Ay deme ya, bizimki de öyle. Bir de ben geçen hafta salonda bir değişiklik yaptım, afedersin halt etmişim. Koltuklarla yemek masasının yerini değiştirdim, (bebiş uyuyunca bir güç geldi
) çok güzel oldu falan ama sonra aklıma oğlan geldi, dedim kesin kıyameti kopartacak onsuz yaptım diye. Koltuğun birini salonun hafifçe ortasına çektim, okuldan almaya gittiğimde yolda bir masal uydurdum salon değişikliğiyle ilgili, bu da katıldı oyuna, eve gelince de koltuğu birlikte yerine ittirdik, bizimki de sevindi çok, harika olmuş böyle salon, eline sağlık anneciğimler falan. Aha dedim kendi kendime, işte bu
çocuk psikolojisini çözmüşsün kızım sen, (normalde ciddi ciddi kriz geçirmesi lazımdı eski haline getir burayı diye ve bunu da genelde kendisi katılım sağlamadı diye yapardı) oğlanın şifresini çözmüşsün falan diye kendimi yıkadım yağladım falan…
Meğerse neymiş ya olay? Yaptığım değişiklik sonucunda kanepe, koltuklar ve puf tam çocuğun yere değmeden üzerlerinden atlayabileceği bir açıda konumlanmamış mı sana
düz duvarda yürüyordu adam, şimdi koltuk tepelerinden indiremiyoruz.
Ay içimi dökeyim dedim koltuk tepesi deyince, neyse sen de tersine bir salon düzenlemesi yapıp açılarını bozarsan işe yarar belki, ama kızı katmayı da ihmal etme