- Katılım
- 30 Aralık 2017
- Mesajlar
- 6.053
- Emoji Skoru
- 7.830
- Puanlar
- 198
Merhabalar. Aslında da çok dertleşmek için açtım bu konuyu. Babaanem ben 10 yaşındayken vefat etti. Çok yaşlıydı. Bizden uzakta oturuyordu. Ara ara ziyaretine giderdik. Ama çok vakit geçiremedim maalesef. Dünya iyisi bir kadındı. Öyle ki merhameti, insan sevgisi hep anlatılır durur. Tabii yaşlı olduğu için hep yatıyordu. Beni yanına çağırır öper,okşar,sevgi sözcükleri söylerdi. Şimdi babaannemi çok, çok özlüyorum. Bazen de kendi kendime diyorum, o kadar tanımaya fırsatım bile olmadı diye. Ama hayatta en sevdiğim insan sanırım babaannem. Şimdi bakıyorum babaannemin o saf gönlüne karşı dünya ne kadar kirli... Annemi de sürekli öper, "Sen benim kızımsın",derdi canım benim...