Teşekkür ederim güzel dilkleriniz için de Rabbim tüm evlatlarımızı korusun...Gerçekten çok zor maddi manevi çok zor... Haftada 6 tam gün çalışıyorum sabah 6 da başlıyor günüm , kalk çocuğu hazırla 6,50 servise ver , 7 de çık işe git , 7,30 da mesai başlasın , akşam 7 de çocuğu al eve gel , yemek yap , bulaşık yıka , çamaşır yık a.... Hepsini geç tüm hayatım ev ve iş arasında geçiyor , tek konuştuğum insan 4 yaşında bir çocuk... Sosyal yaşantım yok...
Aslında onların düşünme şekli beni üzüyor... Onlara göre ben çok kazanıyorum... Aslında evimi daha kötü bir semtte daha kötü bir eve taşısam daha kötü bir kreşe gitse çocuğum maddi sıkıntım olmayacak. Baba evden yeni gitmiş başlı başına travma sebebi iken ben o çocuğun düzenini nasıl değiştireyim. Çok sevdiği okulundan , öğretmenlerinden ve arkadaşlarından nasıl ayırayım ? Oturduğum yer nezih bir semt , gece geç saatte de gelsem kimse ilgilenmez , gece çocuğumu alıp dondurmacıya giderim korkmadan... Tek başıma nasıl ucuz diye başka semte giderim... Güvenliğimiz ne olacak umurlarında değil... Evinin kirası çok , evin çok büyük , semt çok pahalı , neden taşınmıyorsun....