Ben 24 yasinda bekar atama bekleyen bi öğretmenim.2 sene once mezun oldum ve henuz atanamadim hala kpss calisiyorum ailemle yasiyorum ama calistiklari için gun boyu evdeyim kucuk bi yerdeyiz ve arkadas sosyal cevrem sosyal aktivite vs pek yok arkadaşlarımin cogu atanip evlenip hayatlarini bi yola koydular ben 2 yildir bu hayati yasamiyorum sanki cam bi fanusun icine hapsoldum kaldim öylece.. evde oturmaktan 2 3 yuz disinda kimseyi gormemekten hayatimin monotonlugundan felaket bunaldim sinavima 1 ay kaldi ve kitap acacak gucu bulamıyorum boyle olunca sinava olan umudum da azaliyor ve gittikce iyice kotu oluyorum yasadigimiz yerde ozelde calismam vs icin de pek imkan yok malesef.Duygusal olarak cok boslukta hissediyorum hayatimda biri olsun artik bi yola giriyim hayatimi bi düzene sokuyum istiyorum ama evde oturarak boyle birini bulmamin da bi imkani yok.Lutfen bana bi seyler soyleyin tavsiyeler verin yoksa artik kafayi yiyecegim korkarim