- Katılım
- 12 Temmuz 2006
- Mesajlar
- 62.464
- Emoji Skoru
- 238.728
- Puanlar
- 1.223
- Yaş
- 54
Kayınbabam görgüsüzce hareketler yapıyor hayatında görmemiş gibi yemek yiyor bende herkese verilmediği için yemeğe başlamadım bana dönüp kızar gibi ya başlasana ne bekliyosun falan böyle sinirli sinirli tepki veriyor tam bi dağlı gibi. Kaynanam onun yanında yemezse döv onu diyor. Aşırı sinirlendim sanki karşılarında çocuk var patavatsızlıkta bir numaralar. Asla bi samimiyetim yok bu arada çok mesafeliyim. Kayınbabamın bu patavatsızlığı yüzünden bi kaç kere surat astım eşimle tartıştım hatta eşim gitti babasıyla da konuştu ama adam değişmiyor her ortamda patavatsız görgüsüz herkese her şeye karşı bu şekilde yani insanlıktan zerre nasibini almamış bi insan
Neyse biz o gün yemekten kalktık restoran bizim eve çok yakın, ortamda nezaketen buyrun gelin kahve içelim dedim herkes evine gitti kaynanam ordan biz gelcez zaten dedi bizde alacağı birşey vardı ( bu arada acil değil 1 ay sonra alsa yine olur ) geldiler gece 12 ye kadar 2 demlik çay içtiler. Kaynanam kalkalım evde işim var diyor kaynım ordan yok yaağ anne kalkmayalım her zaman gelmiyoruz diyor sonra kafasını geri telefona gömüyor telefonla oynuyor. 2 aylık hamileyim en halsiz olduğum zamandayım ama asla anlayış yok.
Sonra kendi kendine bize peynir alıyor parasını istiyor zeytin alıyor parasını istiyor ben peynir yada zeytin istemiyorum şunu alın bunu alın demiyorum alıyorsan kafana göre parasını isteme bide oğlunuda değil beni arayıp istiyor bizim paramız yok verirsiniz diyor. Az öncede eşimi aradı beni niye aramıyorsun diye eşime trip atıyor daha pazar günü bizdelerdi. Bende sinirlendim eşime sen ana kuzusu musun dedim işin gücün var her gün anneni mi arıyorsun da 2 3 gün aramayınca sana tripleniyor dedim. Hamile olunca iyice sinirler tepeme çıkıyor sanırım. Sonra eşime başka konudan çattım huzursuz olduk resmen. Ben daha uzak olmak istiyorum yok mu bunun bi yolu gerçekten hiç çekilecek çile değiller.
Bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alın inşallahEşime eve gelince söyledim zaten babam açken biraz gergin oluyor sende hamilesin diye bir an önce ye diye söylemiştir dedi. Bende ben çocuk değilim o şekilde tepki veremez geliniyim bi mesafe olur dimi dedim.
Size birkaç yanlışınızı yazacağım, eşinizin ailesinin de gelebileceğini hesap ederek onların da olduğu davette nezaketen kimseyi kahve içmeye çağırmayacaktınız, hem kendinizi halsiz hissediyorsunuz hem herkesi kahve içmeye çağırıyorsunuz, tam aksine hamilelik dolayısıyla halsiz olduğunuzu söyleyip davet için teşekkür ederek direkt evinize gitmeliydiniz, kayınvalidenize giriş kapısını siz göstermişsiniz kahve teklifiyle, yemeğe çağıranlara teşekkür etmek, incelik göstermek istiyorsanız bunu başka bir zaman sadece onların olacağı bir görüşmeyle yapabilirdiniz.
Annesi eşinizi her gün arayabilir eşiniz sizi onlarla konuşmak görüşmek zorunda bırakmadığı sürece görüşmelerine müdahale etmeyin ya da annesi arıyor diye eşinizi ana kuzusu olmakla itham etmeyin adamın ne kabahati var?
Ayrıca samimiyetim yok mesafeliyim diyorsunuz ama yüzlerine hiçbir şey demiyor onların yaptıklarını veya söylediklerini eşinize yansıtıyor sinirinizi eşinizden çıkarıyorsunuz.
Size sormadan zeytin peynir alıp telefon açarak parasını mı istedi? Sizden peynir zeytin istemedim, kafanıza göre iş yapıyorsunuz siz kendiniz yiyin afiyet olsun dersiniz bir daha alamaz.
Eşinizin de yanlış olduğu kısım babasının yaptığını güzelleme, siz de ben çocuk muyum cümlesini ve tepkisini eşinize değil kayınpederinize vermelisiniz, davette diyemediniz tamam ama illa yeri gelir yine bir araya gelirsiniz, o zaman bana olan sözlerinize tavırlarınıza dikkat edin karşınızda çocuk yok diyeceksiniz, eş ailenizle mesafe istiyorsanız bunu onlara sözlerinizle de göstereceksiniz ki bir daha yapamasınlar.