- 27 Ağustos 2012
- 492
- 393
- 333
- Konu Sahibi Uyeolmakistiyorum
-
- #21
Ah ah kayınvalideler....
1günden bir şey olmaz eşinin hatrına git cnm
Ama tavrını anlasın cok yüz verme
Bende de aynı durumlar yapacak bir şey yok mecbur görüşeceği eşinin annesi sonuçta ama hayatına da mudahale etmemeyi öğrenecek
Ben bunu anlayamıyorum yaaKayinpederin deyimiyle ohooo o neler neler (3 tane) buyutmus, onu hicbir cocukla korkutamazmisim.
Ona da bakarmis buna da bakarmis, cok iyi bakarmis..
Cunku biz cocuk buyutmuyoruz, bir onlar anne baba.
Bagiriyorlar biz bagirmayinca kizima.
Neymis, cocuga da azcik bagirilacakmis, bizden korkacakmis vs vs.
Zaten hani bu bardagi al, catal ver vs gibi konular disinda fazla muhatap olmuyorum.
Daha fazla nasil mesafeli olunur, bilmiyorum.
Anne, bende kaç yıllık anneyim 2 tane çocuk buyutuyorum,sizin kadar olmasada tecrübem var.Lütfen benim anneliğimi yargılamayın bu beni rencide ediyor aşağılanıyor gibi hissediyorum,bana bu hissi yaşatmayın dersin ama gözlerinle ve ses tonunla bunun kati olduğunu vurgula.Ama iste ben tartismayi bilmiyorum.
Birden agzimdan atesler cika cika bagirmaya baslayabilirim, kendime hakim olamamaktan korktugum icin susuyorum.
Mesela cocuklarim hakkinda bir sey dediginde ne demeliyim?
Gerci ne desem de inat ediyor, tersini savunuyor.
Cocuklarim hakkinda istemedigim seyleri o istiyorsa cocuklara gizliden yapiyor, yani her sekilde istedigini elde ediyor.
Ben sunu yemesin dersem gel yavrumm ben sana vereyim diyor.
Almasin dersem aliyor vs.
Arkadaşım valla kusura bakma ama bir imza ile hayatıma girmiş elin kadını için kendimi hiç üzemem.Bir kere sansım var bu dünyaya gelmek için ve o şansı böyle yelloz bir kadınla üzüntü ile geçiremem.Yaptığının aynısını sen ona yap bakalım nasıl oluyormuş.Heleki çocuğuma HİÇKİMSE laf söyleyemez ve beni yargılayamaz.Vallahi hic ogrenecek gibi durmuyor.
Her seferinde dozaji yukseltiyor.
Onceden direkt benimle giyimimle, oturmamla kalkmamla esimle oraya gidince gezmemle ugrasirken su an anneligime takmis durumda.
Alt metin daima "bakamadigim, terbiye veremedigim" yonunde.
Herkese bunu ispatlamaya calisiyor.
Allah sahit cocuklarimda hareketli olmasinin disinda ne bir tutturma ne bir hircinlik ne bir mizmizlanma var.
Oyuncaklariyla oynarlar, bebeklerini gezdirip yikarlar yemek yedirirler biraz da parkta oynayip uyurlar.
Hicbir zararlari yok.
Ha, olabilirdi de zira cocuk ya hu.
Ne yapilabilir?
Onlar buyuyecekler, gul gibi tertemiz cocuklar olacaklar, ama ben bunu unutmayacagim.
Ben bunu anlayamıyorum yaa
İki çocuğum var , en iyi şekilde bakıp ,büyütmeye çalışıyorum .yarın kayınvalidem 'sen ne anlarsın ,bırak o öyle yapılmaz ,ben kaç tane büyüttüm "derse ,anneliğime hakaret sayar ona göre tavır sergilerim .onunki annelik de benimki ne ? Aynı sıkıntıları biz de yaşıyoruz buyuturken. Ayrıca onların zamanında çocuk bakmak mi vardı ? Çocuklar sabah sokağa salınır ,akşam yatma vakti sokaktan toplanirmis. Çocuk baktım diyince böyleleri ,gülüyorum :) biz öyle miyiz ? Çocuğumu pencereden baktığımda görebileceğim büfeye bile gönderemiyorum. Çocuklar ya evde yada bizim gözetimimizde onlara uygun kapalı yada açık alanlarda .sürekli yapışık halde yaşıyor bin türlü zorlukla mücadele ediyoruz .sarsilmasin, gelişimi kötü etlilenmesin diye sesimizi yükseltmeye korkarken ,onlar "bağıracaksın, senden korkacak "gibi saçma bir eğitim anlayışını dikte etmeye çalışır ..anlamıyorum ,anlamayacağım. .herkes kendine göre anne ..elalemin anneliği beni bağlamaz .ben benimkine bakarım ..kimseye de laf ettirmem .
Esinin ailesi bir garip ,kolaylıklar diliyorum .
Hala yuzlesebilirsin. Umarım cevap vermenin saygısızlık olacağını düşünenlerden değilsindir. Herkes yerini ve haddini bilecek .geçmiş çok çabuk unutuluyor yada unutulmuş gibi yapılıp kendine olumlu pay cikartilabiliyor. Onlar asla haksız olmazlar .lütfen kendini daha fazla yıpratma bu konuyla .gorustugunuzde seni rahatsız eden ne varsa bir bir söyle ve rahatlaDaha komigini soyleyeyim her yerde "ben cocuklarima hic bagirmadim" diye ovunur :))
Neyin guc savasi bu ya?
Ne guzel sabirlisin, torunlarimiz da pirlanta gibi dese ya da en azindan hicbir soylemese, takdir etmek zoruna gidiyorsa en azindan sussa daha kolay degil mi?
Hayir sen de bu yollardan gecmissin be kadin, benim esim de cok hareketliymis, isirirmis herkesi.
Sen niye simdi bana baski yapiyorsun?
Neden cocuklarima dunyanin en olmadik sucunu islemis gibi davraniyorsun?
Ah keske bir yuzlesseydik de gitmemek icin kapi gibi bir sebebim olsaydi.
Anne, bende kaç yıllık anneyim 2 tane çocuk buyutuyorum,sizin kadar olmasada tecrübem var.Lütfen benim anneliğimi yargılamayın bu beni rencide ediyor aşağılanıyor gibi hissediyorum,bana bu hissi yaşatmayın dersin ama gözlerinle ve ses tonunla bunun kati olduğunu vurgula.
Çocuklarına koyduğun kuralları hiçe sayıp gizliden yapıyorsa gizliden yediriyorsa; anne, ben ve babası çocuklarımıza belli kurallar koyduk ve onlar bu kurallara uyuyorlar,uymayı öğreniyorlar.Siz böyle yaparak çocuklarıma yanlışı öğretiyorsunuz,bize olan saygılarını öldürüyorsunuz.Bunun olmasına izin veremem.Buraya geldiğimizde de bu kurallar devam edecek yok eger etmiyorsa üzgünüm gelemeyeceğiz de. Siz bu yaptığınızla beni ve eşimi yok sayıyorsunuz.İleri giderse kusura bakma onların annesi benim ve benim kurallarım geçerli dersin.Dinlemeyi ve saygı duymayı öğrenecekler.
Hala yuzlesebilirsin. Umarım cevap vermenin saygısızlık olacağını düşünenlerden değilsindir. Herkes yerini ve haddini bilecek .geçmiş çok çabuk unutuluyor yada unutulmuş gibi yapılıp kendine olumlu pay cikartilabiliyor. Onlar asla haksız olmazlar .lütfen kendini daha fazla yıpratma bu konuyla .gorustugunuzde seni rahatsız eden ne varsa bir bir söyle ve rahatla
Gitme o zaman kuzu kuzu kapısına.Bu kadar hayır verme demeden sonra bile ısrarla veriyorsa sende artık ayağa kalkıp yaradana sığınıp " size kaç kere hayır verme diyorum duymuyor musunuz? sizin sözünüz kendi çocuklarınıza geçiyorsa benim sözümde kendi çocuklarıma geçer.benim hayır dediğime sen evet diyemezsin" diyeceksin.Zaten sen bunu yapınca senin çocuklarında ondan bişey istemeyeceklerini anlarlar.Sen böyle yaparak çocuklarının gözünde kendi otoriteni yok ediyorsun.Kendi annemle olan ilişkimden biliyorum aynısını babannem yapıyordu.Ya ben oradayim, oradayim ben, aninda mudahale ediyorum.
Hayir anne verme diyorum.
Gorumcem hayir diyor.
O israrla gel annem ben verecegim diyor.
Cocuk degil ki kac yasinda kadin, yapma, etme demekten dilimde tuy bitiyor.
Ben cocuklarimla bu kadar ugrasmiyorum.
Madem oyle bu kapi bu da sapi demek gerek iste.
İste o yuzden madem onu durduran kimse yok, madem kayinpederimi dolduruyor ve dahi diger cocuklarini da ben de her istedigini soylemesine ragmen kuzu kuzu kapisina gitmeye razi olamiyorum.
"Madem nişan filan da var eşim topluluğa girecek onu neden yalnız bırakayım"
der ve giderdim.
Kayınvalidem de anneliğim hususunda birşey dediğinde "anne ben böyle yapıyorum,sorun yok dert etme" der kibarca terslerdim.Çenesini kapatmasını sağlardım.
Öyle arkamdan söyleneceğine ona fırsat verirdim, yüzüme desin de cevabını yapıştırayım diye.
Sırf eşim için giderdim yani.
Gitme o zaman kuzu kuzu kapısına.Bu kadar hayır verme demeden sonra bile ısrarla veriyorsa sende artık ayağa kalkıp yaradana sığınıp " size kaç kere hayır verme diyorum duymuyor musunuz? sizin sözünüz kendi çocuklarınıza geçiyorsa benim sözümde kendi çocuklarıma geçer.benim hayır dediğime sen evet diyemezsin" diyeceksin.Zaten sen bunu yapınca senin çocuklarında ondan bişey istemeyeceklerini anlarlar.Sen böyle yaparak çocuklarının gözünde kendi otoriteni yok ediyorsun.Kendi annemle olan ilişkimden biliyorum aynısını babannem yapıyordu.
Evet kayinvaliden ve kayinpederinle aynı anda konuşmayı denemelisin. Kendine hakim olamayacaksan biraz sakinlesmeyi bekle .Anne esime bir seyler demissin, sorunun neyse bana soyle mi demeliyim?
Cevap vermemeyi saygisizlik etmemek icin degil, kendimden korktugum icin erteliyorum.
Fevriyim, kas yaparken goz cikartabilecek potansiyelim var.
Eger gidersem deneyecegim.
Kayinpederim de ordayken konusmayi tercih edecegim.
Cunku her seyi yanlis anlar ve abartir zaten.
Eşini sakın yalnız gönderme. İnadına kocanın yanında git ve eşine daha yakın davranArkadaşlar merhaba,
Kayinvalidemlerle genel olarak ayda bir yatili olmak uzere gorusuruz, komsu illerdeyiz.
Ben kayinvalidemle mesafeliyimdir, her seye karismak ve her seyi yonetmek istedigi icin.
En basitinden giyecegim seyin rengine de konusabilir, esimle gidecegimiz yere "hayir" diyebilecek kadar da otorite kurmak isteyebilir.
İki cocugumuz var.
5 senelik evliyiz.
Bir iki kere "siz cocuk bakmayi ne bileceksiniz, ben sustururum cocugu ver bana, ben sizden cok daha iyi bakarim" tadinda laflari oldu kizim dis cikarirken, hastayken falan aglarken gordugunde.
Ben bir sey demedim ne diyecegimi bilemedigimden.
Her seye ragmen hicbir sozlu tartismamiz, belirgin hicbir sorunumuz yoktu gorunurde.
En son gittigimizde esime sikayet etmis.
Bakamadigimi iddia ettigi ve benden yakindigi ornekler;
*Cocugu parkta yediriyor.
Arkadaslari kek yiyordu, ben de kek verdim eline
*Cocuga hic bagirmiyorsunuz.
Evet, cocugum hareketli ancak yaramaz bir cocuk degil hicbir yeri karistirmaz, oyuncaklariyla oynar ve ben de salmis bir anne degilim, devamli pesindeyim ve biz cocugumuza sinirlarini konusarak anlatmaya calisiyoruz; çünkü sozumuzu dinler genel olarak, yani cocugun cocuklugunu yapmasi disinda inanilmaz hicbir uç ornegimiz yok.
Muhtemelen bana gicik oldugu icin gozune batti her sey.
*Cocukla parkta oynuyor
Bundan daha dogal ne olabilir, yakalamaca oynamistik kucucuk parkta
*Sana cok uzuluyorum, seni cok eziyor.
Sen kiz ona ezilme.
Hicbir gerginligimiz olmadi esimle, (ki olsa da herkes her gun gulluk gulistanlik mi) zaten bagira cagira kavga eden bir cift olmadik hicbir zaman. Arada sirada daha kucuk olan cocugumuza bakmasini istedigim oldu esimden, o kadar
*Kahvehanenin onune gidiyor, ayip.
Ben koyde yetismedim ama bazi seyleri anlayabilecek yastayim.
Bircok koyde bunun ayip kabul edildiginin farkindayim bu yuzden yalnizca parkta dururum, ilerisine gitmem cocugumun pesinden gitmediysem ve kendi de gordu beni, parkta oldugumu.
*Bir sey de soylenmiyor ona
Mesafeliyim, evet ama soylenene cacaronluk etmem.
*Bizimle yemedi.
Aciktim ve onlar cok gec yedigi icin yedim onceden.
Ben yedim kizimi yedireyim dedim diye acikladim.
Yalnizca bi kere oldu, yemesem de otururdum cunku masaya.
Son olarak; bayramda bir akrabanin nisani var.
Kendilerini severim.
Bayramda biz de orda oluyoruz, bunu biliyor.
Ve son gun israrla esime "cocuklarla gelemezsen de sen gel nisana" deyip durdu.
Ben arkamdan konusmasina sasirmis olsam da -cunku kendimce bir problem yasamadik diye dusunuyorum- cocugumun bile gozune batacagi kadar hicbir sey yasamadik.
Neden bunca öfke?
Cok ozledik kuzulari diye cagirip bu yaptigi neydi?
Sorum; bayramda gitmesem nasil olur?
Esimle netlesmedik henuz.
Cunku ben bir karar vermedim.
Beni zorlayacak biri degil, bu aramizda problem olmaz ama ben kararsizim.
Bir yanim madem sen de çocuğun da goze batiyorsunuz, gitme derken
diger yanim cocuk gibi davranma, kriz yaratma diyor.
Gitmezsem bile hastayiz derim diye dusundum.
Esimle konusmak istedikleri varsa, ofkesini atacaklarsa, opussun koklassin konussunlar madem.
Kayinpeder de tripliydi.
Muhtemelen bu tarz seyler soyledi ona da.
Kalma suresini uzatacaktik ama o sabah annesi konusunca esim izin alamadim diye bahane ederek vazgecmis.
Sonra soyledi bana.
Ne onerirsiniz?
Böyle bir durumda öncelikle korkunç bir bakış at kv kişisine... bu çok etkili, alttan almayacağının ilk sinyali... çocukları al başka yere git.Nasil bir tavir sergilemeliyim peki?
Ornegin insanlar hep bir aradayken kizim kardesine vurmasa da vurdu aglatti diyor.
Kardesini niye aglatiyorsun diyor taa baska odadan aglamasini duyarsa, hicbir sey gormedigi halde.
Yakiniyor da yakiniyor .
Cocuktur yapar anne, diyorum susmuyor.
Beni de mahcup ediyor.
ikinci çocuğunuzun cinsiyeti ne? Birinci kuzuya bu kadar yuklenmesinin altında cinsiyet ayrımı olabilir mi diye düşündüm bu yüzden soruyorum. Sorunuza gelince bir gün gidin konuyu açmayın yüzeysel kalın ve dönün bence en güzel cevap olacaktır.Arkadaşlar merhaba,
Kayinvalidemlerle genel olarak ayda bir yatili olmak uzere gorusuruz, komsu illerdeyiz.
Ben kayinvalidemle mesafeliyimdir, her seye karismak ve her seyi yonetmek istedigi icin.
En basitinden giyecegim seyin rengine de konusabilir, esimle gidecegimiz yere "hayir" diyebilecek kadar da otorite kurmak isteyebilir.
İki cocugumuz var.
5 senelik evliyiz.
Bir iki kere "siz cocuk bakmayi ne bileceksiniz, ben sustururum cocugu ver bana, ben sizden cok daha iyi bakarim" tadinda laflari oldu kizim dis cikarirken, hastayken falan aglarken gordugunde.
Ben bir sey demedim ne diyecegimi bilemedigimden.
Her seye ragmen hicbir sozlu tartismamiz, belirgin hicbir sorunumuz yoktu gorunurde.
En son gittigimizde esime sikayet etmis.
Bakamadigimi iddia ettigi ve benden yakindigi ornekler;
*Cocugu parkta yediriyor.
Arkadaslari kek yiyordu, ben de kek verdim eline
*Cocuga hic bagirmiyorsunuz.
Evet, cocugum hareketli ancak yaramaz bir cocuk degil hicbir yeri karistirmaz, oyuncaklariyla oynar ve ben de salmis bir anne degilim, devamli pesindeyim ve biz cocugumuza sinirlarini konusarak anlatmaya calisiyoruz; çünkü sozumuzu dinler genel olarak, yani cocugun cocuklugunu yapmasi disinda inanilmaz hicbir uç ornegimiz yok.
Muhtemelen bana gicik oldugu icin gozune batti her sey.
*Cocukla parkta oynuyor
Bundan daha dogal ne olabilir, yakalamaca oynamistik kucucuk parkta
*Sana cok uzuluyorum, seni cok eziyor.
Sen kiz ona ezilme.
Hicbir gerginligimiz olmadi esimle, (ki olsa da herkes her gun gulluk gulistanlik mi) zaten bagira cagira kavga eden bir cift olmadik hicbir zaman. Arada sirada daha kucuk olan cocugumuza bakmasini istedigim oldu esimden, o kadar
*Kahvehanenin onune gidiyor, ayip.
Ben koyde yetismedim ama bazi seyleri anlayabilecek yastayim.
Bircok koyde bunun ayip kabul edildiginin farkindayim bu yuzden yalnizca parkta dururum, ilerisine gitmem cocugumun pesinden gitmediysem ve kendi de gordu beni, parkta oldugumu.
*Bir sey de soylenmiyor ona
Mesafeliyim, evet ama soylenene cacaronluk etmem.
*Bizimle yemedi.
Aciktim ve onlar cok gec yedigi icin yedim onceden.
Ben yedim kizimi yedireyim dedim diye acikladim.
Yalnizca bi kere oldu, yemesem de otururdum cunku masaya.
Son olarak; bayramda bir akrabanin nisani var.
Kendilerini severim.
Bayramda biz de orda oluyoruz, bunu biliyor.
Ve son gun israrla esime "cocuklarla gelemezsen de sen gel nisana" deyip durdu.
Ben arkamdan konusmasina sasirmis olsam da -cunku kendimce bir problem yasamadik diye dusunuyorum- cocugumun bile gozune batacagi kadar hicbir sey yasamadik.
Neden bunca öfke?
Cok ozledik kuzulari diye cagirip bu yaptigi neydi?
Sorum; bayramda gitmesem nasil olur?
Esimle netlesmedik henuz.
Cunku ben bir karar vermedim.
Beni zorlayacak biri degil, bu aramizda problem olmaz ama ben kararsizim.
Bir yanim madem sen de çocuğun da goze batiyorsunuz, gitme derken
diger yanim cocuk gibi davranma, kriz yaratma diyor.
Gitmezsem bile hastayiz derim diye dusundum.
Esimle konusmak istedikleri varsa, ofkesini atacaklarsa, opussun koklassin konussunlar madem.
Kayinpeder de tripliydi.
Muhtemelen bu tarz seyler soyledi ona da.
Kalma suresini uzatacaktik ama o sabah annesi konusunca esim izin alamadim diye bahane ederek vazgecmis.
Sonra soyledi bana.
Ne onerirsiniz?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?