Unutmak kolay mı?

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Merhaba arkadaşlar.Birkaç aylık uzaktan takibin sonunda bende üye olup,derdimi sizinle paylaşmak
,farklı bakış açılarını görmek istedim.Açılacak pek çok konum varken şu an benim için elzem olan hakkında içimi dökmek ve fikir almak isterim..
Öncelikle biraz kendimden bahsedeyim ; 24 yaşındayım,2 senelik evli,bir çocuk annesiyim.Sağlıkçıyım fakat bu meslekte mutlu olmadığım için şu an dışarıdan farklı bir bölüm okuyorum.Aileme ve eşimin ailesine uzak bir şehirdeyiz.
Derdim maalesef eşimin ailesi.Eşimle arkadaşlarımız aracılığıyla tanıştık,sonrasında aileler,söz,nişan..
Şehir,dil,bölge,hayata bakış özetle çok farklı kültürlerimiz var yani varmış.Evlenirken ortak bir çatı kültür oluşturup,anlayışla ilerlemek,her iki aile dışında yeni bir aile kurduğumuzu idrak edip sorunlarımızı elimizden geldiğince kendimiz çözmek niyetindeydik.Fakat maalesef eşimle ufak uyum problemleri dışında hiçbir sorunum olmamasına rağmen ailesi,bencillikleri ve garip beklentileri,tuhaf küslükleriyle biten 3 senem var..
Eşimin ailesi kız istemede şöyle yapacaz,böyle edecez deyip nişanlılık döneminde oğlumuzu vekil tayin ettik diyerek hiçbir maddi yada manevi destekte bulunmadılar,zorunda değil diyenler oluyor evet belki madden değil ama bir anne baba olarak evladının düğünü,yuvası için destek olunmalı,sürekli çok düşündüklerini söyleyip,insanlara böyle yansıttılar çünkü,eşim nişanlılık döneminde pek çok kez mahzun oldu sanki biz ona gerçek aile olduk,destek olduk..Tabii bilemedim doğru mu ettik..
Eşimi seviyorum güzel bir ahlaka sahip bunda anne babasının muhakkak emeği vardır ama benim gördüğüm genelde olgun,idareci,orta yol bulucu o ailede eşim olmuş,o yüzden nişanda,düğünde,zorlu hamileliğimde aramayan hatta kendi evlatlarından da sadece aranmayı bekleyen kişiler şimdi küçük görümceme onların tabiriyle analık yapmam gerektiğini,kendi memleketimi ve ailemi bir adım geriye atıp onların köyüne,evine taşınmam gerektiğini,kışın sadece bilet al haberini yollayıp uzun uzun bizde kalmak,bitemeyen borçlarımız içinde onların gönüllerini hoş etmek ve her zaman en önemlisi biricik kızlarının (ki aramıza 4 yaş var )burada okuduğu için sorumluluğunu rızam olmasada ana baba hakkı öne sürülerek üzerimize almamız istendi,kızlar bu olaylar çok uzun bende yazmayı seven bir insan olarak kısaltamıyorum hakkınızı helal edin,biraz atlayarak gitmeye çalışayım :)
Velhasıl,ben bu 3 yıl içinde benim ve ailemin hakkının pek çok kez yendiğini gördüm,eşim zamanla anladı hak verdi.
Çoğu şey belki unutulur,konuşulur,hallolurdu fakat ben bir sene önce büyük bir yara aldım ve onlar sadece o yarayı deştiler.Bebeğim hamilelik sürecinde ortaya çıkmayan metabolik bir rahatsızlıkla dünyaya geldi,doğumum da suyumun bitmesi ve kalp atışlarının düşüklüğü sebebiyle acil sezeryan olmuştu normal kontrol günümde yanımda sadece eşim vardı,ailem gelememişti bile..neyse çok şükür o şoku atlatıp eve geldim ama diğer gün oğlum bir kriz geçirdi 2 ay yoğun bakımda kaldı,sonrasında tümör şüphesi ve kriz sonrası hasar riski sıkıntısı imtihanımız oldu ama hamdolsun hepsi geçti,yavrum şu an sağlıklı..Ama kv'nin tek derdi normal doğum yapamamam,yiğeninin bebeği 4 kg doğmuşken benim bebeğimin düşük kiloda olması,özel hastanede doğurmam,bebeğime dede ismi koymamam ha bir de kulağına Muhammed ismini okuduğumuz için bebeğim hasta olmuş bebeğim kriz geçirirken söylemişti bunu..Görümcemin dertleri ise doğum yapan kendisi gibi akşama kadar pijamalarıyla elinde telefon,bilgisayar takılsın,asla ondan bir iş istenmesin,bana sosyal medyada laf soksun,hastane postane işlerini vakitsiz vaktimizden ayırıp biz halledelim,randevu için telefonla konuşmaya utanıyor ama ben iltihap kapmış dikişlerim,sistit,mastit,duygusal çöküş,uykusuzluk halindeyken abisi arabanın benzinini ancak karşılarken,yorgunluktan ve üzüntüden çökmüş halimizi görüp benim evimde gıybetimi yaptılar,yuvama sadece fitne getirdiler,acıma acı eklediler..Olanda hayr var ki eşim bir şeyleri anladı.Tabii değişen bir şey olmadı,yine gelsinler,yine görüş,affet,idare et,beklentileri değişmedi sözde çok gururlu ailenin..kv gittikten sonra tam bir sene oldu bir kere aramadı çocuk ne durumda,doğum sonrası sıkıntın var mı,ihtiyacın var mı yine tek bir şey için arandık kızı alın,kızı bırakın,falan filan..Ve gerçekten ergendir hoşgör tarzı bir görümcem olmadı maalesef kardeşimden fazla idare ettim evime sözde gelemiyor evlendik onuncu gün geldi bir ay kaldı,tatil oldu on gün kaldı mesele şu ki kız memlekette sıkıldığı için gitmek istemiyor,anne baba kendi iletişimsizliklerinden dolayı ergenlik dönemindeki kızla ilgilenmek istemiyor,yani hep bizde kalsa onlar için sıkıntı olmaz kız hem laf kaldırmaz bir prenses,hem baştan savılmaya çalışılan bir fazlalık gibi bazen düşünüyorum yani böyle bir konumdaki çocuk için bütün evlilik hayatımı mahvettiler..neyse ben üzüldüm en başta,sırf bu yüzden analık yapmak gibi derdim olmasada ablalık yaptım ama o bana kv gibi nasihat etmeye,mahremimi araştırmaya,dışarıya aktarmaya,günlerce kalsada hep bir misafir edası ile hizmet bekleyip,avm'lerde gezdirilip,yedirilip,içirilmek istedi ve bir teşekkürü dahi çok görerek sonrasında da 'ne fedakarlık ettin ki sen' olan güzel bir yanıtla anladım emek de hak edene verilmeli,sadece kıymet bilene..
Dört ay önce tüm bu sıkıntıların birikimi,gurbette yalnız bebek büyütmenin yorgunluğu ile huzursuz ve mutsuzdum,eşimin hatırına 10 gün önce yine kardeşini kabul etmiştim lakin gerçekten yüzlerini görmek,seslerini duymak bana bir eziyet haline geldiği için açık ve net onların en baştan vesvese yaptığı o hale geldim 'GELİN BİZİ İSTEMİYOR AMA SİZ MUTLU OLUN YETER OĞLUM,HAFTA SONUDA KARDEŞİNİ AL AMA BAK MUTLAKA,ORTADA MI KALACAK ÇOCUK' tam olarak böyle bir şey yaşadım üzerine gelen 2 sinir krizi sonrası bir buçuk ay ailemin yanına gittim eşimle küs ayrılmadık ama akraba dolduruşları ile boşanma noktasına geldik ne bebeğimi ne beni düşünen olmadı ailemden başka.Sonrasında gayet net konuşup anlaştık şimdilik hiç görüşmeyip ilerleyen senelerde gidişata göre senede sadece bir kez en fazla bir hafta kabul edeceğimi,saygının ortadan kalktığı an gerekli geri dönüşleri yapacağımı eşime söyledim,o ilk kez bu kadar yanımda oldu beni anladı sadece geçen hafta bir sene sonunda kv ile bir saat kadar aynı ortamda bulundum tabii ki hiçbir şey olmamış gibi davrandı,pek konuşmadım,şimdiki durumumuz bayrama kendi ailemin yanına gidiyorum eşimin abisinin düğünü var gitmeyi düşünmüyordum ama başka akrabalarına karşı mahcup olmaması,bebeğimin babasının memleketini,akrabalarını görmesi,yeni bir yuvaya ve eltime karşı gereksiz dedikoduya sebep vermemek ve tabii ki eşimin dolduruşa gelmesini önlemek için sadece düğüne gitmeye karar verdim sizce bu doğru mu öncelikle bu konuda fikir almak isterim :)
İkincisi ise kızlar ben ne kadar iyi,mutlu olmaya çalışsam da fazla duygusalım,hassas ve sanırım kin güden bir yapım var hamdolsun şimdi çekirdek aile olarak daha mutlu,huzurluyuz ama ben ne yapsam o hastane günlerini unutamıyorum.Bazen geceleri ağlıyorum niye böyle oldu,bunca saf temiz niyet nasıl böyle kararmış,öfkeli,gıybet dolu bir dert yumağına,arada kalmış bir koca ve oğul meselesine döndü(bu arada eşimin ailesiyle olan ilişkilerine bizim hududumuz geçilmediği sürece karışmam,eskiden git,ara sor derdim de şimdi sadece karışmama kısmı kaldı).En mutlu anımda bir anda sanki biri benimle konuşuyor olanlar gözümün önüne geliyor,iğneleyici laflar kulaklarımda keşke şöyle cevap verseydim pişmanlıkları,bir sürü boş kuruntu ve ben düşündükçe yoruluyor,kendimle savaştıkça mutsuz oluyorum ve çoğu zaman eşimede yansıyor bu ruh halim.Kızlar ben artık mutlu olmak istiyorum ailemle,bebeğim benim yüzümde hüzün,öfke değil umut,sevinç görsün onun sevinç çığlıkları,kahkahalarına gerçek manada eşlik edeyim,duru bir akılla ona yönelerek onu elimden geldiğinde iyi bir insan olarak yetiştireyim,ben de onunla birlikte yeniden o eski okuyan,yazan,türküleri seven,şiirler ezberleyen,gökyüzüne ve kuşlara ve fesleğenlere tutkun olan kız çocuğu olayım..Gerçekten unutmanın,arkaya atmanın bir yolu var mı?
Sizce bunun için profesyonel bir destek mi lazım,eşim mesleği gereği bunu onun desteği ile kendimin atlatabileceği inancında ama olayın içinde olduğu içinde net bir şey söylemiyor,sizin fikirlerinizi almak istiyorum hanımlar.
Tekrar kusura bakmayın içimi dökmek benim için hep böyle bir şey oluyor,yazdıkça yazıyorum,umarım okuyup yanıt verenler olur,şimdiden teşekkürler.
 

Kozlenmis patates

Güçlü bir kadın:)
Pro Üye
14 Mayıs 2010
5.199
13.674
Evet psikolojik destek al ancak, eşinden değil objektif bakan bir psikolog olsun kesinlikle ...

O kadar şey birikmiş ki sende çözümlemeden üstüne daha fazla sorunlar oluşmuş. ..

Artık kendi değerini görmen ve kendine gelmen gerekiyor çekirdek ailenizle mutluklar.
 

gercekneydi

Şüyuu,vukuundan beter
Kayıtlı Üye
29 Temmuz 2018
752
599
Çoook geçmiş olsun size ve çocuğunuza.

Kayinvalideniz iflah olmaz.

Doğru karar kayninizin düğünde olmaniz düğün sonuçta idareten katlanacaksiniz.

Bu gorumcenin okulu ne zaman bitecek.
Gorumceyim ben de 12 senelik evli abimde toplasam 2 hafta kalmamisimdir.

Aile epey sorunlu uzak durmaniz iyi.

Esiniz ile psikolojik destek konusunu deneyin birkaç ay bi süre belirleyin olmazsa uzmanlardan yardım alın.

Yaşadıklarıniz kolay şeyler değil belki unutmazsiniz da ama mühim olan çekirdek aileniz ile mutlu ve kaliteli bir hayatinizin olması.

Sürekli geçmişi ve haksizliklari düşünmeyin bu şekilde geçmişe takılı kalirsiniz çünkü her şey sizin elinizde.

Mesela oğlunuz her gün yeni bir şeyler kesfediyor ve en güzel zamanlari bunun tadını çıkarın.

Şu an çok mutsuz olursaniz hemen gidin o uyuyan meleğin o şeker haline bakın sakinlesin.

Bebekler insana olumlu his asiliyor ve siz de bol bol mutlu olun evladinizla.

Geçecek bunlar da neler geçti omrunuzden.

En kötüsü geçti şükür zamanla daha iyi olacaksiniz.
 

Kukrim

💜Bir Masum Mor Menekşe 💜
Pro Üye
24 Haziran 2015
28.103
98.732
Geçmiş olsun. Yaşadıklarınız kolay değil. Evet haksızlıklar da görmüşsünüz. Bunları sürekli düşünüp kendinizi doldurmayın.

Bunun sadece size zararı olur kimseye bir faydası olmaz.

Evet bir profesyonel yardım alırsanız işiniz daha kolay olur.

Düğün konusunda bence de gidin dönün.

Kv ile de kurduğunuz mesafeyi de koruyun.
 

Sellenno

Üye
Kayıtlı Üye
10 Mayıs 2018
549
695
Kişisel gelişim bölümünde olumlamalar vardı sanırım oraya bir göz gezdirebilirsiniz .İçinizde sözde dahi olsa affetmedikçe size yapılanları Zihni'nizden düşüncenizden çıkması zor.Ben de yaşıyorum bunu zaman zaman.Haksızlıkları unutamıyorum kolay kolay .Kişilere anlam yükledikçe öfkede büyüyor gibi.Sanki biraz içimizde kişileri,olayları değersizleştirmemiz gerekiyor azmettim başarıcam:) Dilerim siz de başarırsınız:dua:
 

turuncupijama

Nirvana
Kayıtlı Üye
2 Şubat 2015
14.264
60.423
1) dugune gidin, kalabileceğiniz en kısa sürede kalıp geri dönün.
2) psikolojik destek alın. Eşinizle olacak bir şey değil. İlişkinizi yıpratır birlikte ilerlemeye çalışsanız...

Bir de o görümceyi bir daha eve sokmayın. Herkes okul okuyor, öğrenci öğrenciliğini bilecek yurtta kalacak.
Öyle hem misafir gibi davranıp hem eve çöreklenip evde olan biteni yalan yanlış sağa sola anlatmakla olmaz o işler... iyi bile sabretmişsiniz.
 

hizuran

Nirvana
Kayıtlı Üye
14 Ocak 2012
6.266
27.834
Bu duygusal yipranmislik hep karşıdakine hakettigini soyleyememenin verdiği pişmanlık. Bilemiyorum alttan alayım saygısızlık etmeyeyim diye susup lafları yutmak size zarar veriyor yapanın umrunda değil. O gorumceyi ve tavırlarını anlamayan abisini kafa kafaya tokustururdum. Evimde yilana ihtiyacım yok. Yanlış anlaşılmasın kendi gorumcemi çok severim. Şimdi evli gerçi bekarken gelir kalırdı annesiyle. Geldiği için mutlu olurdum. Ev isine vs yardımcı olduğu için değil. Olması gerektiği gibi insanca davrandığı için. Biz de memleketlerimizden ayrı yerde oturuyoruz. Eşinizin ailesi çok cirkinmis tek kelimeyle. Eşiniz de pasif. Orta yolu bulucu değil bayağı pasif. Size karşı saldırılar olurken o lafları yutup size de aman canım onlar da öyle idare ediver, yine de gel konuş et affet dediyse ona himbil derim. Annesi sezaryenden dem vurmuş iki laf edememiş mi bir daha bu konuyu açma neler yaşadık diye. Yani yine sorun daha ziyade este. Çünkü yüzü o vermiş. Kardeşi de bilemiyorum tam dayaklik kardeş yani. Psikolojik desteği önce eşinizden ayrı alın. Farklı bir bakış açısı edinin. Sonra da çift terapisi alın bence.
Düğünede gidin elin agzina laf vermeyin az kalın hiçbir şeye karismayip dönün.
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Evet psikolojik destek al ancak, eşinden değil objektif bakan bir psikolog olsun kesinlikle ...

O kadar şey birikmiş ki sende çözümlemeden üstüne daha fazla sorunlar oluşmuş. ..

Artık kendi değerini görmen ve kendine gelmen gerekiyor çekirdek ailenizle mutluklar.

Haklısınız sorunum tam olarak çözümü aranmayan,üstü kapatılan problemlerin içimde koca bir dağ oluşu..Yorumunuz için teşekkür ederim :)
 

basim dertte

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
8 Şubat 2017
200
85
40
Benim de çok canımı sıkan bir konu.ben de unutamıyorum kv bana söylediği,yaptığı şeyleri
Dün eltimin kızı olacağını öğrendim ve ismine hiç müdahale edilmediğini.benim daha hamile kaldığım.ogrwnilir öğrenilmes kizimizin adı x olacak o kadar dendi.ve bizde koyduk o ismi
Bunları duydukça sinirden kuruyorum neden bana bu kadar müdahale edilirken diğerine hiç karisilmiyo.onun ilk çocuğunda da karışlmamisti.benim ilk çocuğunda yine isim konulmuştu.
Neden neden neden .kafayı yiyem.
Benim de bunları artık dusunmememlaxim ama yapamıyorum.
Ben de sürekli içimde onunla kavga ediyorum.vana böyle derse böyle derim .... Gibi gibi.
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Çoook geçmiş olsun size ve çocuğunuza.

Kayinvalideniz iflah olmaz.

Doğru karar kayninizin düğünde olmaniz düğün sonuçta idareten katlanacaksiniz.

Bu gorumcenin okulu ne zaman bitecek.
Gorumceyim ben de 12 senelik evli abimde toplasam 2 hafta kalmamisimdir.

Aile epey sorunlu uzak durmaniz iyi.

Esiniz ile psikolojik destek konusunu deneyin birkaç ay bi süre belirleyin olmazsa uzmanlardan yardım alın.

Yaşadıklarıniz kolay şeyler değil belki unutmazsiniz da ama mühim olan çekirdek aileniz ile mutlu ve kaliteli bir hayatinizin olması.

Sürekli geçmişi ve haksizliklari düşünmeyin bu şekilde geçmişe takılı kalirsiniz çünkü her şey sizin elinizde.

Mesela oğlunuz her gün yeni bir şeyler kesfediyor ve en güzel zamanlari bunun tadını çıkarın.

Şu an çok mutsuz olursaniz hemen gidin o uyuyan meleğin o şeker haline bakın sakinlesin.

Bebekler insana olumlu his asiliyor ve siz de bol bol mutlu olun evladinizla.

Geçecek bunlar da neler geçti omrunuzden.

En kötüsü geçti şükür zamanla daha iyi olacaksiniz.

Allah razı olsun öncelikle.Görümcemin son senesi yani öyleymiş inşallah. Aramızda artık bir yakınlık yok,aslında hiçbir zaman olmadı sadece beklentiler ve zanlar üzerine kurulu bir ilişki,şu an iki taraftan da bir adım yok,umarım böyle de devam eder.Haklısınız bebeğime daha çok yoğunlaşmak sanırım bize iyi gelecek,umarım bunu başarabilirim.Yorumunuz için teşekkür ederim :)
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Geçmiş olsun. Yaşadıklarınız kolay değil. Evet haksızlıklar da görmüşsünüz. Bunları sürekli düşünüp kendinizi doldurmayın.

Bunun sadece size zararı olur kimseye bir faydası olmaz.

Evet bir profesyonel yardım alırsanız işiniz daha kolay olur.

Düğün konusunda bence de gidin dönün.

Kv ile de kurduğunuz mesafeyi de koruyun.

Teşekkür ederim..Aslında gerçekten düşünmemek için uğraşıyorum,başka şeylerle meşgul olmaya,zihnimi ona yönlendirmeye gayret ediyorum ama garip bir şekilde en alakasız yerde bakıyorum geçmişe dair bir savaşın içindeyim..umarım bunun kazananı artık ben olurum..
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Kişisel gelişim bölümünde olumlamalar vardı sanırım oraya bir göz gezdirebilirsiniz .İçinizde sözde dahi olsa affetmedikçe size yapılanları Zihni'nizden düşüncenizden çıkması zor.Ben de yaşıyorum bunu zaman zaman.Haksızlıkları unutamıyorum kolay kolay .Kişilere anlam yükledikçe öfkede büyüyor gibi.Sanki biraz içimizde kişileri,olayları değersizleştirmemiz gerekiyor azmettim başarıcam:) Dilerim siz de başarırsınız:dua:

Bunu deniyorum aslında biraz araştırmıştım yeniden bakayım.Elimden geldiğince kişileri normalleştirme,beklentileri sıfırlamaya çalışıyorum.Hatta dediğiniz gibi 'bu adamın bende ki kıymeti ne?' düşüncesini de deniyorum ama mesele insanlar,onların değerinden ziyade açtıkları yaralar ben keşke en başta bu değer konusunu farkedebilseydim,umarım sizde bende başarılı oluruz,yorumunuz için teşekkür ederim:)
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
1) dugune gidin, kalabileceğiniz en kısa sürede kalıp geri dönün.
2) psikolojik destek alın. Eşinizle olacak bir şey değil. İlişkinizi yıpratır birlikte ilerlemeye çalışsanız...

Bir de o görümceyi bir daha eve sokmayın. Herkes okul okuyor, öğrenci öğrenciliğini bilecek yurtta kalacak.
Öyle hem misafir gibi davranıp hem eve çöreklenip evde olan biteni yalan yanlış sağa sola anlatmakla olmaz o işler... iyi bile sabretmişsiniz.

Düğüne gidicem sanırım doğru olan bu maksimum dört beş gün kalırız diye düşünüyorum.Destek konusunda da eşimle dertleşebilirim beni anlar ama onun bu işe profesyonel bakması benim de onun tavsiyelerini önyargısız kabullenmem zor olur,objektif bir bakış açısı gerekli.
Yorumunuz için teşekkür ederim :)
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Bu duygusal yipranmislik hep karşıdakine hakettigini soyleyememenin verdiği pişmanlık. Bilemiyorum alttan alayım saygısızlık etmeyeyim diye susup lafları yutmak size zarar veriyor yapanın umrunda değil. O gorumceyi ve tavırlarını anlamayan abisini kafa kafaya tokustururdum. Evimde yilana ihtiyacım yok. Yanlış anlaşılmasın kendi gorumcemi çok severim. Şimdi evli gerçi bekarken gelir kalırdı annesiyle. Geldiği için mutlu olurdum. Ev isine vs yardımcı olduğu için değil. Olması gerektiği gibi insanca davrandığı için. Biz de memleketlerimizden ayrı yerde oturuyoruz. Eşinizin ailesi çok cirkinmis tek kelimeyle. Eşiniz de pasif. Orta yolu bulucu değil bayağı pasif. Size karşı saldırılar olurken o lafları yutup size de aman canım onlar da öyle idare ediver, yine de gel konuş et affet dediyse ona himbil derim. Annesi sezaryenden dem vurmuş iki laf edememiş mi bir daha bu konuyu açma neler yaşadık diye. Yani yine sorun daha ziyade este. Çünkü yüzü o vermiş. Kardeşi de bilemiyorum tam dayaklik kardeş yani. Psikolojik desteği önce eşinizden ayrı alın. Farklı bir bakış açısı edinin. Sonra da çift terapisi alın bence.
Düğünede gidin elin agzina laf vermeyin az kalın hiçbir şeye karismayip dönün.

Bana malesef derdimi anlatma imkanı bile verilmedi,kp'le konuşmak istedim ki ilk torunu doğacak olmasına rağmen altı ay hayırlı olsuna dahi aramadı,sen bizi sorgulayamazsın falan dedi bana hamile halimle epey bağırdı,sözde evime yerime gelmeyip bizi silmekle tehdit etti ki bu benim için sıkıntı değil ama eşim anne babasına düşkünlükten ziyade hakları konusunda hep korkuluydu bu yüzden bana hak verse de,onları tanısada hatalar yaptı.Eşimin annesi geçmişte psikolojik olarak yıpranmış ve tabii ki eşimde aman yeniden birşey oluverir diye sanki onu bu hale sokan benmişim gibi hep idare etmem istendi ama kv'nin çok acayip takıntıları ve küslükleri var oğlum hastaneye yatınca ben yere yığıldım kendimi suçladım onu üstüne alınmış mesela ben demişim ki bana bakmadın bebeğim hasta oldu oysa Rabbim şahit öyle bir şey demedim ha bakmadı ama bebeğimin rahatsızlığı zaten farklı bir sebep sen beni nerenle dinledin,nasıl anladın da küstün yahu..Korkum zamanla benim de bu hale gelmek evlatlarımın sırf geçmişim için kendi yuvalarınının huzurunu bozacak kadar onları da yıpratmış olmak,bunu bir an önce atlatmak istiyorum o yüzden..
Aile terapistinede kendi iç problemimi halledip gitmek istiyorum çünkü biz bu karmaşada çok şey kaçırdık kendi yuvamızdan..yorumunuz için de teşekkür ederim :)
 

derdimend

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2018
295
555
Benim de çok canımı sıkan bir konu.ben de unutamıyorum kv bana söylediği,yaptığı şeyleri
Dün eltimin kızı olacağını öğrendim ve ismine hiç müdahale edilmediğini.benim daha hamile kaldığım.ogrwnilir öğrenilmes kizimizin adı x olacak o kadar dendi.ve bizde koyduk o ismi
Bunları duydukça sinirden kuruyorum neden bana bu kadar müdahale edilirken diğerine hiç karisilmiyo.onun ilk çocuğunda da karışlmamisti.benim ilk çocuğunda yine isim konulmuştu.
Neden neden neden .kafayı yiyem.
Benim de bunları artık dusunmememlaxim ama yapamıyorum.
Ben de sürekli içimde onunla kavga ediyorum.vana böyle derse böyle derim .... Gibi gibi.

Sizi çok iyi anlıyorum,normalde oturup bu kadar uzun muhattap olmayacağımız,konuşmayacağımız insanlar hayatımızın,düşünce ve duygularımızın orta yerine kuruluyor.İsim konusunda üzüldüm,benimkiler öyle bir beklentiye girmesin diye en baştan söyledim zaten bana tuhaf geliyor 9 ay taşıyan,doğum yapan,emziren,bakan ve sorumluluğunu en çok taşıyan anne,babadan bile fazla hakkı varken sen el kapısı olarak nasıl isim verirsin ya?Buna en baştan karşı olduğumu özelliklede dede nene ismi koymayacağımı zaten o insandan bir tane olduğunu söyledim,saygı hürmet muhabbet isimle olmazki,değişik kafalar malesef..
Amcam kızına babanemin adını koymuş ve açıkçası anlamı güzel olsada dışarıdan pek beğenilen bir isim değil,yengemde özellikle kimliğe kendi istediği ismi de yazdırmış,şu an kuzenimi genel olarak ikinci ismini kullanıyorlar ve onu seviyor.Nacizane tavsiyem bir daha bebek düşünürseniz bu konuda en çok hak sahibinin siz olduğunuzu eşinize güzellikle anlatın,devamı zaten istediği gibi anlayacaktır,düşünmüyorsanız da isimleri onlar koyduğu için değil de evladınız o isimde olduğu için onları yoksayarak sevmeye çalışın,elti konusunda da belki kız kabul etmiyordur,eşlerde bu konuda önemli aslında..
İnşallah hem kendi iç dünyamız,hem yuvalarımız huzur dolsun..Rabbim hepimizin gönlüne ferahlık versin..