- 12 Nisan 2018
- 9.937
- 37.180
- 498
- Konu Sahibi Less-is-More
-
- #81
Ben karar veremedim.. taki oğlum 6 yaşına gelene kadar.. aralarında 7 yaş var..Bu konu beni o kadar strese sokuyor ki anlatamam.
Biz iki kardeşiz. Kardeşimle aramda neredeyse iki yaş var ve arkadaş gibi büyüdük. Erkek ama her konuda anlaşır, eğlenirdik. Şimdi benim oğlum da bir ay sonra yaşını dolduracak Allah'ın izniyle. Ama benim kafamda bir sürü soru işareti var. Evet yaş farkı olmadan bir kardeşin olması çok güzel. Ben çok sansliydim bu anlamda. İsterim ki bebeğim de kardeşiyle büyüsün, oynasın, eğlensin. Ama gelin görün ki o kadar zor bir bebek ki hiç cesaret edemiyorum. Zaten kolikti. Şimdi uyuyor, ne kadar masum ama uyanınca nereye saldıracağını şaşırıyor. Üç günlüğüne bir otele geldik, herkesin dikkatini çekmiş. Çalışanlar oteli başımıza yıkacak diye seviyorlar. Hep huysuz, hep mutsuz, hep ağlama modunda. Bir de dıs çıkarıyor şimdi. Ben bu çocuğa kardeş yapma cesaretine sahip olamıyorum bir türlü. Benim gibi daha ilk çocuğu böyle kolik ve huysuz olan anneler, ikinci çocuğa nasıl karar verdiniz?
Benim annem yaşımız gelince başlarmış. Hala da 2 yaşında bezli çocuk görünce garipser. Ama şimdi daha farklı tabi en doğrusunu anne olarak siz bilirsiniz.Onun için beklenmesi gereken bir zaman var sanırım. Çok erken kalkışmak da iyi değilmiş diye okumuştum.
aynı durumdayızSizin çok yakın olmuşlar ya Allah kolaylık versin. Evet huy değiştirmiş ama bebek olana kadar da yormamistir sizi. Ben inanın on yaş yaşlandım. Gece yatarken bile yemek yiyorum ama zayıflıyorum. Sadece uyurken işlerimi halledebiliyorum. Bu durumda ikinciyi düşünmek beni çok geriyor.
Veremedik:)) Kızım huysuz değildi ana kolikti. Canı sağolsun, çok da hareketlidir. 5 yaşında neredeyse, ancak cesaret gelmeye başladı.Bu konu beni o kadar strese sokuyor ki anlatamam.
Biz iki kardeşiz. Kardeşimle aramda neredeyse iki yaş var ve arkadaş gibi büyüdük. Erkek ama her konuda anlaşır, eğlenirdik. Şimdi benim oğlum da bir ay sonra yaşını dolduracak Allah'ın izniyle. Ama benim kafamda bir sürü soru işareti var. Evet yaş farkı olmadan bir kardeşin olması çok güzel. Ben çok sansliydim bu anlamda. İsterim ki bebeğim de kardeşiyle büyüsün, oynasın, eğlensin. Ama gelin görün ki o kadar zor bir bebek ki hiç cesaret edemiyorum. Zaten kolikti. Şimdi uyuyor, ne kadar masum ama uyanınca nereye saldıracağını şaşırıyor. Üç günlüğüne bir otele geldik, herkesin dikkatini çekmiş. Çalışanlar oteli başımıza yıkacak diye seviyorlar. Hep huysuz, hep mutsuz, hep ağlama modunda. Bir de dıs çıkarıyor şimdi. Ben bu çocuğa kardeş yapma cesaretine sahip olamıyorum bir türlü. Benim gibi daha ilk çocuğu böyle kolik ve huysuz olan anneler, ikinci çocuğa nasıl karar verdiniz?
İkinci çocuk için başka bir formül düşüneceğim. Ona sormadım ama dediğiniz doğru. Ömrü boyunca torun buyutemez sonuçta. Hiç kolay değil çocuk bakmak3 yaş, 1 yaş ve hamileyim.
2 sini böyle hayal etmiştim, 3 sürpriz oldu.
ben çocuklarıma kendim bakıyorum.
İşe dönmek zorunda olsam, 2 sini peşpeşe düşünmezdim. Çünkü zor... hem iş temposu hem de onlara yetişmem mümkün olmazdı. İkisinin de ihtiyacları şimdilik çok farklı. 1-2 seneye aynı oyunları oynar, aynı şeylerden keyif alırlar ama su an degil..
Şimdi 3 numara da gelince eve tam zamanlı yardımcı planlıyorum.
Sonra duruma göre en büyük yarım gün kreş...
Demem o ki, çoçuğunuza ve şartlarınıza bağlı.
Eğer çocugu doğurup kayınvalideye verip işe döneceksiniz, kayınvalidenizin de fikrini alın. Kadın aralıksız 3-4 sene çocuk bakmak istemeyebilir.
Yok kendim hallederim diyorsanız Paşa gönlünüz nasıl isterse...
Bebeğim iki yaşını doldurunca eğer hamile kalabilirsem en azından doğum iznim de bitene kadar kreş yaşına gelir diye düşünüyorum. Ama bazen evdeki hesap çarşıya uymuyor.bebeğiniz 2 3 yaşına gelince düşünün. biz de 2 kardeşiz. ... iyi ki de var
Bazen ben neyi yanlış yapıyorum diye çok düşünüyorum. Asla kıskanmak değil ama dün akşam yemeğe gittik. Belki beş tane daha bebek arabasında oturan bebek var. Hepsi kendi kendine takılıyor. Ya bizimki artık sofrayı aşağıya çekecek neredeyse. İstediğini yapmayınca da ağlıyor. İnsanlar çok simartmissiniz dedikçe de iyice sinirleniyorum. Ya 11 aylık bebek daha. Ne ara simarttik biz bunu anlamıyorum ki.Keşke önceden bilinse..
Kardeşler çok farklı olduğu gibi aynı da olabiliyorlar..
Eşim ilk çocuk. Çok mızmızmış. Hemen hasta olurmuş nazlıymış. Ama kardeşi tam tersi aşırı usluymuş.
Kv "çamaşır sepetine oturtup önüne oyuncak koyunca 1-2 saat oyalanırdı" der..
Ama büyüdükçe tam tersi olmuşlar ya neyse..
Kayınvalidem yardımcı oluyor sağolsun. Yoksa ben ikinciyi hiç dusunemezdim bile.Bir yaşında çocuk daha annenin yakasından düşmediği için kardeş fikri korkutucu olabilir. Kreş dönemi uygundur bence. Yalnız kreşin ilk yılı çok hasta oluyor Çocuklar. Yardımcı kimseniz yoksa o sene zor geçer
Kendi sağlığınız ve fizyolojiniz için zaten hamilelikler arasında 2 sene olması öneriliyor. 2. Çocuk olana kadar da tuvalet alışkanlığını kazandırırsınız. Daha çok erken gibi geldi bana...Bu konu beni o kadar strese sokuyor ki anlatamam.
Biz iki kardeşiz. Kardeşimle aramda neredeyse iki yaş var ve arkadaş gibi büyüdük. Erkek ama her konuda anlaşır, eğlenirdik. Şimdi benim oğlum da bir ay sonra yaşını dolduracak Allah'ın izniyle. Ama benim kafamda bir sürü soru işareti var. Evet yaş farkı olmadan bir kardeşin olması çok güzel. Ben çok sansliydim bu anlamda. İsterim ki bebeğim de kardeşiyle büyüsün, oynasın, eğlensin. Ama gelin görün ki o kadar zor bir bebek ki hiç cesaret edemiyorum. Zaten kolikti. Şimdi uyuyor, ne kadar masum ama uyanınca nereye saldıracağını şaşırıyor. Üç günlüğüne bir otele geldik, herkesin dikkatini çekmiş. Çalışanlar oteli başımıza yıkacak diye seviyorlar. Hep huysuz, hep mutsuz, hep ağlama modunda. Bir de dıs çıkarıyor şimdi. Ben bu çocuğa kardeş yapma cesaretine sahip olamıyorum bir türlü. Benim gibi daha ilk çocuğu böyle kolik ve huysuz olan anneler, ikinci çocuğa nasıl karar verdiniz?
Şartlarınız bunu gerektiriyorsa yapacak birşey yok. Ben calissam ve bakacak kimsem olmasa bile en kotu bakıcı ayarlayabilirim. Ama öyle bir durumum olmasaydı sizin gibi düşünürdüm.Bende bu konu açmıştım ama kimse bana cevap vermedi yanlış yeremi açtım bilmiyorum. Bende bu konuda çok kararsızım. Bir buçuk yaşında kızım var. Şu yanlız kalmasın meselesi için ikinci çocuk fikrini sürekli düşünüyorum. Ama hem çalışıyorum hem çocuğa bakacak kişi sorunu var hem yaşım 33 hem hala emiyor hemde sürekli içinde çocuk büyütmek isteği sadece bı tane oda kızıma karşı. Tek çocuk fikrine ısınmaya çalışıyorum benim içinde kızım içinde olumlu tarafı çok. Ama bazen dogrumu yapıyorum bilmiyorum diyorum. Yani sartlarim sen delirdinmi bunu hakkıyla büyüt insan ilki için kardeş yaparmi ona enerjin yok diyor. Hayat ne gösterecek bilmiyorum. Çalışmak istiyorum. Ücretsiz izin almak istemiyorum. İlerde özel okula iki çocuk birden gönderemem diyorum. Bı tanesi kaliteli büyüsün diyorum. Diyorum da diyorum.
Allah kolaylik versin. Benim oglumun 3 yasi var. tualet eyitimini tam bitirdik. Tam konusuyor, derdini anlatiyor. Cok sukur her seyi iyi anlayan uslu bir cocuk. Kizima hamile vakti cok anlattik. Hep karnimi seviyordu. Ne zaman gelecek deye sabirsizlaniyordu. Teze doguldu kizim, eve getdiyimizde isler nasil gedecek bilmiyorumBu konu beni o kadar strese sokuyor ki anlatamam.
Biz iki kardeşiz. Kardeşimle aramda neredeyse iki yaş var ve arkadaş gibi büyüdük. Erkek ama her konuda anlaşır, eğlenirdik. Şimdi benim oğlum da bir ay sonra yaşını dolduracak Allah'ın izniyle. Ama benim kafamda bir sürü soru işareti var. Evet yaş farkı olmadan bir kardeşin olması çok güzel. Ben çok sansliydim bu anlamda. İsterim ki bebeğim de kardeşiyle büyüsün, oynasın, eğlensin. Ama gelin görün ki o kadar zor bir bebek ki hiç cesaret edemiyorum. Zaten kolikti. Şimdi uyuyor, ne kadar masum ama uyanınca nereye saldıracağını şaşırıyor. Üç günlüğüne bir otele geldik, herkesin dikkatini çekmiş. Çalışanlar oteli başımıza yıkacak diye seviyorlar. Hep huysuz, hep mutsuz, hep ağlama modunda. Bir de dıs çıkarıyor şimdi. Ben bu çocuğa kardeş yapma cesaretine sahip olamıyorum bir türlü. Benim gibi daha ilk çocuğu böyle kolik ve huysuz olan anneler, ikinci çocuğa nasıl karar verdiniz?
İstanbul'da yasasam ücretsiz izin sadece hayal olurdu sanırım. 25 yaşıma kadar oradaydım ve gerçekten yaşamak çok zorBenimkilerin arasında tam 3 yaş büyük 4 yaşında küçük 1 ve ben tam su siralar rahat etmeye başladım sanki . Birbirlerini çok seviyorlar iyiki olmuşlar. Ama maddi olarak zorlanıyor insan ben ücretsiz izindeyim belki de o yüzden bide İstanbul çok pahali
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?