Tartışmaktan kavgadan kaçarak bu sorunu aslaa ve asla çözemezsiniz. Bakın tecrübeli olduğum için konuşuyorum. Eskiden kavga olmasın aramız açılmasın vs diye bi çok isteğine sessiz kaldım ve hep istemediğim şeyler yaptım sonunda mutsuz olan ben oldum. Sonra aklım başıma geldi çıkacak olan kavga çıksın, kopacak olan ipler kopsun, ben mutsuzsam o da mutsuz olsun dedim ve istemediğim hiçbişeyi yapmamaya başladım. Elbette kabullenmedi elbette hüküm sürmeye çalıştı ama asla geri adım atmadım.
Ayrıca kocanla beraber bile olsa 1 ay kalmak nedir? Beraber gitseniz bile çok fazla çok absürt. Kendi kalsın çok istiyosa. Kavgayı edeceksiniz, kalmıyorum diyeceksiniz. "Beni it azıtır gibi orda bırakıp dönemezsin" diyeceksiniz. Kalmıyorum naparsın boşanır mısın tamam şimdi valizimi hazırlayıp annem gile giderim hiç sıkıntı değil diyeceksiniz, gerekirse gideceksiniz de.
Bi de şöyle bi şey yapabilirsiniz, "bi dakka ya sen hayırdır beni evden göndermeye çalışıyorsun yoksa beni aldatıyosun da rahat rahat eve mi getireceksin rahat rahat görüşebilmek için mi beni evden uzaklaştırıyosun hayırdır" de. "yoksa bi adamın karısını 1 ay evden uzaklaştırması hiç normal değil" de. Torun görsünler cart curt muhabbeti yaparsa "bırak bu lafları bi torun sizde mi var kim gidip aylarca kaynana evinde kalıyor boş yapma bana" de. Çıldır kriz geçir delir bak nasıl bi süre sonra pes edecek.