- 23 Ocak 2008
- 10.806
- 13.020
- 823
yahu bi daha yorum yapmayacagim dedim fakar sizin su "dusenin dostu olmuyormus demek" lafiniza takildim kaldim. Dusen kim burda afedersiniz? SIZ degil misiniz alemi ayakta uyutan, kocasina, sevgilisine, sevgilisinin ailesine binbir yalanlar uyduran. Peki ya peki kimliginiz "sevgilinizin" eline gecmeseydi ne olacakti? kocaniza ondan hamile kaldiginizi soyleyip iki babali cocuklar mi dunyaya getirecektiniz? Yahu siz nasil bir kadinsiz. Size yaziklar olsun, bi de hala gelmis burda bu durumu nasil duzeltir sevgilimi geri alirim diyorsunuz. Dusen kesinlikle siz degilsiniz. Siz seytanin ta kendisisiniz. Bence yapmaniz gereken sey kendinizi bu kotu niyetlerden arindirmak. Sonrada bu masum insanlarin hayatlarindan cikip giderseniz cok iyi olacak. inanamiyorum yahu! O kimlik o adamin eline gecmese haallaaaa yalandan dolandan bi beraberlik yasiyor olcaktiniz. Pes dogrusu
Size yaziklar olsun!
-- buyrun iste.. bu seferde yazdiklarinizin dogru oldugunu var sayarak size bir cevap yazdim--
yardım edin ne olur demişsin ama bizim sana şu an için, yaptığın yanlışları söylemekten başka bir şey elimizden gelmez
bak burda http://www.kadinlarkulubu.com/derdim-var/381800-kotu-kadin-oldum82308230.html
seninle aynı yanlışları yapan bir arkadaş var seni en iyi o anlar.
onunla konuşup, dertleşip, kafa kafaya verebilirsiniz. o konuyu bir oku bakalım, mesela sen o arkadaşa ne tavsiye ederdin boshayallersmile
Dayanacak takatim kalmadı kimseye derdimi anlatamıyorum birilerinin beni dinlemesine fikir vermesine ihtiyacım var( olayı en bastan anlatma istiyorum. Ben baskıcı bi ailede yetistim . İlkokul 5.sınıftan aldılar okutmadılar kız çocuğu okumaz düşüncesiyle. Sonra kuran kursuna verdiler 3 sene okudum orda . Çıktıktan sonra resmen eve hapsedildim markete gitmek yasak dışarı çıkmak yasak balkona çıkmak yasak yediğim içtiğim giydiğim herşeye karışıyolardı. Çok bunalmıştım artık. Derken yaz tatilinde köye gittik bana görücü geldi daha yaşım 15 babam vermeyi hiç istemedi ama annem verme taraftarıydı. isteyenler annemin uzaktan akrabaları oluyomus. Bende o baskıdan bunalımdan kurtulurum düsüncesiyle varmaya razı oldum. Hiç yüzünü görmediğim tanımadığım biriyle sözlendim 15 yaşımda. aradan 1 hafta geçti nişanladılar ben hala görmedim adamı. Nişan yüzüklerimizi almak için kuyumcuya gittiğimizde gördüm yüzünü. İşsizdi beni verdiklerinde. Eşim benden 8 yaş büyük. O üniversite mezunu ben ilkokul. Aramızda kültür olarak uçurumlar olmasına ragmen ben kendimi gelistirdim dısarıdan orta okulu bitirdim. Evliliğimiz boyunca hep mutsuz olduk kaynana gelin kavgası laflar dedikodular hep mutsuz oldum. Bi defa intihar girişiminde bulundum annemler aldılar evlerine getirdiler boşanacaktım ama araya girenler oldu 16 yaşında dul damgası yemesin dediler banada ailenin başını öne eğdirme dediler geri döndüm. maddi sıkıntılarımız hiç bitmedi hep bu yüzden problemler yaşadık çocuğumuz olmadı 17 yaşında kısır damgası yedim. 8 Senelik evliyim ve 17 yaşımdan beri o doktor senin bu doktor benim tedavi gördüm aşılamalar tüp bebekler fakat olmadı. En sonunda eşimde sorun olduğu ortaya çıktı. Kaynanam beni hiç sevemedi ısınamadı. Ailemde hiç bi konuda arkamda durmadı hep yalnızdım. Derken eve internet bağlattık. Sesli chatlarde takılmaya başladım. Orada takılırken herşeyimi unutuyordum mutsuzluğumu çocuk olmayışını . Kendimi orda bekar diye tanıttım adımı sanımı herşeyimi farklı anlattım . Ve zaman içerisinde biriyle tanıştık bekardı. Önceleri arkadasca muhabbet ediyorduk daha sonra benden hoşlandığını söyledi konuşmaya devam ettim eşimden görmediğim ilgiyi sevgiyi ondan görüyodum buda beni çok mutlu ediyodu. Bi kaç ay geçti ve adam beni yakından görmek istediğini yanıma geleceğini söyledi. Çok korktum ona bağlanmıştım seviyordum hiç tatmadığım aşkı sevgiyi gençliğimi herşeyi ondan buldum onu kaybedemezdim. Görüşme teklifini kabul ettim buluştuk görüştük o beni hep anlattığım gibi biliyordu bekar bi genç kız.Buluşup görüştükten sonra dahada bağlandım artık ayrı kalamazdım onu görmeden yapamazdım. Ailesinin içine girdim beni herkesle tanıştırmıştı. Zaman içinde birlikte olduk ve ilk birlikte olmamızda hamile kaldım. İkizlerdi hemde. Artık iyice çıkmaza girmiştim. Oda bende. Hegün kaçma planları yapıyordu bilmiyordu benim evli olduğumu bense hergün yeni bi bahane uydurup vazgeçiriyordum kaçmaktan.Bi gün eşimden izin aldım bunalımdayım kafamı toparlamam lazım şehir dışına çıkıp bi kız yurdunda kalacam diye. İzin verdi ve adamla birlikte şehir dışına tatile gittik bir hafta kaldık . Otele girişimizde kimlik sordular unutmuşum evde dedim bi şekilde atlattım kimliği görse herşey bitecekti çünkü adım başka ve evliyim. Tatil dönüşü onun bi akrabasında kaldik ben mutfakta uğraşırken oda çantamı kurcalamış ve kimliği görmüş herşey bitti o an öğrenmişti herşeyi ağladı kızdı bağırdı ve çekip gitti . Bende mahfoldum yıkıldım onun çocuklarını karnımda taşıyodum ağlamaktan baygınlık derecesine geldim ve kanamam oldugunu hissettim doktora gittim hemen çocukların karnımda öldüğünü söylediler ve aldılar oda öğrendi bunu . Artık tamamen kopmuştu onunla olan bağlarımız. Bana en son giderken otogardan telefon etti ağlayarak artık bizden bişey olmaz yuvana dön beni unut diye . Eşimlede boşanmayı konuştum sen istemiyosun madem boşanalım dedi . Sevdiğim adamın annesiyle hala konuşuyoruz evli olduğumu biliyor ve bana ben seni çok sevdim eğer oğlum tamam derse sen hala bizimsin sen onu ikna et geri kalan herşeyde ben sizin arkanızdayım diyor. Ama sevdiğim şimdi beni istemiyor herşyin bittiğini artık benimle yapamayacağını söylüyor ya gerçekten istemiyor yada yuvamı yıkmamam için oynuyor çözemedim ama ne yapacağımı bilmiyorum çıkmazlardayım her günüm ağlamakla geçiyor.Heryerde onunla olan anılarımız var resimlerimize bakıp bakıp ağlıyorum sesini kokusunu sıcaklığını herşeyini özlüyorum (( nolur bana bi akıl verin şu saatten sonra ne yapabilirim nasıl hareket etmem lazım yalvarıyorum buna çok ihtiyacım var ((
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?