NE İSTEDİGİMİ BİLMİYORUM

karmaka

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
1 Mayıs 2026
Mesajlar
19
Emoji Skoru
6
Puanlar
1
Yaş
29
Merhabalar arkadaşlar ben 12 yıllık evliyim bir dönem eşimin ailesiyle sıkıntılar yaşadık onları atlattım ben hastalandım hastalığımı atlattım şimdi en ufak şeylere sinirleniyorum üzülüyorum sinirlerim çok yıpranık halde 3 tane çocuğum var eşim böyle tam kütük hiç halden anlamaz çocuklarla ilgilendiği yok işten kahveye akşam eve gelir , ben de ister istemez sitem ediyorum ben böyleyim diyor ama ben böyle değildim senin için bir sürü fedakarlıklar yaptım sen de benim için birşeyler yap çok şey istemiyorum çocuklarım Ergen laf dinlemiyorlar eve vaktinde gel akşam huzurunu yakalayalım arada bir ailece etkinlik yapalım bana da biraz kibar davransın. Diyorum acaba beni kolay elde ettiği için mi bu kadar böyle yapıyor benim babam yok istemeye geldiler dayımgil de verdi benim hiçbir şeyden haberim yok zaten teyzemin oğlu 15 yaşındaydım nişanlandığımda 16da evlendim 17'de anne oldum bebeğim kucağımdayken bir daha bebeğim oldu ve bu arada Birlik oturuyorum bir sürü insanın içinde o yaşta. Arkadaşlar neyse çok uzatmayayım çok bunalmış bıkmış yıpranmış durumdayım Bir yandan da kendisini de seviyorum ama anlaşılmak da istiyorum sevinmek değer görmek bu hisler nasıl bir şey hiç bilmiyorum artık ben de istiyorum nasıl yapabilirim ne olur akıl verin
 
bu durumda bi psikologa gidebilirsin çünkü bu dönemi tek başına atlaramayabilrisin ve bu çok normal seni en iyi anlayan psikolog olur büyük ihtimalle ya da kocana da danışıp isterse bi aile terapisi alabilirsin en mantıklısı bu gibi duruyor şuan.Ve bu süreçte aileden güvendiğin destek aldığın birine bu durumu açıp içini açabilirsin.umarım yardımcı olabilmisimdir
 
Kocanız değişmeyecek çünkü karakteri böyle bunu kabul etmelisiniz. Terapiye gidebilirsiniz kendiniz için ve evliliğinize devam edecekseniz umursamamalısınız. Hobi edinin sevdiğiniz şeylerin kursuna gidin çalışmaya başlayın yada mesleğiniz varsa onu icra edin. Kendinizle ilgilenin kısacası. Bana kalırsa kendinize bu eziyeti edeceğinize ayrılın daha iyi. İlgisizlik, aileye eşe vakit ayırmamak, iki güzel söz söylememek bunlar tamamen psikolojik şiddet. Ve açık söylemek gerekirse sizi elde etmesiyle ilgili değil eşiniz sizi sevmiyor. Seviyor olsaydı bunları söylemenize gerek kalmadan yapardı ki söyleseniz bile yapmıyor. Nereye kadar buna katlanabilirsiniz bilmiyorum ama bence biraz kendi değerinizi hatırlayın. Çok erken yaşta evlenip anne olmuşsunuz Allah çocuklarınızı size bağışlasın ama bundan sebep sevginin ilginin aile bağlarının ne demek olduğunu bile bilmiyorsunuz. Bilseniz kendinize bunu yaşatmazsınız. Bence bir düşünün derim. Yuva yıkmak kolay değil tabi ama hayat böyle geçmez.
 
Malesef isteyerek, talep ederek yaptıramazsınız bunları. İçinden gelmesi gerek eşinizin. Boşanmak seçenek değil sanırım. O zaman kabulleneceksiniz yapacak hiçbir şey yok
 
Ailem dağınık dediğim gibi zaten başta baba yok arkadaşlık ilişkilerim derseniz evlendikten sonra buradan bir iki kişiyle arkadaş oldum yüzeysel o da güvenip hiçbir şeyimi anlatamıyorum
 
Malesef isteyerek, talep ederek yaptıramazsınız bunları. İçinden gelmesi gerek eşinizin. Boşanmak seçenek değil sanırım. O zaman kabulleneceksiniz yapacak hiçbir şey yok
Yaptıramıyorum ki nişanlık süreci ile beraber 13 yıldır aynı
 
Seni seviyorum diyor yani aksi bir şeyini de görmedim bana karşı sosyal medyasında v.s ama iyi bir şeyini de görmedim varsa yoksa işim de ilerleyeyim kök ailesi ne derlerse affedersiniz köpek gibi peşlerinde ve kahve bağımlılığı. Ben ona ailenden de uzaklaş demiyorum arkadaşlarından da kop demiyorum sadece var olduğumu hissetmek istiyorum ben de burada varım çocukların da var bizimlede ilgilen
 
mutlu olmak istiyorsun aslında
biraz özgürlük
eşinden biraz ilgi ve sevgi istiyorsun
sorun ve suç sende değil
15 yasında seni muhtemelen eve yük olmasın diye evlendiren dayınlarda
hala eş ailesiyle mi yasıyorsun
 
Çok ayrılmak istiyor bir yanım diğer yanımda 3 çocuk onlar ziyan olmasın dağınık ailede büyümesinler istiyorum. Korkuyorum gelecekleri benim gibi olmasın elimden geldiğince onlar için bu hayatta kalmaya çalışıyorum

malum küçük yaşta evlenince okulda bırakmak zorunda kaldım sonrasında da yaşam mücadelesinden açıktan yazılsam da bitiremedim liseyi.
 
Hayır 6 yıl oturduktan sonra karşısına taşındık ne kadar uzaklaşmışım değil mi
 
Yani kızlar benim kendi ailem yok açıkçası tekim ayrıldıktan sonra çocuklarıma güvenli bir hayat sunamam onlar için her şeye susuyorum. Ben bu kadar değersizliği de artık kaldıramıyorum ama
 
evet biraz öyle olmuş
onlarla aranız nasıl
nasıl tasınmaya ıkna ettın
Artık dayanılmaz hale gelmişti iki bekar kayın evde çalışmıyor yatıyor kaynanam öğlen iş görüyorsun diyor sabah süpürge açsam onlar kızıyorlar çocuklarımın yaramaz zamanları onları parka indirmem bile laf oluyordu evde iş görmeden kaçıyormuşum evde olsam çocuklarım göze batıyordu amcalara sürekli bağırıyor da onlara en sonunda küçük kaynıma annesi doldurmuştu büyük ihtimal üstüme geldi ben de bağırdım bana vurmaya kalkisti o an hemen dışarı attım kendimi
 
iyi ki evleri ayırmışsınız
bence bir işe girip ekonomik özgürlüğünüzü kazanmaya bakın
çocuklar kaç yasında
 
Çocukların ziyanlık bir durumu yok, evde huzursuzluk varsa çocuklarda o evde sağlıklı yetişemez. Zaten çocuklarınız büyümüşler anladığım kadarıyla. Maddi yönden istiyorlarsa babalarıyla kalsınlar. Siz öncelik olarak kendinizi kurtarmaya bakın. Kimseniz yokmuş durumunuza üzüldüm açıkçası. Ama hiç bir şey için geç değil isteseniz yaparsınız. Profilinizde yaşınız 29 gözüküyor doğruysa herşeye sıfırdan başlayabilecekte bir yaştasınız. Çalışmaya kendinize odaklanmaya başlayın iş tecrübeniz olmasa da zamanla ilerletirsiniz her şeyi bir süre birikim yaptıktan sonra da kendi evinize çıkarsınız boşanma davası açıp. Kendi hayatınızı siz bilirsiniz tabi ama eşiniz daha fazla kusurluysa tazminat da talep edebilirsiniz. Önemli olan istemek gerçekten bunları yaparsanız açıktan okulda okursunuz hatta üniversite bile okursunuz kaç yaşından sonra okuyan insanlar var eğer gerçekten yapmak istiyorsanız kendinize güvenin.
 
iyi ki evleri ayırmışsınız
bence bir işe girip ekonomik özgürlüğünüzü kazanmaya bakın
çocuklar kaç yasında
Kızlar 11 , 10 yaşlari oğlum 2 yaşında
Bebeğimi çok seviyorum o kadar iyi geldi ki bana o minicik ellerinin arasına yüzümü alıp sevmesi sarılması ne kadar güzel ömrümde ilk defa sevgi hissettim anlatılamaz bir duygu
 
Özgüven eksikliği çok doğru diyorsunuz benimle yaşıt ama yeni evlenen eltimde dedi seni açmamiz lazim doğru önce kendimi önemsemem güvenmem lazım gerisi gelsin
 
İlgilendiğiniz iicin çok teşekkürler kızlar iyi ki kadınlar kulübü var yalnız değilim
 
Sen de kocanın parasını bol bol ye gez ehliyet al çocuklarını al gez AVM yap kayınvalideler laf ederse kavga et görüşme çirkef ol herkesten çıkar hıncınnı
Kocası onu takmayan böyle bir eltim var vallahi ona kıskanıyorum bazen
Şey diyor kocam ölmüş gibi davranıyorum onun mirasını yiyorum diyor
Tabii para noktasında sıkıntı çıkartıyorsa işte o zaman kötü olur
 
`