• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Kızlar sizden görüş almaya geldim.

Kimsenin " biz bakarız" demesine güvenmeyin. Şartlar ne olacak belli olmaz. KV/kp gelip çocuk bakmak için iki ay kalsa dayanabilecek misiniz?

Yada sizin anne/ babanız eşiniz ile anlaşabilecek mi?

Gebelikte yol çekmek sizin için sıkıntı olacak mı? Ben hep kötüyü düşünüp ona göre olan yaparım. Bu şartlar da çocuk bakabilir misiniz? Çünkü atama olmama ihtimalide var.

Ücretsiz izin alır, ben bakarım diyorsunuz o zaman mantıklı. Yada bakıcı tutmaya razı olmanız lazım. Ama çocuğum olursa atamam daha kolay olabilir düşüncesiyle çocuk yapmak ne kadar sağlıklı bilemedim.
 
Hemde nasıl bencil, adamın eşine dönüp sen uykusuz yorgun minibüslerde 50dk yol yapma eve gel uyu diyeceğine kendisi arabasında sıcacık gidip geliyor ne ala memleket. Birde üstüne çocuk istiyor, aileler gelip evlerinde kalınca ne olcak sanıyolar acaba cinsellik aşk romantizim nirvana 😄😄
Bana da garip geldi. Ben araba kullanmadan gece nöbetin olsa eşim işyerime yakın ev tutmak ister mesela. Kendisi uzağa gider gelir arabayla. Konu sahibinin konforunu düşünen sallayan yok. Bir de üstüne çocuk doğur deniyor ve tehditvari bak Yasin geçiyor diye çirkin bir söylemle
 
Görüş yazan herkese teşekkür ediyorum.
Ek olarak siz ise bu şartlar da gidip gece nöbeti falan yaparken eşinizin mesaisi yolu hafif. Ev işlerinin çoğunluğunu onun yapması gerekiyor bu durumda. Onları yapıyor mu? Onları yapmayan bebeğe hiç bakmaz
 
Ek olarak siz ise bu şartlar da gidip gece nöbeti falan yaparken eşinizin mesaisi yolu hafif. Ev işlerinin çoğunluğunu onun yapması gerekiyor bu durumda. Onları yapıyor mu? Onları yapmayan bebeğe hiç bakmaz
O akşam saat 17.30 da evde oluyor. Ben gelene kadar yemekleri yapıyor. Bulaşığı vs. hallediyor. Çamaşır atar makineye. Bekar yaşadığı için ev düzenini az çok öğrenmiş. Çalıştığım ilçe küçük olduğu için başta merkezde oturmak cazip gelmişti. Bana ortalama iş görecek kadar otomatik vites araba alma düşüncemiz var şu sıralar. Minibüslerde rezil oluyorum. Yol da beni yoruyor.
 
Mis musla is olmaz daha yeni evlisin ne cocugu once bir ehliyet al araba sur borc ode biraz kari koca vakit gecirin daha evlilikten bisey anlamadan cocuk derdine dusmussunuz yasiniz gecmiyor geri kafali dusuncelerden siyrilin once araba kullanmayi ogrenip kendinize araba fln alin evinize yakin yere ataninca cocuk dusunursunuz ailelere guvenmeden sadece kendi imkanlarinizla
 
İşte iki yıl sonra olsun dediğimde de yaşımız geçiyor diyor eşim. Hem gebelikte ya da çocuk varken dilekçe yazarsam il sağlik müdürünün inisiyatifinde merkeze geçme ihtimalim olabilirmiş. Gebeyim git gel yapamıyorum ya da çocuğum var git gel yapamıyorum gibisinden. Benim yerime de merkezde bekar personeller varmış onlar çekilebilirmiş.
Ay bu ne kadar bencilce bir düşünce ya. Sizin çocuk planınız yüzünden bekar bir memurun niye düzeni bozulsun, niye ilçeye atansın? Çocuklu memurlar yüzünden bekar memurlara yük bindirilmesine sinir oluyorum. Siz karı koca çözün bu sorunu. Bence sizin çalıştığınız ilçeye taşının. Yükünüz baya hafifler
 
İşte iki yıl sonra olsun dediğimde de yaşımız geçiyor diyor eşim. Hem gebelikte ya da çocuk varken dilekçe yazarsam il sağlik müdürünün inisiyatifinde merkeze geçme ihtimalim olabilirmiş. Gebeyim git gel yapamıyorum ya da çocuğum var git gel yapamıyorum gibisinden. Benim yerime de merkezde bekar personeller varmış onlar çekilebilirmiş.
Öyle bir şey yok üzgünüm. Nerden duydunuz bunu?
 
İşte iki yıl sonra olsun dediğimde de yaşımız geçiyor diyor eşim. Hem gebelikte ya da çocuk varken dilekçe yazarsam il sağlik müdürünün inisiyatifinde merkeze geçme ihtimalim olabilirmiş. Gebeyim git gel yapamıyorum ya da çocuğum var git gel yapamıyorum gibisinden. Benim yerime de merkezde bekar personeller varmış onlar çekilebilirmiş.
Evliyim, hep eş durumu ile atama gördüm ama gittiğim yerler eşimin işinden dolayı çok matah olmadığı için bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Bekar arkadaşlarım mecburi hizmet kurasında ücra yerlere gidip evli arkadaşlarım istediği yerde kalırken eş durumu olayının bile haksızlık olduğunu düşündüm hep. Nasıl rahat yazıyorsunuz ya bunları hayret. Siz çocuk yapacaksınız diye neden sizinle hiç alakası olmayan bir insan mağdur olsun siz atanmışsınız oraya işinize gelmiyorsa istifa edin.
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Birincisi daha 3,5 aylık evlisiniz ve yeni atanmışsınız. Borç bitmemiş düzen oturmamış meslege alışılmamış. Böyle bi hengamede bi de çocuk eklemek hata olur. İkincisi ben de 32 yaşında evlendim eşim 34 tu. Şu an 35 im ve ilk bebeğimi bekliyorum. Yaşınızın geçtiği falan yok, çevremde benden daha büyük olup ilk çocuğunu kucağına alanlar var. 3.sü meslektaş olarak yorumum. Evliliğin ilk yılı hem nöbet tuttum hem okudum sizinkinin daha beterini yaşadım ve evet evlilikten birsey anlamadım ama o süreç bitmeden asla başka bi sorumluluk eklemeyi düşünmedim, iyice tükenirdim ve eşimle aramda bağlar saglamlasmadan bunu yapmak büyük hata olurdu. Çevre sorup durdu yaş vs diye ama benim hayatım benim kararım arkasında durdum. 4. Ve en önemlisi hamileliğin nasıl geçeceğine bu kadar emin olmanız. Ben ilk 4 ay düşük riski yaşadım mesela. Şehir içinde 15 dk otobus sarsıntısı bile tedirgin ediyordu bu süreçte. Artı bulantılar sancılar mahvediyordu. 1 saat yol çeksem o sarsıntı belki daha büyük riske sokardı bebeğimi de beni de. Siz sadece doğum izni bilmem ne diyorsunuz sanki 9 ayın rahatlığı garantiymis gibi. Artı olarak merkeze çekerMİŞ falan miş mış ile tahmin yürütmek? Daha asaletinizi tasdikletmeden? Yani elle tutulur hiçbir yanı yok bu fikrin
 
Arabayı bana pratik olsun diye gösteriyor ara sıra. Ehliyetim var pratiğim yok. Bugün kar yağdı hava şartları kötüydü. Yerler buzdu gelemezdim nöbete, minibüse bindim yine. İşte aileler de öyle diyor. Sen çocuk olsa da çalışacaksın olmasa da çalışacaksın, bu iş hani bir noktada bitecek gidecek bir iş değil. İşten çıkma lüksün de yok. Ona göre karar ver diyorlar. Git gel yapmak, az hemşireyle çok hasta baktırmaları, her sorumluluğun hemşireden sorulması bunlar beni çok yıprattı gerçekten. Ücretli izin 6 aya çıkarsa onu alırım sonrasında da önüme bakarım bir şekilde diye düşündüm, bilemiyorum.
Peki sizin çalıltığınız ilçeye taşınsanız işinize yakın bir yere.Sonuçta eşiniz araçla daha rahat yol alabiliyor en azından siz bu şekilde yıpranmazsınız dinlenecek evinizle ilgilenecek vaktiniz olur ikinizin aynı anda yorulması yolda daha zor sanki ki siz otobüsle perişan olursunuz
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Bence 1-1.5 sene bekleyin evliliğiniz otursun.Ücretsiz izne ayrılırsınız
 
Siz ortayolu yanlis bulmuşsunuz. Esin ogretmense eve haftanin bir kac gunu muhtemelen 3 veya daha öncesi gelebiliyordur. Hergun dersinin 5te bittigini sanmiyorum dogru mu? Dolayisiyla sizin çalıştığınız ilcede ev tutup onun is yerine arabayla gitmesi cok daha mantıklıydı. O zmn isten ciktiginizda 10 dk da evinizde olurdunuz yemeginizi de hazirlardiniz kendinize de vakit ayirirdiniz. Hamilelik konusu zaten bu durumda cok ters bir zaman gibi duruyor simdi bu halde o yolu gitmeye zorlanırken gebelikte nasil git gel yakacaksiniz
 
3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
İki yıl ücretsiz izne ayrılabilecek maddi durumunuz varsa bence düşünebilirsiniz. Yoksa sizin geçe nöbetleri zor olur.
 
Bence şuan çocuk düşünmeyin derim. Çünkü öyle olursa evliliğinizden bişey anlamamaya x2 olarak devam edeceksiniz :)
Çocuklu hayat çok zor. Hem nöbet hem çocuk eşiniz bi yandan söylenmeye devam edecek falan falan.. şuan için hiç gerek yok gibi. O bakar şu bakar diye de düşünmeyin çocuk ne olursa olsun anneye, anne ilgisine muhtaç.Bı yandan daha evliliğin tadını çıkaramadığıniz eşiniz, hayalleriniz bı yandan anneye muhtaç bı bebek olacak ozaman. E siz de 10a bölünemiyeceginize göre daha çok yorgunluk, daha çok stres herşeye yetişme çabası daha çok yoracak sizi. O yüzden çocuk fikrini rafa kaldırın öncelikle. Başka çözümler düşünün derim. Çocuk bı çare değil anlattığım gibi daha çok stres demek sizin durumunuzda ne yazık ki.
 
Yeni evli diğer 2 arkadaşınız da sizinle aynı yolu izlerse ne yapacaksınız ? Yer değişimi için evlenen ve çocuk yapanları Bekar personeller idare etmek zorunda mı sizce ? Bekar personellerin evi, ailesi, sorumlulukları yok mu ?

İş hayatında evlilik ve çocuk konusunun kişisel çıkarlar icin kullanılmaya çalışılması çok sinir bozucu.
Kesinlikle katılıyorum size. Hiç kimsenin evlilik-çocuk sorumluluğunu paylaşmak zorunda değilim. Daha fazla çalışmak zorunda değilim. Sürekli de ayrıcalık beklerler, kusura bakmasınlar aynı maaşı alıyoruz.
 
Öğretmen kocaya orta yol bulmak için merkeze taşınmanız hata siz yaz kış demeden çalışacaksınız, o değil. 24 saat çalışma imkanınız varsa konuşun sorumlunuzla size 24 yazsın daha az yol çekersiniz. Bebeğe gelip yatılı bakılması hiç iyi bir fikir değil.
 
Yeter ki koca memnun rahat olsun, totosu rahat koltukta gitsin gelsin. Kendiniz yetmiyor bekar insanların çalışma koşulları da kocanıza uygun olsun. Ne hakla ne hadle milletin düzeni değişsin diyorsunuz? Onların ailesi evi barkı yok mu?

Neyine güveniyor çocuk istiyor? Ona da başkaları gelsin baksın. Anası babası gelir onlar gider sizin aile gelir. Tembel bencil ve merhametsiz adamlarla evlenmeyin diye davul çalıyoruz. Bu adam sizin kendi çocuğunuzu büyütmenizi kabul etmez, anam gelir bakar sen çalış der. Konfor için para lazım, sizi bir güzel güdüyor.
 
Görev yeri değiştirmek için çocuk yapılmaz bu duruma başka çözüm yolları arayın. Çocuk bakmak oraya gidip gelmekten çok daha yorucu bir süreç. Çocuk olduktan sonra hem iş, hem çocuk, hem ev yürütebilecek misiniz? Yaşınız falan da geçmiyor daha 3.5 aylık evlisiniz bari 1 seneyi doldurun. Eşinize göre hava hoş o ister, işe de arabayla gidip geliyor zaten. Orta yolu bulmak için eşit mesafede ev seçmiş uzun mesafe giderim ben arabayla gidiyorum nasılsa sen yorulma deyip size yakın yerden tutmamış. Çocuk olunca da çocuğa da kv'ler bakar siz yine bir şekilde işe gidip gelirsiniz diye düşünüyordur. Bütün yük size kalacak. Çocuktan önce para biriktirip küçük bir araba almayı düşünebilirsiniz kendinize bence
 
Back
X