arkadaslar merhaba,
ben biraz sıkıntılı bir donem geciriyorum, boyle olunca cocukken kulaklarımı tıkar hayal kuraradım kazık kadar kadın oldum hala aynı tepkiyle kacmaya calısıyorum sorunumdan. yani soyle; yokmus gibi davranıp hic bu konuyu dusunmemek icin kosar adım uzaklasıyorum. yani simdi geldim yazdım ya, gozlerim doldu bak yine
''plesanta previa total'' diye bir tanı aldım ayrıntılı usg'de. zaten gebe kaldıgımdan bu yana yok nift testi yok kromozom bozuklugu yok amniyosentez derken iyice sinirlerim harap olmustu. bebegimin down senrdomlu mu yoksa saglıklı mı oldugu ruyaları bitti simdi erken dogum yaparken ve olurken goruyorum kendimi ruyalarımda
dogum yaparken olmekten cok korkuyorum. evdeki kuzularımı annesiz, escegizimi hanımsız
yazdıkca yazıyorum su an, en iyisi uzaklasmak. cenemi de tutatamam kendimi biliyorum; durduk yere kimseyi uzmenin etkilemenin bir manası yok. ara ara gelir yazarım gelismeleri.
cok aglamalı; birde sacma salak bir sekilde duygularımı nasıl yogun yasıyorum tarif edemem, gergin bir donemdeyim. kabullenip hazmedip yoluma bakmayı ogrenince donecegim. bana ferahlık duası ederseniz cok memnun olurum,
oyle iste kuslar cicekler bocekler.
hayat bir garip.
beni sadece dort kez muayene eden dr soyle dedi: cagırdıgın her sey basına geliyor. senin kadar kaygılı gebeleri unutmak mumkun degil. ah yuregim, aklımı bir dinlese. bu arada dogumum artık ozelde olmayacagı kesinlesti. tam tesekkul hastene, yogun bakım, kan nakilleri vs. vs...
ne dua ettiginize aman dikkat.
selamlar,
sevgiler,
anlama dagınıklıgı icin uzgunum.
soranlara mesaj atanlara cok cok kalp. sizi seviyorum agustos anneleri.