o kadar doluyum ki...tüm kaprislerimi çeken,her şeyi olduğu gibi söyleyen,dünyanın en zeki ,en kültürlü,en soylu,inançlı erkeğiydin sen...ben bir erkekten ne beklersem,ne istersem beş katı mevcuttu sende...ama ben kıymetini bilemedim...harcadım seni...en çok da ben acı çektim,ölmeye bile layık olmadığımı düşündüm...sonra birinden duydum,nişanlanmışsın...Uçurumun ucundaki son dal parçası geldi elime,sarsıldım...günlerce üzerimden atamadım... her neyse,mutlu ol sevdiğim,kirpiklerine yaş değmesin,Rabbim seni korusun,üzüm gözlerinle bak sevdiğine,beni büyüleyen buğulu sesinle şiirler oku eşine,çocuğun olsun sonra,hani kıymetli soyadın vardı ya bana vermeye kıyamadığın işte onu verdiğin kişiler artsin...ben mi boşver,ben hatıralarımla yalnız yaşlanırım...