Şiddeti sindirebilecek bir insan değilim. Eşim bana tokat atsa, ben de ona yapıştırırım herhalde bir tane. Buna da şiddet değil, nefsi müdafaa denirdi. Üstüne de koyardım g.tüne tekmeyi. Ayrıca bu bir kere yaptı, bir daha yapmaz denebilecek bir olay değil maalesef. Demek ki adamda bu potansiyel var. Yarın öbür gün tekrarlanması, hatta çocuğunuzun da bundan nasibini alması yüksek ihtimal. Boşanmayı düşünmüyorsanız, şunu yapabilirsiniz; önce şiddet uygulayan insanın hasta olduğunu kabul edelim. Eşinizin de sizin de tedavi olmaya ihtiyacınız var bana göre. Sizde de öfke kontrolü yok çünkü. Kucağınızda çocuk varsa, dikkatinizi ona vermeniz, itina etmeniz gerekir zira. Eğer o an gözünüz kararıyor ve öfkenizden dolayı dikkatiniz dağılıyorsa, bunun üstüne gitmelisiniz. Çocuğunuzu Allah korumuş diyelim, kafa üstü düşse ne yapacaktınız, daha kötü bir şey olsa? O yüzden eşinize nasıl davranacağınız konusunda fikir veremem ama ikiniz de öfke problemleriniz olduğunu kabul edip, tedavi olma yoluna giderseniz, bence hem ilişkiniz daha yolunda gider, hem de çocuğunuza daha sağlıklı birer anne baba olursunuz.