Kızlarcımm help :) Yarın liseden eski arkadaşlarım bebek görmeye gelecek bana hızlı pratik tatlı tarifiniz varsa atar mısınız yaa ne yapsam bilemedim. Yaprak sarma pişireceğim kısır yapacağım tatlı bir de yeter herhalde değil mi? Poğaçaya vaktim kalmaz sanırım bir de yarın çalışıyorum bugünden yapmam lazım
Bu evden çıkamama mevzuu çok fena. İnsan gerçekten bunalıyor. Havalar iyiyken iyi kötü dışarı yürüyüşe çıkıyordum bebe ile ama şimdi mümkün değil. İnsan en azından haftasonu bir nefes almak istiyor, değişiklik istiyor.Hepimiz aynı duyguları yaşıyoruz eski günlerimi aşırı özlüyorum oğluma aşığım o ayrı ama gerçek bu. Böyle düşündüğüm için kendimi suçlu hissediyorum bazen ama elde değil. Çocuk bakmak gerçekten çok zormuş onu anladım. Çalışmayı düşünmüyordum şuan çalısmak ister oldum.Eş konusuna gelince benim eşim de asla uzun uzun ilgilenmiyor çocukla işten geliyor elinde telefon yatıyor uzanıyor. Çocuğa bakarken de bi elinde telefon sürekli ben de patlıyorum. Gece boyu uykusuz kalıyorum gün içinde uyut uyansın oynat tekrar uyut döngüsü zaten artık baygınlık getirdi hem bana hem çocuğumaçok sıkılgan bir bebem var mutlu da edemiyorum ona da ayrı canım sıkılıyor. Günlerce evde olmak hiç dışarı çıkamamakta beni aşırı etkiliyor ben hastayken bile evde duramayan biriydim kışa denk gelmemiz kötü oldu sanırım. Lohusa depresyonunda da olabilirim emin değilim ama iyi değilim
Eşimle kıyaslama ben de çok yapıyorum Bir de ben de çalışıyorum o yüzden kıyas yapmam daha kolay oluyor akşam eve gelip yoruldum demesi sinirlerimi bozuyor tüm gün olmasa da ben de işteyim geldiğimde Bir de çocukla ilgileniyorum ve kaç gündür uykusuzluktan ölüyorum ona rağmen bir iki saat çocukla ilgilenip sonra yoruldum şuram ağrıyor buram ağrıyor deyince sinirler tepeme çıkıyor dün otururken bacaklarım ağrıyor dedi sinirlerim boşaldı herhalde o böyle deyince önce gülmeye sonra ağlamaya başladım çok dolmuşum bence normal şeyler yaşamıyoruz zaten anneler olarak zihinsel olarak da normal olmayı beklemeyelimBende canım bende bütün bu düşündüklerini ve yaşadıklarını yaşıyorum ama suçlu hissettiğim noktada eşim ile kendi hayatım hakkında kıyasa giriyorum sonrasında kızımın fazla uyuduğunda ya da uslu durduğunda hep özlediğimi görüyorum. Böyle böyle kendimi rahatlatıyorum bende
Bu evden çıkamama mevzuu çok fena. İnsan gerçekten bunalıyor. Havalar iyiyken iyi kötü dışarı yürüyüşe çıkıyordum bebe ile ama şimdi mümkün değil. İnsan en azından haftasonu bir nefes almak istiyor, değişiklik istiyor.
Babalara gelince ise... Söylenecek her şeyi söylemişsiniz. Hepsi aynı tornadan çıkma ne yazık ki :) Mesela bebeğe dair en ufak bir sorumluluk hissetmiyor olmaları çok acayip (muhakkak hissediyorlardır da). İşte karnı tok mu, uyuması lazım mı, burnu mu tıkanmış? Gel, iki sev, uyku vakti geldi zaten yallah.
Aynısı saat başı uyanıyor uyutana kadar zaten çile çekiyorum anneme geldim üstüne bir de çok fena boğazlarım şişti hasta oldum ölü gibiyim doktora gittim şimdi ilaç içiyorum ama hala dirilemedim annem de zor zahmet kadıncağız bakmaya çalışıyor yaşlı. Doktor çocuğa yaklaşma geçmesin dedi çok zor yagece2de uyandı hala uyutamadım. babası filan kalktı o uyutmaya çalıştı yine olmadı. öyle bi enerjisi var ki konuşuyor kendi kendine. ben artık iflas ettim. grip oldum başım ağrıyor, gözüm burnum her yanım akıyorona bulaşmasın diye maske takıyorum nefes de alamıyorum. bölüm sonu canavarı bu galiba
dün akşam kocamla uzuun uzun bu konuyu tartıştık. bebek 1 buçuk saat aralıksız uyumuştu ama ben o sürede uyumak yerine bu konuyu tartışmayı seçtimEn çok kendimle baş başa vakit geçirmeyi ve kesintisiz uyumayı özledim… bunu düşünürken kendimi çok suçlu hissediyorum ama düşünmeden de edemiyorum
Helal valla ben hazır kurabiye filan alıyorum :d kek olmaz mı? Veya hazır pasta tabanıyla tiramisuKızlarcımm help :) Yarın liseden eski arkadaşlarım bebek görmeye gelecek bana hızlı pratik tatlı tarifiniz varsa atar mısınız yaa ne yapsam bilemedim. Yaprak sarma pişireceğim kısır yapacağım tatlı bir de yeter herhalde değil mi? Poğaçaya vaktim kalmaz sanırım bir de yarın çalışıyorum bugünden yapmam lazım
Kuzucum şu kısma yanıt vereceğim, “"napayım, gün boyu çalışıp gece de bebeği mi uyutayım" diyor.”dün akşam kocamla uzuun uzun bu konuyu tartıştık. bebek 1 buçuk saat aralıksız uyumuştu ama ben o sürede uyumak yerine bu konuyu tartışmayı seçtimşimdi sana cevap gibi yazıyorum ama sen böyle deyince kendimi tutamadım, içimi dökeceğim biraz geçen akşam işten geldiğinde bebeği babasına verdim zaten gün boyu hatta geceden ertesi gün akşama kadar çok bunalmıştım. hiç es vermeden tamamen bütün ilgim bebekte olunca beyin bir yerden sonra mola istiyor. babasına verdim kendim de yatmaya falan değil, mutfağa akşam yemeğini hazırlamaya geçtim. mutfağın kapısını kapattım, kulaklığı taktım, sevdiğim bir programı açtım. yarım saate salata hazırlayıp masayı kuracaktım yani bu kadar bir süre. onda da 5 dk sonra falan kocam içeriden telefonumu aradı. acil bişey oldu sandım, elimi yıkadım kulaklığı çıkardım içeri gittim. gel bak annesi falan diyor bebeğin bir şeyini gösteriyor. ya o kadar sinirlendim ki. aşkım ben bütün gün görüyorum zaten, nolur beni sal iki dakika dedim. bu lafa o kadar bozulmuş ki. o an da tepki gösterdi. insan çocuğu için böyle der mi vs... ben de aşırı kırıldım. mevzudan, benim yaşadığım ruh halinden o kadar uzak ki. bebeği ona verdiğim an ayağına koyup uyutmak istiyor. ekstra oyuncak olmadan bebekle başbaşa oynama süresi 10 dk filan. ben yeri geliyor gecenin ortasında bile, uyumadığım her saniye zaten bebeğimle ilgileniyorum ve sadece günde belki yarım saat ya da 1 saat zihnen uzaklaşabilmek istiyorum. bunu da anneliğime yakıştıramıyor. dün gece dışarıdan eve geldik daha elimi bile yıkamadan bana sanki robotmuşum gibi "aşkım hadi bebeği emzir de yatır" diyor. bir dur belki bi lavaboya gitmek isterim. bebek henüz acıkmadı, gece uykusunun da artık belli bir vakti kalmadı zaten en az 1 saat uyutmak için uğraşıyorum. neyse, bebek uyudu biz bunları tartışmaya başladık. hissettiğim şeyleri aynı size anlattığım gibi ona da anlatıyorum, "madem bu kadar zorlanacaktın biz niye bu çocuğu yaptık?" diyor. ya ne alakası var? bebeğimi çok seviyorum, bir gün bile pişman olmadım hayatımıza girdiğinden dolayı ama sırf anneyim diye zorlanmaya, biraz olsun bunalmaya hakkım yok mu? kocam, yok diyor. yorulmaya hakkımız yokmuş. o yorulmuyormuş. kendisi işten geldikten sonra yemeğe de, mutfağa da, temizliğe, çamaşırlara da her şeye yardım eder sağ olsun. tek yardımcı olmadığı konu gece bebeği uyutmak. çünkü uykusuzluğa asla dayanamıyor. yani çok yardım istedim ama istediğime pişman oldum her seferinde, çünkü hatırlayanlar olacaktır. bebeği daha 1 aylıkken yataktan düşürdü kendisi uyuyakalıp. elimde değil, dayanamıyorum diyor. ben de ölecek gibi olmadığım sürece gece yardım istemiyorum. istesem de bebeği bırakıp uyuyamıyorum zaten. çok nadir. peki ben çalışsam ne olurdu diyorum? çocuk bu kadar küçükken çalışamazsın, razı değilim diyor. çalışayım demiyorum zaten ama ya çalışsaydım? yine ben mi uğraşacaktım gece tamamen? ya da o zaman mı yorulmaya hakkım olacaktı? eminim çalışsam da yine aynı şekilde ben uğraşacaktım ama belki "yoruldum, beni bir sal" demeye hakkım olurdu, bilemiyorum. gerçekten çok kırgınım ya. kimse anlamaz biliyorum ama insan aynı evde yaşadığı kişi, kocası halinden anlasın istiyor. "napayım, gün boyu çalışıp gece de bebeği mi uyutayım" diyor. aslında benim taktığım şey bu değil. ben sadece, "aşkım çok yoruldun git yarım saat kafanı dinle" gibi bi cümle duymak istiyorum. ya da bunu kendim söylediğimde beni yadırgamasın istiyorum. bundan fazlasını o da yapamaz ben de isteyemem zaten. off aşırı uzun olmuş, okuyanlardan özür dilerim bunları bi yere yazmak istedim
Bu evden çıkamama mevzuu çok fena. İnsan gerçekten bunalıyor. Havalar iyiyken iyi kötü dışarı yürüyüşe çıkıyordum bebe ile ama şimdi mümkün değil. İnsan en azından haftasonu bir nefes almak izaten yallah.
kedi diliyle yapılan yalancı profiterol diye bir tarif var youtubeda. kolay ve lezzetli oluyor canım bi bak istersen. hatta link atıyımKızlarcımm help :) Yarın liseden eski arkadaşlarım bebek görmeye gelecek bana hızlı pratik tatlı tarifiniz varsa atar mısınız yaa ne yapsam bilemedim. Yaprak sarma pişireceğim kısır yapacağım tatlı bir de yeter herhalde değil mi? Poğaçaya vaktim kalmaz sanırım bir de yarın çalışıyorum bugünden yapmam lazım
Babalar genel olarak böyle bence. Benim eşim de çamaşır temizlik vs yardım ediyor ama gece kalkmıyor. Geçen gece kızım 3 ten sonra uyumadı ki zaten 12 de uyumuştu. Sabah 6.30 a kadar ben baktım 7.20 gibi de kalkıp iş için hazırlanıyorum zaten yani uyumak için çok az vaktim vardı. 6.30 da bebeğin altını değiştirdim bezi attım geldim baktım eşim uyanmış lavabodan çıkıyor ne yaptın dedi gece hiç uyumadı yorgunum dedim ve çocuğa bakar herhalde bir saat uyurum ben de diye düşündüm odaya girdi direkt yattı sabaha kadar çocuğa o bakmış gibi. Dayanamadım insan en azından bir saat bakayım sen dinlen der dedim söylene söylene kalktı yarıö saat baktı. Gün sonunda da mesaj atıyor gece siz her uyandığınızda ben de uyanıyorum uyumuyorum diye. Madem uyanıyorsun kalk yardım et horul horul uyumaya devam ediyor sonra ben de yorgunum diyor bana.dün akşam kocamla uzuun uzun bu konuyu tartıştık. bebek 1 buçuk saat aralıksız uyumuştu ama ben o sürede uyumak yerine bu konuyu tartışmayı seçtimşimdi sana cevap gibi yazıyorum ama sen böyle deyince kendimi tutamadım, içimi dökeceğim biraz geçen akşam işten geldiğinde bebeği babasına verdim zaten gün boyu hatta geceden ertesi gün akşama kadar çok bunalmıştım. hiç es vermeden tamamen bütün ilgim bebekte olunca beyin bir yerden sonra mola istiyor. babasına verdim kendim de yatmaya falan değil, mutfağa akşam yemeğini hazırlamaya geçtim. mutfağın kapısını kapattım, kulaklığı taktım, sevdiğim bir programı açtım. yarım saate salata hazırlayıp masayı kuracaktım yani bu kadar bir süre. onda da 5 dk sonra falan kocam içeriden telefonumu aradı. acil bişey oldu sandım, elimi yıkadım kulaklığı çıkardım içeri gittim. gel bak annesi falan diyor bebeğin bir şeyini gösteriyor. ya o kadar sinirlendim ki. aşkım ben bütün gün görüyorum zaten, nolur beni sal iki dakika dedim. bu lafa o kadar bozulmuş ki. o an da tepki gösterdi. insan çocuğu için böyle der mi vs... ben de aşırı kırıldım. mevzudan, benim yaşadığım ruh halinden o kadar uzak ki. bebeği ona verdiğim an ayağına koyup uyutmak istiyor. ekstra oyuncak olmadan bebekle başbaşa oynama süresi 10 dk filan. ben yeri geliyor gecenin ortasında bile, uyumadığım her saniye zaten bebeğimle ilgileniyorum ve sadece günde belki yarım saat ya da 1 saat zihnen uzaklaşabilmek istiyorum. bunu da anneliğime yakıştıramıyor. dün gece dışarıdan eve geldik daha elimi bile yıkamadan bana sanki robotmuşum gibi "aşkım hadi bebeği emzir de yatır" diyor. bir dur belki bi lavaboya gitmek isterim. bebek henüz acıkmadı, gece uykusunun da artık belli bir vakti kalmadı zaten en az 1 saat uyutmak için uğraşıyorum. neyse, bebek uyudu biz bunları tartışmaya başladık. hissettiğim şeyleri aynı size anlattığım gibi ona da anlatıyorum, "madem bu kadar zorlanacaktın biz niye bu çocuğu yaptık?" diyor. ya ne alakası var? bebeğimi çok seviyorum, bir gün bile pişman olmadım hayatımıza girdiğinden dolayı ama sırf anneyim diye zorlanmaya, biraz olsun bunalmaya hakkım yok mu? kocam, yok diyor. yorulmaya hakkımız yokmuş. o yorulmuyormuş. kendisi işten geldikten sonra yemeğe de, mutfağa da, temizliğe, çamaşırlara da her şeye yardım eder sağ olsun. tek yardımcı olmadığı konu gece bebeği uyutmak. çünkü uykusuzluğa asla dayanamıyor. yani çok yardım istedim ama istediğime pişman oldum her seferinde, çünkü hatırlayanlar olacaktır. bebeği daha 1 aylıkken yataktan düşürdü kendisi uyuyakalıp. elimde değil, dayanamıyorum diyor. ben de ölecek gibi olmadığım sürece gece yardım istemiyorum. istesem de bebeği bırakıp uyuyamıyorum zaten. çok nadir. peki ben çalışsam ne olurdu diyorum? çocuk bu kadar küçükken çalışamazsın, razı değilim diyor. çalışayım demiyorum zaten ama ya çalışsaydım? yine ben mi uğraşacaktım gece tamamen? ya da o zaman mı yorulmaya hakkım olacaktı? eminim çalışsam da yine aynı şekilde ben uğraşacaktım ama belki "yoruldum, beni bir sal" demeye hakkım olurdu, bilemiyorum. gerçekten çok kırgınım ya. kimse anlamaz biliyorum ama insan aynı evde yaşadığı kişi, kocası halinden anlasın istiyor. "napayım, gün boyu çalışıp gece de bebeği mi uyutayım" diyor. aslında benim taktığım şey bu değil. ben sadece, "aşkım çok yoruldun git yarım saat kafanı dinle" gibi bi cümle duymak istiyorum. ya da bunu kendim söylediğimde beni yadırgamasın istiyorum. bundan fazlasını o da yapamaz ben de isteyemem zaten. off aşırı uzun olmuş, okuyanlardan özür dilerim bunları bi yere yazmak istedim
çalışıyor olsam bu kez de sürekli kıyas yapacağımı biliyor ve kaşınmıyorumEşimle kıyaslama ben de çok yapıyorum Bir de ben de çalışıyorum o yüzden kıyas yapmam daha kolay oluyor akşam eve gelip yoruldum demesi sinirlerimi bozuyor tüm gün olmasa da ben de işteyim geldiğimde Bir de çocukla ilgileniyorum ve kaç gündür uykusuzluktan ölüyorum ona rağmen bir iki saat çocukla ilgilenip sonra yoruldum şuram ağrıyor buram ağrıyor deyince sinirler tepeme çıkıyor dün otururken bacaklarım ağrıyor dedi sinirlerim boşaldı herhalde o böyle deyince önce gülmeye sonra ağlamaya başladım çok dolmuşum bence normal şeyler yaşamıyoruz zaten anneler olarak zihinsel olarak da normal olmayı beklemeyelim
hahaahhaha bir şey diyeyim mi apaynısııını yaşadık. dün akşam annemlerdeyiz, bebek nasıl gece iyi uyudu mu dediler. ben de "sabaha karşı 5te ağlıyordum en son, öyle işte" dedim. kocam eve geldiğimizde diyor ki niye gidip böyle söylüyorsun. kocan napıyordu demeyecekler mi? başkalarının ne düşüneceğinden rahatsız ama benim yaşadığım umurunda değil. diyor ki, ben bebek her ağladığında uyanıyorum. senin kalktığını hep görüyorum. dedim e bu daha kötü. ağladığımı görüyorsun ama yardım etmiyorsun. yok onu görmedim diyor kdjdjdjd of cidden aynılar galibaBabalar genel olarak böyle bence. Benim eşim de çamaşır temizlik vs yardım ediyor ama gece kalkmıyor. Geçen gece kızım 3 ten sonra uyumadı ki zaten 12 de uyumuştu. Sabah 6.30 a kadar ben baktım 7.20 gibi de kalkıp iş için hazırlanıyorum zaten yani uyumak için çok az vaktim vardı. 6.30 da bebeğin altını değiştirdim bezi attım geldim baktım eşim uyanmış lavabodan çıkıyor ne yaptın dedi gece hiç uyumadı yorgunum dedim ve çocuğa bakar herhalde bir saat uyurum ben de diye düşündüm odaya girdi direkt yattı sabaha kadar çocuğa o bakmış gibi. Dayanamadım insan en azından bir saat bakayım sen dinlen der dedim söylene söylene kalktı yarıö saat baktı. Gün sonunda da mesaj atıyor gece siz her uyandığınızda ben de uyanıyorum uyumuyorum diye. Madem uyanıyorsun kalk yardım et horul horul uyumaya devam ediyor sonra ben de yorgunum diyor bana.
Ayaklar çıktı mı dışarı ?Pusetleri ne zamana kadar kullanabiliyoruz ya artık aynı boya geldi pusetle ve kıçını kaydırarak neredeyse düşecek kemerlerini bağlasam da ufak geliyor gibi sanki artık ya?
Yalancı tavuk göğüsü yada kedi dili pasta bunlar kolay canımKızlarcımm help :) Yarın liseden eski arkadaşlarım bebek görmeye gelecek bana hızlı pratik tatlı tarifiniz varsa atar mısınız yaa ne yapsam bilemedim. Yaprak sarma pişireceğim kısır yapacağım tatlı bir de yeter herhalde değil mi? Poğaçaya vaktim kalmaz sanırım bir de yarın çalışıyorum bugünden yapmam lazım
onun farkında değil işte. dışarıda çalışmayı daha ağır bir şey olarak görüyor. keşke ben evde bebeğe baksaydım sen çalışsaydın falan diyor şakayla karışık. 1 gün bile dayanamaz böyle bir hayata :) zaten imkansız olduğunu bildiği için böyle konuşuyor. biraz da büyüdüğü aile vs şekillendiriyor insanı. kendi babası çocuklarının ne zaman yürüdüğünü bile bilmiyor tamamen ataerkil bi aile. benim kocam devrim gibi kalıyor yanlarında kfkfkdKuzucum şu kısma yanıt vereceğim, “"napayım, gün boyu çalışıp gece de bebeği mi uyutayım" diyor.”
EVET? Belki madencilik hariç, hiçbir iş tüm gün bebek bakmak gibi yorucu değil. Uykusuz bebek bakmak uykusuz tüm işlerden zor. Bu konuda paylaşımcı olmak zorunda. Yardım demiyorum buna, paylaşım. Yarı yarıya olmak zorunda. Benim görüşüm böyle eşim böyle olmasa boşarım ben
Daha önce de bi arkadaşa atmıştım. Ben kime yaptıysam aşırı aşırı beğendi. Çok da kolay bisküvi pastasının level atlamış haliKızlarcımm help :) Yarın liseden eski arkadaşlarım bebek görmeye gelecek bana hızlı pratik tatlı tarifiniz varsa atar mısınız yaa ne yapsam bilemedim. Yaprak sarma pişireceğim kısır yapacağım tatlı bir de yeter herhalde değil mi? Poğaçaya vaktim kalmaz sanırım bir de yarın çalışıyorum bugünden yapmam lazım
Ben de aynısını soracaktım. Oturmaya başladıkları için normal bebek arabasına geçebiliriz bencePusetleri ne zamana kadar kullanabiliyoruz ya artık aynı boya geldi pusetle ve kıçını kaydırarak neredeyse düşecek kemerlerini bağlasam da ufak geliyor gibi sanki artık ya?
Pusetleri ne zamana kadar kullanabiliyoruz ya artık aynı boya geldi pusetle ve kıçını kaydırarak neredeyse düşecek kemerlerini bağlasam da ufak geliyor gibi sanki artık ya?
Biz 4 aydan beri normal bebek arabasını kullanıyoruz kızlar puseti oto koltuğu olarak kulllanıyorduk ama artık sığmıyor oto koltuğuna geçeceğiz bu ay nasipseBen de aynısını soracaktım. Oturmaya başladıkları için normal bebek arabasına geçebiliriz bence
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?