edip hayata devam etmem lazım ne diyeyim kaç gündür kötüyüm kafam patlayacak gibi hissediyorum
 
Şu an bakıyorlar bakmıyorlar diyemem ilgileniyorlar da
Ama bugünün yarını var, daha şimdiden yaş da olduğu için aşırı yoruluyorlar, kardeşim şu an büyüme ergenlik aşamasında tam ama her geçen gün daha agresif oluyor, ileriki süreçte nasıl olacak bilmiyorum çok korkuyorum halen
 
Ne diyeyim Allah yardımcınız olsun bence sizde bir an önce büyük çocuğa psikolojik destek aldırmaya başlayın benim gibi karanlığa sürüklenmesin
 
O kadar büyük bir stres ve kaygı içindeyim ki ne yapacağim bilmiyorum bazen keşke yok olsam diye düşünüyorum
Bir süre önce bu kadar kötü değildim ama şimdi agresifleştikçe daha da korkmaya başladım sanırım
Keşke bunun bir tedavisi ols ada bütün çocuklarımız iyileşse onlara da yazık
Nişanlım ile henüz konuşamadım çünkü kendimi hiç iyi hissetmiyorum bunu anlatabilecek ruh sağlığında değilim bir süre sonra görüşmeyi düşünüyorum
 
Hem duygusal hem bakımda hem de ekonomik olarak destek olmaya çalışıyorum
Ne bileyim bende elimden geleni yapıyorum
Bende kendi ailemi kurmak kendi evimin olmasını istiyorum bunun için uğraşacağım
 
Engelli-bakım maaşı alıyor musunuz i? Belediyelerin terapi hizmetleri var? Ücretsiz. Servisine kadar sağlıyorlar. Bunlardan faydalanıyor musunuz?
 
Benim kendimden 2 yas kucuk zihinsel engelli kiz kardesim var. Kendimi bildim bileli bana kardesine sen bakacaksin sen sahip cikacaksin baskisiyla buyudum. Annemle babam ben 5 (kardesim 3) yasindayken bosandi annemi kardesimi alip beni babannemle birakti. Kardesimle asla bir duygusal bag kuramadim. Annem 4 sene once öldü. Kardesime bakici tuttum annemin evinde yasiyorlar. Ben de evliyim 2 cocugum var. Calisip cok para kazanmak zorundayim. İşin özü kendinize çok iyi bir kariyer inşa etmek zorundasiniz. Agresiflikler icin de doktorla gorusun sakinlestirici etkisi yuksek bir ilac versin. Egitim megitim bir yere kadar. Bu bireyler ölene dek bakima muhtac olacaklar. Biz de piyango cikmis kisiler olarak bu bakimi saglamak zorundayiz.
 
Hayat işte… sizi hissettim ben, elinizden geldiğince yapmışsınız , yapmaya devam ediyorsunuz.

Bakımı için sosyal dayanışma ve yardımlaşma vakıfı ile görüşülwbilir. Çoğunu siz karşılıyorsunuz sanırım.

Allah’a inancınız varsa din görevlilerinden sakinleşmesi için dua öğrenilebilir. İş arkadaşı annesinin sakinleştiğini söylemişti…

ben görümcemin bipolar olduğunu oğlum doğduktan sonra öğrendim. Ve tek çocukta kalma kararımın en büyük nedeni… başta oğlumun her hareketinden birşeyler çıkarttım. Şimdi onu saldım. Ve şuan normal bir çocuk çok şükür. Çocuk istediğinzde yani İleride benzer şeyleri hissedeceksiniz.

Gap diyetini araştırın. Geçirgen bağırsak sendromu olduklarını düşünüyorlar. Diyetin sakinleştirdiğini inanan aileler var. Bakın derim.

En önemlisi bazı şeyleri evlenmeden önce ailenize devredin. Hepsine yetişemezsiniz.
 
so sorry .!.:
Engelli-bakım maaşı alıyor musunuz i? Belediyelerin terapi hizmetleri var? Ücretsiz. Servisine kadar sağlıyorlar. Bunlardan faydalanıyor musunuz?
Genişletmek için tıkla...
Engelli maaşı için hem ekonomik durumun hem de engellilik durumu koşullarının ağır olması lazım, biz bunları sağlamıyoruz, belediye terapi hizmeti burada özel olarak yok kurs var onlara gidiyoruz, servis imkanı bulunduğumuz yerde yok kısacası herşeyi yapıyor her imkandan faydalanmaya çalışıyoruz, ama engelli bir bireyle yaşamış olan arkadaşlar onaylıyacaktır ki eğitim her zaman beklenilen olumlu etkiyi göstermiyor bireylerin zaten algılama kapasitesi kısıtlı güzel birşey öğrense bile diğerleri 1 ayda öğrenirken o 2 yılda öğreniyor
 
Tüm dediklerine katılıyorum, bende iyi bir iş için uğraşıyorum inşallah daha da kazanmak için uğraşacağım, bu kardeşinizi de dualarınıza araya bıyere eklemeyi unutmayın kızlar çok kötüyüm
 
Selam kızlar,içimi dökmek istedim yine...
özür dilerim sizleri bayıyorsam... 2 gündür doğru düzgün uyuyamıyordum stresten, bugün biraz uyumuşum, şu anda işteyim çalışıyorum, bunları anlatacak birini bulamadım daha doğrusu insanların bu kadar işi gücü varken kimseyi üzmek yormak istemedim
bugün sabah babam kardeşimi servise götürmek için aşağı indi, bir süre sonra annemi serviste görevli abla aradı servis kaza yapmış gelemeyeceğiz çocukları da başka araçlara veriyoruz dedi
saat sabah 8.30, kardeşim çığlıklar atmaya bağırmaya ağlamaya başladı, çantasını yere atıyor ayakkabısını çıkarıp atmaya çalışıyor ve bunları dışarıda sessiz bir zaman diliminde yapıyor....
sokaktan geçenler bize bakıyor tabiiki, kardeşim desen kendini parçaladı, annem babam ikna etmeye çalışıyorlar gel içeri gidelim biz seni götüreceğiz diye, yok 10 dk uğraştılar en son ite kaka eve geri girdi evde de bir ton ağladı -ama nasıl ağlamalar bağıra bağıra-
bir süre sonra kendiliğinden sustu, babam arabaya bindirdi okuluna götürdü
anlattıklarımı abarttığımı düşünenler olabilir, biz her sabah buna benzer senaryolar yaşıyoruz, kardeşim gittikten sonra annemle konuştum ''ilaçların dozajını arttırsınlar doktora gidelim bu böyle olmaz bu yaşında bu şekilde ileride ne yapacağız '' diyorum ''piyasadaki tüm ilaçları kullandık kızım olmuyor ne yapalım bende bilemiyorum artık'' diyor
ofise geldim odama geçtim sinirimden stresimden ağladım sabah sabah, annemin babamın bıkmışlık halini üzüntüsünü gördükçe kahroluyorum ama bende dayanamıyorum uzun bir süre...
başınızı ağrıttıysam özür dilerim kızlar
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.

Benzer Konular

M
Eşimle ailem arasında kaldım?
7 8 9
Yorumlar
161
Görüntüleme
4K
mel_dem
M
S
Anne ile anlaşamamak
Yorumlar
5
Görüntüleme
474
yasminkokusu
Y
Y
Annemin sözleri
Yorumlar
13
Görüntüleme
537
Atlas_
N
Kayınvalidemin ısrarla torun bakmak istemesi
2 3
Yorumlar
50
Görüntüleme
3K
mel_dem
M
A
Annem intihar edecekti
2 3
Yorumlar
59
Görüntüleme
3K
abcdefex
A
`