kisa bir sekilde ozetlemeye caliscam... esimin ailesi ile ayni evde yasiyorum saygi da kusur etmemeye calisiyorum ,ailesi de ayni sekilde cok iyiler. Sevgimiz ve saygimiz var . Ama sorun su ki artik esimle kendi ozel alanimi istiyorum. Evimin her odasini gonlumun istedigi gibi kullanmak istiyorum . Kendi evimizde kendime ait esyalari kullanmak istiyorum ama bunu ciddi anlamda bugun dile getirdigimde esim aglamaya basladi. Acinilasi anne babam onlar bu dusuncelerini bilmiyor iyi davraniuorlar bir de diye. Aslinda benim hatam bastan kabul ettim ,dusunemedim zor olacagini. Anne babasi cok iyi insanlar seviyorum saygi gosteriyorum ama her zaman diken ustundeyim bir an bile rahatlayamiuorum .yoruldum... cunku mod dusuklugumde yada diger duygularimda bile istedigim gibi yasayamiyorum gozler ustumde. Hakliyim da demiyorum ,bilmiyorum nasil bir yol cizecegimi
Kusura bakma ama öyle karşımda ağlasa kahkahayı patlatırdım.
Sizinkiler nasıl sizle rahat ediyorlar?
