Evlilik adımlarını atmak

Sizce hangi açıdan rahat hissetmiyorum? İlişkiye güvenim mi yok, karşımdakinden mi emin değilim? Ben bulamadım.

Bana sormamışsınız ama hissiyatımı söylemek istiyorum. Eski yaşantınızın getirdiği bir şey var ama direk sebep o değil. Nasıl bir duruş sergilemeniz gerektiğini çözememişsiniz. Bence gurur da yapıyorsunuz o da bu konuda sizde tutukluk yapıyor. Kelimeler ağzınızdan çıkamıyor. Bu kişi en baştan eski ilişkinizden daha güvenilir başlamış çünkü evlilik niyeti ile görüşmüşsünüz. Ondan beklemeniz normal.E somut bir şeye dönüşmüyor haklısınız düşüncelerinizde.

Benim de vardı böyle görüştüğüm biri ben de ilk konuyu açan erkek olsun kafasındaydım. Gurur yapıp içimde biriktiriyordum. Ama bizim görüşmemiz sizinki kadar uzun değildi. Bir bakıyorum ileri süreç için dokundurma yapıyor, konuya giriyor sanıyorum. Sonra hiç açmaz oldu bu konuyu. Sonra ben biriktirdiğim için konuya girdim, evlilik korkusu varmış bla bla, öyle bir konuşuyor ki ilerde yalnız yaşamayı düşünüyormuş vs. Noldu?Ayrıldım, tabi ki evlenecek kadar beni sevemediğine üzüldüm ama tavrı, konuşmalarımızda kendini ileride zora düşürmeyecek cümleler seçme çabası, benden kaçınması ağrıma gitti, soğudum. Net olamadı, dürüst olamadı, çocuk kandırır gibi kafalamaya çalıştı beni. Ayrıldım. Veee bana evlilik korkusu edebiyatı yapan, ilerde bekar kalacakmış gibi planlarını anlatan adam bir iki ay sonra evlendi. Biz de uzak mesafe ilişkisiydik. Ciddi konuları yüz yüze konuşmak için beklemek de insanın içinde birikiyor.
Niye içinizde siz büyütüp siz kafa bulanıklığı yaşayasınız? Ben keşke daha erken konuşsaymışım.Kaç kişiye hayır dedim o ilişkide, daha önce konuşsaydım diğer kişileri değerlendirirdim. Beni sevmeyen adam için niye yas sürecimi uzatayım ki? Benim yanımda olmak isteyen insanlara şans verirdim. Ne yazık ki akıllı davranamadım. Güzel bir aşk yaşadığımı sanıp kendimi beslemişim. Mantık da olmalı.
Eğer hayatınızda bir evlilik olsun istiyorsanız bu kişi ile görüşüp önünüzü görmeli ona göre yolunuzu çizmelisiniz. Eşit değiliz bu konuda erkeklerle, onların oyalanacak vakitleri çok bizim az. Ayrıca biz oyalandığımızda pişman oluyoruz. Onlar olmuyor.
 
Görüşmeler uzun aralıklarla olduğu için belki de birbirinizi iyi tanımadığınızı düşünüyordur.
Aileler ile tanışma genelde ciddiyete bir adım görülür, onu ailenizle tanıştırmakla başlayabilirsiniz.

biz de eşimle farklı şehirlerdeydik, ayda 1 görüşebiliyorduk..
3. yılda beni ailesiyle tanıştırdı, 5-6 ay sonra da ben tanıştırdım onu ailemle, gerisi çorap söküğü gibi geldi.
İlk 2 yıl bizde de hiç evlilik konusu olmamıştı, hatta konuyu ben açsam eşim apar topar kapatıyordu, sonra kendiliğinden gelişti her şey.
 

Açık açık gelecek planlarını sorsanız?
 
Sanırım evet artık eski ilişkilerde kazık yiye yiye olaya duygusal bakmanın faydası olmadığına inanmaya başladım. Evlenmek bir anlamda mantık için yapacağım bir şey, bilemiyorum doğru mu yanlış mı ama yalnız yaşlanmamak, çocuk sahibi olmak gibi avantajlarını düşündükçe evlenmeyi istiyorum.

İnanın geçmiyor
 

ne güzel açıklamışsınız, tespitlerinizde de çok haklısınız. İnanın ben de kaç kişiyi reddettim ilişkim var diye, ileride bunun pişmanlığını yaşamak istemiyorum.
 
Açıkçası hep ilk adımı ondan bekledim, o tanıştırsın diye. Ben bu konuda sabrımın sonuna gelmek üzereyim sanırım, buradan da sizlerden aldığım fikirlerle en kısa sürede yüzyüzeyken konuyu açıp netleştireceğim
 
Sabrınız tükendiğinde anlayacaktır ciddiyetinizi ve muhtemelen kaybetme korkusuyla hemen harekete geçecektir.
Dilerim her şey istediğiniz gibi olur
 
Doğru diyorsunuz, ben de bu ara aynı düşüncelerdeyim. Uzakta olduğumuz için ilk görüştüğümüzde bu konuyu açacağım kendisine, ben de ona göre yoluma bakarım diye düşünüyorum
Öyle yapın. Mutlaka bir an önce konuşun.
Yanlış anlamayın şu an diyeceğim tedbir için diyorum lütfen üzülmeyin. Kadınlarda 40 ve 40 yaşından sonra hamile kalmak zorlaşıyor. Allah nasip ederse olur tabi çocuğunuz. 40li yaşlarda da çocuğu olan var. Ama niye risk alasınız ki? Biri olmaz hayatınızda beklersiniz o ayrı. O nasip kısmet. Ama hayatınızda biri var. 3 4 yıl daha beklemenin bir mantığı yok.

Yani çocuğunuz olsun istiyorsanız mutlaka konuşun. Bir de fiziksel olduğu kadar ruhsal olarak da çocuğa yetebilmek lazım.. bir de hareketli çocuğunuz olursa yaş aldıkça enerjiniz azalabilir. O yüzden konuşun.

Zaman kıymetli. Zaten 1.5 yıl geçmiş. Tam vakti konuşmanın..
 
Yok yanlış anlaşılacak bir durum yok, ben de aynı fikirdeyim sizinle. Zaman gerçekten biz kadınlar için kıymetli. Belki 20 li yaşlarımın başında veya ortasında olsaydım hiç böyle panik olmazdım.
 
Iliskiye baslarken evlilik amaci ile tanistik demissiniz. O halde o zaman evlilikle ilgili biseyler konusuldu? Ama simdi konusmuyor mu? Tam o kismi anlayamadim.
Yani şöyle ki, o artık evlenme niyetinde olduğunu söylemiş arkadaşıma. Arkadaşım da böyle biri var sen de evlilik düşünüyor musun birisiyle tanıştıracağım dedi ve biz tanıştık. Ama o ilk buluşmalarda falan evlilik muhabbeti yapmadık. Sonrasında ben ona artık laylaylom bir ilişki istemediğimi, önceki erkek arkadaşımla bu sebeple ayrıldığımızı anlattım. Ama işlerimiz dolayısı ile görüşme sıklığımız azdı, birbirimizi aslında 1.5 yıllık ilişkisi olan insanlar kadar tanımıyoruz belki de ama bu süreç hep böyle gidecek ve tanımayı beklersem daha çoook beklerim gibi düşünüyorum.
 
Tabi ki.
Sonuçta niye ekstra risk alasınız ki?

Bir de şöyle bir durum var. Belli bir süreden sonra belirsizlik insanı çok yorar. Yıpratır. 1.5 yıl geçmiş. Hicbir şey konuşulmamış. Zaten belirsizlik var. Daha fazla bir süre belirsizlik yaşamayın. Geleceğimizle ilgili düşüncelerin var mı? Diye konuya girin..
 
Bizde eşimle evlilik düşüncesiyle başlamıştık ama sürekli bizde bahsetmedik ama baktım ondan tık yok ben söyledim. Eylülde ilk olarak tanışmamı yapalım istememi yapalım nasıl olsun dedim 2 seçenek sundum ikiside bana uyardı zaten ilk tanışmaya geldiler 1 ay sonra da istemeye. ama peşini bırakma Yüzük baktım denedim resim attım ona. fiyat soruşturdum ilgiliydim çok şöyle yaparız böyle yaparız istemeye geldiğinizde pasta yaptırayım diyorum sence nasıl olur bu yüzükler güzel mi gibi gibi
 
Kesinlikle... Belirsizlik çok yoruyor, hayatımda en ufak konuda bile belirsizlik sevmem ben böylesine önemli bir konuda daha çok geriliyorum. İyi ki bu konuyu açmışım, çok değerli ve yol gösterici yorumlar yaptınız. Bundan sonra yapacağım şey yüzyüze konuşmak olacak.
 
Yaa cesaretiniz ve girişkenliğinizden ötürü tebrik ettim, ben yapabilir miyim bilmiyorum. Ama sanırım erkeklerin çoğu kadın yönlendirmesine ihtiyaç duyuyor.
 
Yaa cesaretiniz ve girişkenliğinizden ötürü tebrik ettim, ben yapabilir miyim bilmiyorum. Ama sanırım erkeklerin çoğu kadın yönlendirmesine ihtiyaç duyuyor.
Yapabilirsin canım yapmalısın böyle yıllarca devam etsin istermisin? Benim eşime kalsa biz hala sevgiliydik
 
O zaman bu adam seni oyaliyor. Uzak mesafe iliskisi bile olsa 1 bucuk senede coktan evlilik konusulup isteme nisan vs bile olmustu. Ben ve esim de tanistigimizda 30 yas ustu insanlardik ve ayri sehirlerdeydik. Iliskimiz basladiktan 1 sene sonra nisanlandik, nisandan bir sene sonra da evlendik. Ustelik bizim de birbirimizi gorme sıklıgımız yeterli degildi o zamanlar. Isiniz gucunuz var,birikiminiz var. Yaslar yetiskin. Ee 1 bucuk senedir suren bir birliktelik de var. Neyi bekliyor bu beyefendi? Bunu dile getirin artik. Bu merakli gibi gorunmek falan degil, tam tersine isteklerinizi net ifade etmek ve onunuzu gorme isteginiz. Sizin en dogal hakkiniz.
 
Aynen. Konuşun.
Bende belirsizliği hiç sevmem. Belli bir yaştan sonra belirsizlik hiç çekilmiyor. Ona göre hayatınızı planlayacaksınız..merak etmeyin evlilik meraklısı gözükmezsiniz. 1.5 yıl geçmiş. Daha ne olsun..
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…