Herkese merhabalar .Önceki açtığım konulara benzer bir konuyla geldim. Yine bir paradoksun içindeyim. Konu eşimle harcama alışkanlıklarımizın ve fikirlerimizin farklılığı. O mu,cimri ben mi kolay harcıyorum inanın buna çok kafa yorar oldum .Kısaca bugün yaşadığımızı özetleyeyim .Aylık hane gelirimiz asgari ücretin yaklaşık 7 8 katı.ikimizde çalışıyoruz o fazla kazanıyor. Bugün eşim bir ceket istediği iicn mağazaya girdik .İhtiyacı da vardı. İkinci ürüne indirim oranı yüksek olduğu için ben de bakinmaya denemeye başladım. Benim de yoktu. Denedim çok yakıştı bana da ona da bu üçüncü bakışımız falan gelip gidip deniyor ama almıyor. Ben almayayım sana alalim hadi ben ortak olayım dedim yok.ikimize de alalım ben kendiminkini ödeyeyim dedim yok.bir ceket almak için bu kadar ayak diremesi ve düşünmesi normal mi bana kalsa ben alıp çıkacağım bitecek .Zaten ikimize birden alıp hepsini onun ödemesi gibi birsey bizde söz konusu bile değil. Ben alışverişte yapmak istedim kendime .önümüzdeki ay elime biraz toplu para geçecek istersen ben alayım sana paran gelince sen bana ödersin dedi .Normal mi bütün bunlar .Kendime bir şey aldığım an surat düşüyor.Moral bozuluyor. Kendine zaten almıyor iki jeanle seneyi kapatıyor. Nolur yardım