O kadar sormama rağmen derdini anlatmak istemediğini, anlatılacak türden bir sorun olmadığını yoksa anlatırdım zaten diye söyledi. Başında bir bela olduğunu, bununla uğraştığını, bu süreçte ilişkimizin aklına bile gelmediğini söyledi.
Adamın ailevi bir meselesi vardır yahut bir kaç aylık sevgiliyle paylaşmayı uygun görmediği bir mesele ortaya çıkıvermiştir, kendince onur kırıcı bir meseledir, hayat bu, olabilir böyle şeyler... S
enin hayatındayım kaç aydır seni böyle etkileyen sorununu anlatacak kadar yer alamamışım demekki hayatında deyip masadan kalkmak, yani paylaşmamasını
adamın gözündeki değerinize çevirmek, bence, yersiz olmuş.
Paylaşmadığı "belâ" nedeniyle değişen tutum ise meseleniz, ölçer tartarsınız, biraz zaman tanımaya değer buluyorsanız, biraz fedakarlık eder, biraz gözleyip beklersiniz. Yok eğer, bu durum sizin tahammül etmeyi tercih et
meyeceğiniz bir şey ise, uzaklaşırsınız siz de.
Ama esas mesele, bunların hepsi size ait kararlar. Adamı, sizin kaygılı bağlanma dediğiniz duygunuzu göz önüne alıp, sizin rahat edeceğiniz şekilde davranmaya zorlayamazsınız. Sorumluluk alıp, tercih yapıp, tercihinizin arkasında duracaksınız.
Ben olsam, - velev ki her söylediği doğru - kriz yönetemeyen, kriz anında böyle yalpalayan bir adamla zaten asla devam etmem.