Hayatımın en büyük hatası 2.şansı vermek...

Papatyamutlusu

Cor No Edito...
Kayıtlı Üye
28 Haziran 2017
233
236
Bir haftadir evdeyim köpek gibi mutsuzum hastaneye diye evden çıktım demin aramış hiii disardasin diye imalı konuşuyor. Aptal gibi onu bekliyorum nasıl çıkacağız biz güzel kardeşim işin içinden.

İşte bundan yüz buluyorlar bence, iletişimde kalınca ayrılmayacağımızdan emin oluyorlar. Daha önce boşandığımda ben de aynı hatayı yaptım engellemedim, bana ulaşabildi ağladı aradı mesaj attı, kapının açık olduğunun farkındaydı. Ama bu sefer öyle olmadı bende, anında iletişimi kestim. Sizin durumunuz hangi aşamada bilmiyorum ama benim artık onunla bir hayatımın olmadığından eminim, iletişim kurmak bu süreci çok zorlaştırıyor aynı hataları tekrarlıyor insan, önceki seferden tecrübeliyim...
 

Papatyamutlusu

Cor No Edito...
Kayıtlı Üye
28 Haziran 2017
233
236
Bugün doğum günü.. Her yıl ne kadar uğraşırdım ne sürpriz yapsam diye 1 ay öncesinden plan yapardım. Bu yıl da yaptım ama uygulayamadan bu olaylar oldu. Uygulasam da değerim bilinmiyordu gerçi. Geçen yıl sırf o mutlu olsun diye hiç sevmediğim ayyaş tayfayı çağırmıştım mekana, bir de sofra hazırlatmıştım alkollü filan, onun istediği gibi. Bir çöp bile alıp gelmeyen arkadaşlarından biri sofrada eksik buldu diye dert edinmişti beyimiz, neymiş masa eksik hazırlanmış mış... Gecenin köründe mutfağa gidip ekstra yemek hazırlamıştım açlar için.. Teşekkür ederim yok, bu kadar şeyi benim için mi hazırladın yok, bu insanları nasıl buraya topladın yok, ‘tüh keşke şunu da unutmasaydık’ var... Sabah sabah ağlayacak enerjiyi kendimde nasıl bulduysam😂

Sırf bu yüzden bile affetmeyeceğim...
 

Bissunicole

Guru
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
30 Kasım 2019
6.583
20.699
Bugün doğum günü.. Her yıl ne kadar uğraşırdım ne sürpriz yapsam diye 1 ay öncesinden plan yapardım. Bu yıl da yaptım ama uygulayamadan bu olaylar oldu. Uygulasam da değerim bilinmiyordu gerçi. Geçen yıl sırf o mutlu olsun diye hiç sevmediğim ayyaş tayfayı çağırmıştım mekana, bir de sofra hazırlatmıştım alkollü filan, onun istediği gibi. Bir çöp bile alıp gelmeyen arkadaşlarından biri sofrada eksik buldu diye dert edinmişti beyimiz, neymiş masa eksik hazırlanmış mış... Gecenin köründe mutfağa gidip ekstra yemek hazırlamıştım açlar için.. Teşekkür ederim yok, bu kadar şeyi benim için mi hazırladın yok, bu insanları nasıl buraya topladın yok, ‘tüh keşke şunu da unutmasaydık’ var... Sabah sabah ağlayacak enerjiyi kendimde nasıl bulduysam😂

Sırf bu yüzden bile affetmeyeceğim...
Bundan sonra fedakarlık yok. Tecrübe bunlar hep. 👍
 

bahar09876

Az insan, çok huzur
Kayıtlı Üye
17 Haziran 2020
1.998
3.346
Hangi insan ha deyince alışkanlıklarını bırakıyor? 1 tane örnek verin..yok böyle birisi..hele hele alkolik ise zaten baştan birlikte olmanız hata..o alkole sizde ona olan sevginize sığınmış, kararlar almışsınız.ama bazen ugrasilmiyor, vakit kaybi oluyor.
 

yazibekleyenkadin

Üye
Kayıtlı Üye
28 Ocak 2021
262
677
34
O kadar haklısınızki... Bu sefer dönmeyeceğimi biliyorum, çünkü hiç geriye bakmadım, hiç ağlamadım üzülmedim. Sadece eski hayatıma en hızlı nasıl dönebilirim diye düşünüyorum. Ve düşünün evine alınmayan, birkaç parça eşyasını alıp çıkan ben tatile geldim ve ara ara da çok keyifli oluyorum, buna çok şaşırıyorum işte..
çünkü siz zaten o ilişkiyi kafada bitirmişsiniz sadece eyleme dökememişsiniz eşinizin bu yaptığı da sizi ondan kurtarmış. yeni hayatınız çok güzel olur umarım
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 50 Kg. ile 67 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 164 cm. Başlangıç Kilom :82 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

Papatyamutlusu

Cor No Edito...
Kayıtlı Üye
28 Haziran 2017
233
236
Bundan sonra fedakarlık yok. Tecrübe bunlar hep. 👍
Kesinlikle👍🏻 Aileni, işini gücünü, tüm hayatını bırak, aile olmak için ülkenin öbür ucuna git ve sonuç hüsran. Tüm fedakarlıkların sonucu koca bir nankörlük... Artık ...
Hangi insan ha deyince alışkanlıklarını bırakıyor? 1 tane örnek verin..yok böyle birisi..hele hele alkolik ise zaten baştan birlikte olmanız hata..o alkole sizde ona olan sevginize sığınmış, kararlar almışsınız.ama bazen ugrasilmiyor, vakit kaybi oluyor.
Evet baştan hataydı bu evlilik, ailem bu yüzden istemedi ama ben göremedim işte.. Hep düzelecek dedim, içince böyle normalde iyi dedim, beni hep manipüle etti bende mi suç var dedi , böyle böyle sabrettim ama sonu yoktu...
 

Papatyamutlusu

Cor No Edito...
Kayıtlı Üye
28 Haziran 2017
233
236
çünkü siz zaten o ilişkiyi kafada bitirmişsiniz sadece eyleme dökememişsiniz eşinizin bu yaptığı da sizi ondan kurtarmış. yeni hayatınız çok güzel olur umarım
O kadar haklısınki... Hep bekliyordum ben, bir gün bana bir şey yapacağını, bu evliliğin sürmeyeceğini biliyordum. Yine de umut ediyordum belki düzelir diye ama umutlar bitti ben de artık pes ettim..
 

yazibekleyenkadin

Üye
Kayıtlı Üye
28 Ocak 2021
262
677
34
O kadar haklısınki... Hep bekliyordum ben, bir gün bana bir şey yapacağını, bu evliliğin sürmeyeceğini biliyordum. Yine de umut ediyordum belki düzelir diye ama umutlar bitti ben de artık pes ettim..
her şey sizin için bundan sonra daha güzel olacak inanıyorum 3. bir şansı vermezseniz
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 50 Kg. ile 67 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 164 cm. Başlangıç Kilom :82 Kg. Şimdiki Kilom :70 Kg.

Ruhudeli

Kadrolu Deli
Pro Üye
26 Temmuz 2016
1.459
1.157
Bu duyguyu bilen biri olarak söylüyorum işe başlayıp kendine bir ev tutup o evi istediğin eşyalarla doldurup maaşını alıp o kurduğun evinde yaşamaya başladığında ohhhhh be dünya varmış diyeceksin.Yeni hayatın mutlulukla dolsun
 

kedilinick

Nirvana
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Ocak 2020
18.675
26.937
Merhaba hanımlar... Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama pozitif ve umut dolu mesajlara o kadar ihtiyacım varki...

Eşimle 2018de alkol, şiddet ve hakaretten hemen 1 günde anlaşmalı olarak boşandım. Alkol almadığı zaman değer veriyor, seviyor görünen adam içince bambaşka biriydi sanki kafasında durmadan birşeyler kuruyordu ve kavga çıkarıyordu. Tabi şuan anlıyorum kendi fikirleri oydu da alkolün arkasına sığınıyordu.... Boşandıktan sonra inanılmaz çöktüm, sanırım çok seviyordum o zamanlar. En büyük hatam da bir işe girmemek ve 3 ay boyunca yas tutmak oldu. Tabi boşandıktan 1 ay sonra eşim çok pişman oldu, her gün ağlayarak aradı tüm suç benimdi diye. Daha sonra benim yaşadığım şehre gelip ailemle konuştu. Ne olduysa alkolden oldu, hiçbir sorunumuz yoktu, bundan sonrasını bana bırak dedi, tabi bende duygularım bitmediği için, salak gibi inanarak, annemin yine rızası olmadan döndüm.

İlk 6 ay tabiki çok güzeldi inandım düzeleceğine ama en ufak kavgada yine alkolün arkasına sığındı. Bir sürü kavgamız oldu ama 2.şans verdiğim için çok sineye çektim yaptıklarını, son şansımız elimden geleni yapayım dedim ama olmadı. Son aylarda bana o kadar kötü davrandıki, artık olmuyor dedim. Bu arada genetik bozukluğum var, 2 kere düşük yaptım kürtaj oldum. Dedim; “bana çok kötü davranıyorsun, sevgiye hasret kaldım resmen, gözlerinde bile aşağılama görüyorum.. eğer derdin çocuksa insan gibi konuşup ayrılalım, yok eğer bu evlilik devam etsin istiyorsan bir otur düşün. Ben artık dayanamıyorum. Tüp bebek yapabilirdik en ufak bir çaban, birikimin olmadı, ama içince sorun sende demeyi biliyorsun, olmuyor artık” gibi bir sürü şey dedim, tam haturlamıyorum. Bu konuşma sonunda alkole ara verdi birkaç ay sonra da tüp bebek tedavisi oluruz dedi, inandım tabi düzeldiğine...Geçen Pazar günü sınavım vardı, sabah sınava girip çıktığımda alkol aldığını farkettim ama sınavım rezil olmasın diye konusunu açmadım. Konuşmaları değişti, evlendiğinden beridir ekonomik ve psikolojk olarak geriye gidiyormuş yorulmuş. Ve ben evlendiğimden beri o mekanda her işi yapıyorum sabah 9dan gece 11e kadar, buna rağmen evliliği bahane ediyor...Kısa bir tartışma yaşadık ağladım sinirden, kendimi toparlayıp öğleden sonra 2.sınava girdim zehir olmuş şekilde. Çıktığımda okulun kapısında yoktu, karşıdaki kafede oturuyordu. Yanına gittiğimde inanılmaz sarhoştu kalk gidiyoruz filan dedi. Biraz dinleneceğimi söyledim ama çok sinirliydi. Mekanımıza her gün gelen, eşimin de arkadaşı olan bir kişi beni takip etmişti, kabul ettim. Yangınlarla ilgili bir söz paylaşmıştım ‘alkış emojisi’ koymuş bir gün önce, önemseyip silmedim bile, gayet normal bir şey.. onu görmüş “Sen bu adamı nereden buldunda takip ettin, senin hikayene yorum yapmış, sen ne yaptığını sanıyosun, ben takip etmiyorum sen niye ediyosun (uyanık takipten çıkarmış o an çünkü ekliydi eminim), seni döve döve eve götürmezsem adam değilim!” Gözü dönmüştü, kalktım masadan tuvalete çıkıp abisini aradım, beni burdan alın onunla dönemem dedim, onu uzaklaştırdılar beni aldılar abisine gittim. İnanılmaz şekilde gerçekten aldatmışım gibi yansıttı insanlara ama kimse inanmadı beni tanıdıkları için. Adam eve gidip eşyalarımı almama bile izin vermedi, onu bi şekilde evden çıkardılar zor aldım. O bu eve girmeyecek artık deyip duruyordu inanamadım. Ailesi bekle düzelir, biliyorsun içince böyle deyip durdu ama artık neyin beklemesi, bende ne can kaldı artık ne bir hayat ışığı, bu son damla oldu... Kendi ailem de hiçbir şey bilmiyordu tabi. Ablamlar tatildeydi, çıktım onların yanına geldim, annemlere haber vermedim henüz..

İlginç olan olayın olduğu günden beri o kadar hissizimki.. Önceki ayrılışımda ağlayarak çıkmıştım o şehirden, tek damla gözyaşım akmadı bu sefer.. Sadece neden 2.şansı verdim, neden onca şeye katlandım. Bir insan ufacık şeyden bile nasıl eşini aldatmış olarak göstermek ister, amacı ne anlamıyorum... Kimi zaman seviniyorum, daha yeni 30 olacağım, hayatımı çok rahat kurarım bu yaşta diye, kimi zaman önümü göremiyorum belirsizlikler yaşıyorum... Beni uzaktan gören tüm arkadaşlarım birkaç aya ohh diyeceksin, nasıl bir dertten kurtulduğunu bilmiyorsun diyorlar ve çok sevdiler, bende aynı fikirdeyim ama bu duygusuzluğumdan da korkmuyor değilim, bir patlama yaşarım diye.. inşallah ilerde kötü olmam diye dua ediyorum..

Artık dönüşüm yok onu da belirteyim, ailemin yanına döner dönmez işe başlayacağım, işim hazır sayılır.. Ben bile bu yazıyı okuyunca kendimi çok cahil gördüm şuan ama hem öğretmenim, hem maliyeci. Ama onun için tüm işimi gücümü bırakıp arkasını topladım, mekanında çalıştım 4 yıldır günde 14 saat aralıksız... İnsan içindeyken asla göremiyor yaşadığı kabusu, hayat herkese böyle zannediyor bir süre sonra, öyle güzel manipüle etti ki beni... Aslında mutlu olacağıma eminim, sadece daha işl günlerden neden bu kadar hissizim?

Karışık yazdım kusura bakmayın, bir kafede oturup hayatımı sorguluyorum şuan... Kendi hayatını kuran, tüm üzüntülerin ardından mutlu olan güçlü kadınlar, dışardan yorum yapacak gerçekçi gözler bana destek olur musunuz... Bu arada alkol şiddet vb. nedenle ayrılan kadınlar, ne olur inanıp 2.şansı vermeyin, sonu hayal kırıklığı...

Teşekkür ederim şimdiden❤️
Maliyeden pedagojik formasyon alıp öğretmen olmuşsunuz sanırım
 

Nasipp61

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
26 Ekim 2019
2.618
2.147
Merhaba hanımlar... Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama pozitif ve umut dolu mesajlara o kadar ihtiyacım varki...

Eşimle 2018de alkol, şiddet ve hakaretten hemen 1 günde anlaşmalı olarak boşandım. Alkol almadığı zaman değer veriyor, seviyor görünen adam içince bambaşka biriydi sanki kafasında durmadan birşeyler kuruyordu ve kavga çıkarıyordu. Tabi şuan anlıyorum kendi fikirleri oydu da alkolün arkasına sığınıyordu.... Boşandıktan sonra inanılmaz çöktüm, sanırım çok seviyordum o zamanlar. En büyük hatam da bir işe girmemek ve 3 ay boyunca yas tutmak oldu. Tabi boşandıktan 1 ay sonra eşim çok pişman oldu, her gün ağlayarak aradı tüm suç benimdi diye. Daha sonra benim yaşadığım şehre gelip ailemle konuştu. Ne olduysa alkolden oldu, hiçbir sorunumuz yoktu, bundan sonrasını bana bırak dedi, tabi bende duygularım bitmediği için, salak gibi inanarak, annemin yine rızası olmadan döndüm.

İlk 6 ay tabiki çok güzeldi inandım düzeleceğine ama en ufak kavgada yine alkolün arkasına sığındı. Bir sürü kavgamız oldu ama 2.şans verdiğim için çok sineye çektim yaptıklarını, son şansımız elimden geleni yapayım dedim ama olmadı. Son aylarda bana o kadar kötü davrandıki, artık olmuyor dedim. Bu arada genetik bozukluğum var, 2 kere düşük yaptım kürtaj oldum. Dedim; “bana çok kötü davranıyorsun, sevgiye hasret kaldım resmen, gözlerinde bile aşağılama görüyorum.. eğer derdin çocuksa insan gibi konuşup ayrılalım, yok eğer bu evlilik devam etsin istiyorsan bir otur düşün. Ben artık dayanamıyorum. Tüp bebek yapabilirdik en ufak bir çaban, birikimin olmadı, ama içince sorun sende demeyi biliyorsun, olmuyor artık” gibi bir sürü şey dedim, tam haturlamıyorum. Bu konuşma sonunda alkole ara verdi birkaç ay sonra da tüp bebek tedavisi oluruz dedi, inandım tabi düzeldiğine...Geçen Pazar günü sınavım vardı, sabah sınava girip çıktığımda alkol aldığını farkettim ama sınavım rezil olmasın diye konusunu açmadım. Konuşmaları değişti, evlendiğinden beridir ekonomik ve psikolojk olarak geriye gidiyormuş yorulmuş. Ve ben evlendiğimden beri o mekanda her işi yapıyorum sabah 9dan gece 11e kadar, buna rağmen evliliği bahane ediyor...Kısa bir tartışma yaşadık ağladım sinirden, kendimi toparlayıp öğleden sonra 2.sınava girdim zehir olmuş şekilde. Çıktığımda okulun kapısında yoktu, karşıdaki kafede oturuyordu. Yanına gittiğimde inanılmaz sarhoştu kalk gidiyoruz filan dedi. Biraz dinleneceğimi söyledim ama çok sinirliydi. Mekanımıza her gün gelen, eşimin de arkadaşı olan bir kişi beni takip etmişti, kabul ettim. Yangınlarla ilgili bir söz paylaşmıştım ‘alkış emojisi’ koymuş bir gün önce, önemseyip silmedim bile, gayet normal bir şey.. onu görmüş “Sen bu adamı nereden buldunda takip ettin, senin hikayene yorum yapmış, sen ne yaptığını sanıyosun, ben takip etmiyorum sen niye ediyosun (uyanık takipten çıkarmış o an çünkü ekliydi eminim), seni döve döve eve götürmezsem adam değilim!” Gözü dönmüştü, kalktım masadan tuvalete çıkıp abisini aradım, beni burdan alın onunla dönemem dedim, onu uzaklaştırdılar beni aldılar abisine gittim. İnanılmaz şekilde gerçekten aldatmışım gibi yansıttı insanlara ama kimse inanmadı beni tanıdıkları için. Adam eve gidip eşyalarımı almama bile izin vermedi, onu bi şekilde evden çıkardılar zor aldım. O bu eve girmeyecek artık deyip duruyordu inanamadım. Ailesi bekle düzelir, biliyorsun içince böyle deyip durdu ama artık neyin beklemesi, bende ne can kaldı artık ne bir hayat ışığı, bu son damla oldu... Kendi ailem de hiçbir şey bilmiyordu tabi. Ablamlar tatildeydi, çıktım onların yanına geldim, annemlere haber vermedim henüz..

İlginç olan olayın olduğu günden beri o kadar hissizimki.. Önceki ayrılışımda ağlayarak çıkmıştım o şehirden, tek damla gözyaşım akmadı bu sefer.. Sadece neden 2.şansı verdim, neden onca şeye katlandım. Bir insan ufacık şeyden bile nasıl eşini aldatmış olarak göstermek ister, amacı ne anlamıyorum... Kimi zaman seviniyorum, daha yeni 30 olacağım, hayatımı çok rahat kurarım bu yaşta diye, kimi zaman önümü göremiyorum belirsizlikler yaşıyorum... Beni uzaktan gören tüm arkadaşlarım birkaç aya ohh diyeceksin, nasıl bir dertten kurtulduğunu bilmiyorsun diyorlar ve çok sevdiler, bende aynı fikirdeyim ama bu duygusuzluğumdan da korkmuyor değilim, bir patlama yaşarım diye.. inşallah ilerde kötü olmam diye dua ediyorum..

Artık dönüşüm yok onu da belirteyim, ailemin yanına döner dönmez işe başlayacağım, işim hazır sayılır.. Ben bile bu yazıyı okuyunca kendimi çok cahil gördüm şuan ama hem öğretmenim, hem maliyeci. Ama onun için tüm işimi gücümü bırakıp arkasını topladım, mekanında çalıştım 4 yıldır günde 14 saat aralıksız... İnsan içindeyken asla göremiyor yaşadığı kabusu, hayat herkese böyle zannediyor bir süre sonra, öyle güzel manipüle etti ki beni... Aslında mutlu olacağıma eminim, sadece daha işl günlerden neden bu kadar hissizim?

Karışık yazdım kusura bakmayın, bir kafede oturup hayatımı sorguluyorum şuan... Kendi hayatını kuran, tüm üzüntülerin ardından mutlu olan güçlü kadınlar, dışardan yorum yapacak gerçekçi gözler bana destek olur musunuz... Bu arada alkol şiddet vb. nedenle ayrılan kadınlar, ne olur inanıp 2.şansı vermeyin, sonu hayal kırıklığı...

Teşekkür ederim şimdiden❤️
Öncelikle Allah yardımcın olsun .niye 2.şansı verdim deyip kendine eziyet etme tamamen kafandan sil kendi yolunu çiz gençsin . Allah’ın sevgili kuluymuşsun ki o adamdan çocuğun olmamış şükür namazı kıl vallahi . Durumuna üzüldüm keşke hiç olmasaymış ama sen güçlü bir kadınsın. Lütfen ama lütfen yıllar sonra içindeki acıyı çektiğin sıkıntıları unutup ona bir şans daha verme yoluna bak . Allah yoluna iyi insanlar çıkarsın hayırlı kapılar açsın 🤲🏻
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 05-03-2022

Hamileliğimin 28. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 88 gün kaldı.

Bebeğinizin göz kapakları kısmen ayrıldı ve açılmaya başladı. Bebeğiniz 3. trimesterda sizin sesinizi tanıyabilcektir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 1050 gr. - Yaklaşık boyu : 37.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Crazy-cat-lady

Mal varlığım yok ama var mallığım.
Kayıtlı Üye
12 Mayıs 2017
138
99
31
Merhaba hanımlar... Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama pozitif ve umut dolu mesajlara o kadar ihtiyacım varki...

Eşimle 2018de alkol, şiddet ve hakaretten hemen 1 günde anlaşmalı olarak boşandım. Alkol almadığı zaman değer veriyor, seviyor görünen adam içince bambaşka biriydi sanki kafasında durmadan birşeyler kuruyordu ve kavga çıkarıyordu. Tabi şuan anlıyorum kendi fikirleri oydu da alkolün arkasına sığınıyordu.... Boşandıktan sonra inanılmaz çöktüm, sanırım çok seviyordum o zamanlar. En büyük hatam da bir işe girmemek ve 3 ay boyunca yas tutmak oldu. Tabi boşandıktan 1 ay sonra eşim çok pişman oldu, her gün ağlayarak aradı tüm suç benimdi diye. Daha sonra benim yaşadığım şehre gelip ailemle konuştu. Ne olduysa alkolden oldu, hiçbir sorunumuz yoktu, bundan sonrasını bana bırak dedi, tabi bende duygularım bitmediği için, salak gibi inanarak, annemin yine rızası olmadan döndüm.

İlk 6 ay tabiki çok güzeldi inandım düzeleceğine ama en ufak kavgada yine alkolün arkasına sığındı. Bir sürü kavgamız oldu ama 2.şans verdiğim için çok sineye çektim yaptıklarını, son şansımız elimden geleni yapayım dedim ama olmadı. Son aylarda bana o kadar kötü davrandıki, artık olmuyor dedim. Bu arada genetik bozukluğum var, 2 kere düşük yaptım kürtaj oldum. Dedim; “bana çok kötü davranıyorsun, sevgiye hasret kaldım resmen, gözlerinde bile aşağılama görüyorum.. eğer derdin çocuksa insan gibi konuşup ayrılalım, yok eğer bu evlilik devam etsin istiyorsan bir otur düşün. Ben artık dayanamıyorum. Tüp bebek yapabilirdik en ufak bir çaban, birikimin olmadı, ama içince sorun sende demeyi biliyorsun, olmuyor artık” gibi bir sürü şey dedim, tam haturlamıyorum. Bu konuşma sonunda alkole ara verdi birkaç ay sonra da tüp bebek tedavisi oluruz dedi, inandım tabi düzeldiğine...Geçen Pazar günü sınavım vardı, sabah sınava girip çıktığımda alkol aldığını farkettim ama sınavım rezil olmasın diye konusunu açmadım. Konuşmaları değişti, evlendiğinden beridir ekonomik ve psikolojk olarak geriye gidiyormuş yorulmuş. Ve ben evlendiğimden beri o mekanda her işi yapıyorum sabah 9dan gece 11e kadar, buna rağmen evliliği bahane ediyor...Kısa bir tartışma yaşadık ağladım sinirden, kendimi toparlayıp öğleden sonra 2.sınava girdim zehir olmuş şekilde. Çıktığımda okulun kapısında yoktu, karşıdaki kafede oturuyordu. Yanına gittiğimde inanılmaz sarhoştu kalk gidiyoruz filan dedi. Biraz dinleneceğimi söyledim ama çok sinirliydi. Mekanımıza her gün gelen, eşimin de arkadaşı olan bir kişi beni takip etmişti, kabul ettim. Yangınlarla ilgili bir söz paylaşmıştım ‘alkış emojisi’ koymuş bir gün önce, önemseyip silmedim bile, gayet normal bir şey.. onu görmüş “Sen bu adamı nereden buldunda takip ettin, senin hikayene yorum yapmış, sen ne yaptığını sanıyosun, ben takip etmiyorum sen niye ediyosun (uyanık takipten çıkarmış o an çünkü ekliydi eminim), seni döve döve eve götürmezsem adam değilim!” Gözü dönmüştü, kalktım masadan tuvalete çıkıp abisini aradım, beni burdan alın onunla dönemem dedim, onu uzaklaştırdılar beni aldılar abisine gittim. İnanılmaz şekilde gerçekten aldatmışım gibi yansıttı insanlara ama kimse inanmadı beni tanıdıkları için. Adam eve gidip eşyalarımı almama bile izin vermedi, onu bi şekilde evden çıkardılar zor aldım. O bu eve girmeyecek artık deyip duruyordu inanamadım. Ailesi bekle düzelir, biliyorsun içince böyle deyip durdu ama artık neyin beklemesi, bende ne can kaldı artık ne bir hayat ışığı, bu son damla oldu... Kendi ailem de hiçbir şey bilmiyordu tabi. Ablamlar tatildeydi, çıktım onların yanına geldim, annemlere haber vermedim henüz..

İlginç olan olayın olduğu günden beri o kadar hissizimki.. Önceki ayrılışımda ağlayarak çıkmıştım o şehirden, tek damla gözyaşım akmadı bu sefer.. Sadece neden 2.şansı verdim, neden onca şeye katlandım. Bir insan ufacık şeyden bile nasıl eşini aldatmış olarak göstermek ister, amacı ne anlamıyorum... Kimi zaman seviniyorum, daha yeni 30 olacağım, hayatımı çok rahat kurarım bu yaşta diye, kimi zaman önümü göremiyorum belirsizlikler yaşıyorum... Beni uzaktan gören tüm arkadaşlarım birkaç aya ohh diyeceksin, nasıl bir dertten kurtulduğunu bilmiyorsun diyorlar ve çok sevdiler, bende aynı fikirdeyim ama bu duygusuzluğumdan da korkmuyor değilim, bir patlama yaşarım diye.. inşallah ilerde kötü olmam diye dua ediyorum..

Artık dönüşüm yok onu da belirteyim, ailemin yanına döner dönmez işe başlayacağım, işim hazır sayılır.. Ben bile bu yazıyı okuyunca kendimi çok cahil gördüm şuan ama hem öğretmenim, hem maliyeci. Ama onun için tüm işimi gücümü bırakıp arkasını topladım, mekanında çalıştım 4 yıldır günde 14 saat aralıksız... İnsan içindeyken asla göremiyor yaşadığı kabusu, hayat herkese böyle zannediyor bir süre sonra, öyle güzel manipüle etti ki beni... Aslında mutlu olacağıma eminim, sadece daha işl günlerden neden bu kadar hissizim?

Karışık yazdım kusura bakmayın, bir kafede oturup hayatımı sorguluyorum şuan... Kendi hayatını kuran, tüm üzüntülerin ardından mutlu olan güçlü kadınlar, dışardan yorum yapacak gerçekçi gözler bana destek olur musunuz... Bu arada alkol şiddet vb. nedenle ayrılan kadınlar, ne olur inanıp 2.şansı vermeyin, sonu hayal kırıklığı...

Teşekkür ederim şimdiden❤️
Geçirdiğiniz vakitte görmediğinize üzülmeyin, şimdi görebilmiş olmanıza sevinin. Bazen "bir an" hediyedir, fark edebilin diye. Umarım kararınızda istikrarlı olursunuz ve hayatınızın kalanı çok daha güzel olur.