Yok bende kredi kartı da kullanıyorum ama hep dedektif gibi yakamda. Birikim yapmak gerekiyormuş bunu da market alışverişinden kısarak annelerinde yiyerek yapıyoruz sanırım. Bu arada kendi canım istediğinde kendi paramla alıp kendim yiyorum ve haber etmiyorum maaş kartımın ve kredi kartımın tek artısı buYahu çalışıyorsunuz, kendiniz kartınız yok mu? O da eşinizde gibi bir izlenim aldım ama inşallah öyle değildir.
Eşinizden bir şey istemeyeceksiniz.Kendiniz gidip alacaksınız.
Bunu nasıl kendinize yedirip de marketten bile bir şey alamayacak hale geliyorsunuz?
Onun aileden gelen her şeyin sorulacağı ve haber verileceği şeyi var ben onu evlenince fark ettim anneleri sıçsalar ona haber veriyorlar üç kuruşun hesabını yapıyorlar çoğu zaman sessiz kalma sebebim zaten kendi param olması ve ailemin de her şeyi bilip yardım etmesi. Ben çıldırdım siz de çıldırın ahajjajaAy siz yine annesinde yiyin. Hiç mi canınız börek, kek, salata, meze, atıştırmalık vs. çekmiyor. Malzemenizi alın yapın. Ne diye soruyorsunuz adama? Para gidecek diye sıçmaya korkan memur erkeklere alıştık da böyle bir kadın profili öfff. Konuyu bizi çıldırtmak için açmışsınızdır inşallah dkkdkd
İlk karışmaya çalıştığında gerekli tepkiyi gösterip, gizli saklı almak yerine , göstere göstere yapacaktınız alışverişinizi. Böyle saçma şey mi olur?Yok bende kredi kartı da kullanıyorum ama hep dedektif gibi yakamda. Birikim yapmak gerekiyormuş bunu da market alışverişinden kısarak annelerinde yiyerek yapıyoruz sanırım. Bu arada kendi canım istediğinde kendi paramla alıp kendim yiyorum ve haber etmiyorum maaş kartımın ve kredi kartımın tek artısı butemizlik ürünlerine ve diğer ev ihtiyaçlarıma ise asla karışmıyor. Tek derdimiz yemek yiyecek alışverişi. Ve en önemlisi de zaten bu
Kayınvalideniz iyi niyetli olabilir ama sürekli onda yemek yeme olayı eşinizde "Burası eşimle bizim evimiz,bizim düzenimiz" düşüncesini zedeler.Nerede yaşıyorsa orada pişen yemeği yemeli.Evinize de sebze,et,atıştırmalık gibi şeyler mutlaka alınmalı.Bağımsız olmak için evinizin içinde kayınvalidieniz fizanda yaşıyormuş gibi olmalısınız.Eşim ve ben de çalışan insanlarız. Ama memuriyet olduğu için saatlerimiz düzenli. Erken saatte evde oluyoruz, mesaimiz hiç olmuyor zaten. Hep aynı saatlerde ve aynı günlerde evdeyiz. Beraber gidip geliyoruz.
Eve neredeyse hiç pazar alışverişi yapmıyoruz, sebze vs hiç almıyoruz, nadiren ayda bir pazara gidersek gidiyoruz. Ben istiyorum ama eşim gereksiz buluyor. Sebebi annesinin alt katta oturuyor olması ve yemekleri hep onun yapmak istiyor ve yapıyor olması. Et türü şeyler kendi canı isterse alınıyor eve. Ben yemek yapmak istediğimde evde ne varsa onunla yap diyor yapınca da içinde et olmadığı için çoğu zaman sevmiyor, bunu bir daha yapma diyor. Çünkü annesi hep etli şeyler yapıyor.
Ben pazarlık yaptığımızda veya kasapa gittiğimizde o ürünlerle ev yemeği yapınca çok mutlu oluyorum, etli şeyler yaptığımda çok güzel olmuş falan diyor hoşuma gidiyor.
Kayınvalidem de siz uğraşmayın çalışan insanlarınız diyerekten yemekleri yapıyor.
Ayrıca annesinde yedikten sonra da çok acıkıyor ve evde yiyecek bir şey aranıyor. Tabiki de çoğu zaman atıştırmalık bir şey bile yok evde alınmadığı için. Ben yemek yaptığımda aranmıyor çünkü çeşit yapıyorum. Annesinde genelde sadece ana yemek oluyor. Benim için de çoğu zaman doyurucu olmuyor.
ben de bu durumdan nedense hiç mutlu olmuyorum aslında hazır yemek çok iyidir ama ben kendini çok yetersiz hissediyorum.
Nankör müyüm neyim anlamadım, o yemek yapıcam yapmayın uğraşmayın dedikçe benim moralim sıfır oluyor hemen yüzüm değişiyor ben neden mutlu olamıyorum. Yaşayan var mı, psikolojik açıklaması var mı? Sırf bu yemek konusunda o kadar mutsuz ve huzursuzum ki. Canımın çektiği şeyleri ve yemek İstediğim şeyleri yapmak isteyip de akşam orda olan yemekleri yemek zorunda kalmak da ayrı tabi.
Tepki gösterip çok daha büyük bir tepki aldığım için içime kapanmak zorunda kaldım. bunlar sıçmaya bile ailecek gidiyor sıçacaklarını bile ailecek yapıyormuş. Çığlık atıyorum ama duyulmuyorum. Yapacaklarımı gizli yapmak daha cazip gelmeye başladığı için de bu ezik durumu kanıksadım muhtemelen. Çok fazla şeyi gizli yapıyorum artıkİlk karışmaya çalıştığında gerekli tepkiyi gösterip, gizli saklı almak yerine , göstere göstere yapacaktınız alışverişinizi. Böyle saçma şey mi olur?
Çalışıyorsunuz, kendi evinizde istediğiniz gibi yiyip içemiyorsunız. Çalışmasanız bile yeme içme konusu evlilikte sorun olmamalı. Çok ayıp. Sesiniz çıksın artık bi zahmet.
Şimdi her şeye karşı çok bilendim valizi alıp gidesim geldiTek sorun oğluşundan ayrılamayan kv değil maalesef. Bir yiyeceği almak için sırf canınızın çekmiş olması bile yeterli sebep olmalı eşiniz için daha evliliğin başındasınız üstelik.
Tamam sizin de aileden gelen öyle her şeyin sorulmama adetiniz olsun o zaman. Niye onun adetleri devam ettirilip sizinki yok sayılıyor? Sorulacak şey var, sorulmayacak şey var. Biz de iki memuruz, aile bütçesini etkileyecek bir şeyse “haber veririm” sadece.Onun aileden gelen her şeyin sorulacağı ve haber verileceği şeyi var ben onu evlenince fark ettim anneleri sıçsalar ona haber veriyorlar üç kuruşun hesabını yapıyorlar çoğu zaman sessiz kalma sebebim zaten kendi param olması ve ailemin de her şeyi bilip yardım etmesi. Ben çıldırdım siz de çıldırın ahajjaja
Yahu neden soruyorsunuz adama. Birikimi falan sallayın yahu açsınız baya. Ay rezillik. Resti çekinAşırı baskın benim dediğim olacak BİR karakter çıktı. Eskiden markete gittiğimizde nişanlılık sevgililik döneminde istediğin ne varsa al derdi. Şimdi evlendik ve markete girdiğimizde bir şey almak istediğimde on kere düşünüp söylemek zorunda kalıyorum çünkü genelde hayır cevabını alıyorum. Bu yüzden çok kırıldım artık bir şey istediğimde söylemiyorum bile. Bir kere kahvaltılık bitmişti ve ne kaldıysa onu yeriz demişti ve hiçbir şey yoktu. Çok acınası bir durum
Oturun güzelce konuşun, gelirleri giderleri nasıl yöneteceğinizi net bir şekilde belirleyin.Şimdi her şeye karşı çok bilendim valizi alıp gidesim geldi
E bu dümdüz cimri. Çalışıp kendi parasını kazanan kadınların kendini bu duruma düşürmesini asla anlayamayacağım.Aşırı baskın benim dediğim olacak BİR karakter çıktı. Eskiden markete gittiğimizde nişanlılık sevgililik döneminde istediğin ne varsa al derdi. Şimdi evlendik ve markete girdiğimizde bir şey almak istediğimde on kere düşünüp söylemek zorunda kalıyorum çünkü genelde hayır cevabını alıyorum. Bu yüzden çok kırıldım artık bir şey istediğimde söylemiyorum bile. Bir kere kahvaltılık bitmişti ve ne kaldıysa onu yeriz demişti ve hiçbir şey yoktu. Çok acınası bir durum
Ayrıca lütfen korunun bu evlilik yurumeyebilir eşiniz direnirse. Belli direnecek de. Ya kızını doğur büyüt okut böyle bir adamla evlenip açlık çeksin. Valla çok üzücüEşim ve ben de çalışan insanlarız. Ama memuriyet olduğu için saatlerimiz düzenli. Erken saatte evde oluyoruz, mesaimiz hiç olmuyor zaten. Hep aynı saatlerde ve aynı günlerde evdeyiz. Beraber gidip geliyoruz.
Eve neredeyse hiç pazar alışverişi yapmıyoruz, sebze vs hiç almıyoruz, nadiren ayda bir pazara gidersek gidiyoruz. Ben istiyorum ama eşim gereksiz buluyor. Sebebi annesinin alt katta oturuyor olması ve yemekleri hep onun yapmak istiyor ve yapıyor olması. Et türü şeyler kendi canı isterse alınıyor eve. Ben yemek yapmak istediğimde evde ne varsa onunla yap diyor yapınca da içinde et olmadığı için çoğu zaman sevmiyor, bunu bir daha yapma diyor. Çünkü annesi hep etli şeyler yapıyor.
Ben pazarlık yaptığımızda veya kasapa gittiğimizde o ürünlerle ev yemeği yapınca çok mutlu oluyorum, etli şeyler yaptığımda çok güzel olmuş falan diyor hoşuma gidiyor.
Kayınvalidem de siz uğraşmayın çalışan insanlarınız diyerekten yemekleri yapıyor.
Ayrıca annesinde yedikten sonra da çok acıkıyor ve evde yiyecek bir şey aranıyor. Tabiki de çoğu zaman atıştırmalık bir şey bile yok evde alınmadığı için. Ben yemek yaptığımda aranmıyor çünkü çeşit yapıyorum. Annesinde genelde sadece ana yemek oluyor. Benim için de çoğu zaman doyurucu olmuyor.
ben de bu durumdan nedense hiç mutlu olmuyorum aslında hazır yemek çok iyidir ama ben kendini çok yetersiz hissediyorum.
Nankör müyüm neyim anlamadım, o yemek yapıcam yapmayın uğraşmayın dedikçe benim moralim sıfır oluyor hemen yüzüm değişiyor ben neden mutlu olamıyorum. Yaşayan var mı, psikolojik açıklaması var mı? Sırf bu yemek konusunda o kadar mutsuz ve huzursuzum ki. Canımın çektiği şeyleri ve yemek İstediğim şeyleri yapmak isteyip de akşam orda olan yemekleri yemek zorunda kalmak da ayrı tabi.
Valla durdugunuz kabahat . Bugüne kadar Durmuş olmanız bile garipŞimdi her şeye karşı çok bilendim valizi alıp gidesim geldi
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?