Ameliyattan sonra Dismorfik bozukluğum olduğunu öğrendim yani beden algısı bozukluğu. Bu durum nasıl geçer intihar etmeyi düşünüyorum böyle yaşayamıyorum çevrenizde böyle olup düzelen var mı
Bu sizin yazdığınız devamlı mutsuz ve üzgün, yapayalnız hissetme durumu 3 ay önceki "hafif" halim... Buna rağmen hayata bağlıydım zevk alıyordum. Ben de yalnızım bir annem var bir de yakın birkaç arkadaşım... Ama inanın benim şu anda içinde bulunduğum aşama bunların çok ötesinde... Bir türlü eski ben olamıyorum. Ne kadar çabalasam da yüzeye çıkamıyorum.
Bu aşamaya duyguları bastırdıkça gelindiği söyleniyor aslında bu artık son damlaya gelme durumu sanırım.
Ağlayabiliyorsanız ağlayın, tepkilerinizi tutmayın. Kendinizle bir çocukla konuşur gibi, bir çocuğu sakinleştirmeye çalışır gibi konuşun. Mantıklı cevaplar bulun kendinize. Geçiştirmeyin, mantıklı olun. Bir başkasına ne derdiniz, bir başkası bu durumda olsa onu rahatlatmak için ne derdiniz bunları kendinize söyleyin. Bu alıştırmaları yapa yapa buhrandan çıkmaya başlarsınız inşallah. Duygularınızı dinleyin, kendinize ne diyorsunuz düşüncelerinizi dinleyin. İçinizdeki size değerli olduğunu hatırlatın. İnanmasanız da söyleyin bunları kendinize.
Eski konuyu açmanın ne alemi var?böyle sebeplerden intihar edecem diyenlerede ayar oluyorum Allah affetsin.sizin ömrünüzü yaşamak isteyen ne çok insan vardıda yaşayamadan gittiler…
Eski konuyu açmanın ne alemi var?böyle sebeplerden intihar edecem diyenlerede ayar oluyorum Allah affetsin.sizin ömrünüzü yaşamak isteyen ne çok insan vardıda yaşayamadan gittiler…
bu kadar acımasız olmayın ben de eskiden intihar edenleri anlamazdım saçma gelirdi ama hayat demek ki insan dayanamayacagı acılar olabiliyormuş. böyle büyük konusmayın insanız parmagımıza bı ıgne batsın istemeyiz bız canımıza kıymak istiyorsak düşünün ki ne hale gelmişiz. sanki keyiften böyle dusunuyoruz gibi konuşmayın. ben kendi adıma konuşayım çaresizlikten böyle düşüncelere girdim. konuyu açtık arkadaşı merak ettik çünkü duygularıma tercüman olmuş konuşmak istiyorum kendisiyle. problem?
bu kadar acımasız olmayın ben de eskiden intihar edenleri anlamazdım saçma gelirdi ama hayat demek ki insan dayanamayacagı acılar olabiliyormuş. böyle büyük konusmayın insanız parmagımıza bı ıgne batsın istemeyiz bız canımıza kıymak istiyorsak düşünün ki ne hale gelmişiz. sanki keyiften böyle dusunuyoruz gibi konuşmayın. ben kendi adıma konuşayım çaresizlikten böyle düşüncelere girdim. konuyu açtık arkadaşı merak ettik çünkü duygularıma tercüman olmuş konuşmak istiyorum kendisiyle. problem?